Objawy i leczenie siniaków mięśni

Kontuzje mięśni są bardzo częstymi urazami sportowymi, które u sportowców zajmują drugie miejsce po nadwyrężeniu mięśni. Najczęściej obserwowane u uczestników sportów kontaktowych, takich jak piłka nożna, rugby i lacrosse, kontuzje mięśni występują również w sportach bezkontaktowych, takich jak piłka nożna, baseball i koszykówka. Najczęstsze obszary kontuzji to udo, a następnie ramię. Prawie wszystkie stłuczenia mięśni można leczyć bez operacji, ale często toczy się debata na temat idealnego leczenia stłuczenia mięśnia.

Objawy

Postawienie diagnozy stłuczenia mięśnia jest stosunkowo proste, jeśli istnieje oczywisty uraz, o którym sportowiec lub pacjent pamięta, ale może być trudniejsze, jeśli konkretny uraz nie zostanie przywołany. Zazwyczaj problemem jest wykluczenie innych, często poważniejszych obrażeń. Urazy te mogą obejmować złamania (złamania kości), zwichnięcia i całkowite zerwanie mięśni.

Typowe objawy kontuzji mięśni to:

• Ból bezpośrednio nad kontuzjowanym obszarem
• Obrzęk, siniaki i zaczerwienienie
• Bolesny zasięg lub ruch

Urazy mięśniowe

Kiedy dochodzi do kontuzji mięśnia, część mięśnia pęka. Powoduje to przerwanie małych naczyń krwionośnych zwanych naczyniami włosowatymi i krwawienie do tkanki mięśniowej. W tym momencie krwawienie tworzy zbiór krwi w tkance mięśniowej i wokół niej, zwany krwiakiem. Po początkowym urazie następuje stopniowy wzrost stanu zapalnego w ciągu następnych kilku dni. Chociaż leczenie urazów mięśni skupia się głównie na kontrolowaniu tego stanu zapalnego, wiemy również, że stan zapalny jest ważny dla odpowiedzi gojenia. Powoduje to nieporozumienia wśród niektórych lekarzy i naukowców co do optymalnego leczenia urazów po stłuczeniu mięśni.

W miarę gojenia się tkanki mięśniowej wielu sportowców obawia się powstawania blizn. Wydaje się, że wczesny ruch pomaga zapobiegać tworzeniu się blizn. Ponadto ilość blizny jest bardzo ściśle związana z powagą początkowego urazu, gdzie silniejsze naderwanie mięśni powoduje bardziej znaczące tworzenie się blizny.

Optymalne leczenie kontuzji mięśni

Jak stwierdzono, istnieją kontrowersje dotyczące optymalnego leczenia urazów po stłuczeniu mięśni. Jeśli doznałeś kontuzji i zostałeś przebadany w celu upewnienia się, że nie doszło do poważniejszych obrażeń, niektóre z typowych metod leczenia obejmują:

lód

Aplikacja lodu jest często wykonywana i pomaga zmniejszyć najwcześniejsze stadia zapalenia. Ostatnie badania wykazały, że efekt oblodzenia jest prawdopodobnie znaczący tylko w pierwszych minutach i godzinach po urazie, ale lód może później pomóc w opanowaniu bólu.

Wczesny ruch

Wykazano, że unieruchomienie ma szkodliwy wpływ na gojenie mięśni, prowadząc do sztywności stawów i atrofii mięśni. Zalecana jest łagodna aktywność ruchowa i należy unikać szynowania lub unieruchomienia. Jeśli noszenie ciężaru przyczynia się do bólu, kule mogą pomóc złagodzić ból, jednocześnie pozwalając na pewną mobilność.

Leki przeciwzapalne

W leczeniu kontuzji mięśni stosowano zarówno niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), jak i kortykosteroidy (kortyzon). Chodzi o to, że zmniejszą stan zapalny i przeniosą gojenie do fazy naprawy. Badania wykazały minimalne efekty i sprzeczne wyniki. Nie ma jednoznacznych dowodów na to, że te metody leczenia zmieniają wynik gojenia się stłuczenia mięśni, ale mogą pomóc w kontrolowaniu objawów.

Operacja

Prawie wszystkie kontuzje mięśniowe są leczone bezoperacyjnie. W bardzo rzadkich przypadkach, gdy uraz powoduje duży ubytek mięśnia, niektórzy chirurdzy mogą zalecić naprawę. Ponownie, niewiele jest danych naukowych potwierdzających tę metodę leczenia.

Powikłania kontuzji

Jednym z nietypowych powikłań stłuczenia mięśnia jest zapalenie kostniejące mięśni. To niezwykłe powikłanie ma tendencję do występowania w przypadku cięższych kontuzji, ale nie jest jasne, dlaczego występuje u niektórych pacjentów, a u innych nie.KątU pacjentów, u których rozwija się zapalenie kości, rozwija się tworzenie kości w obrębie tkanki mięśniowej. Ostatecznie kość może wymagać usunięcia chirurgicznego, ale usunięcie to musi być opóźnione, w przeciwnym razie istnieje prawdopodobieństwo nawrotu zapalenia kostnego mięśni. Zazwyczaj operacja jest opóźniona o około rok przed chirurgicznym usunięciem.