Objawy zespołu Zollingera-Ellisona

Zespół Zollingera-Ellisona (ZES) jest rzadkim schorzeniem, które powoduje powstawanie jednego lub więcej guzów w trzustce lub górnej części jelita cienkiego zwanej dwunastnicą. Może również powodować powstawanie wrzodów w żołądku i dwunastnicy.

Guzy nazywane są gastrinoma i wydzielają dużą ilość hormonu gastryny. To z kolei powoduje nadmierną produkcję kwasu żołądkowego, co może prowadzić do wrzodów trawiennych. Guzy są rakowe w 50 procentach przypadków.

Wrzody spowodowane przez ZES są mniej podatne na leczenie niż zwykłe wrzody trawienne. Nie wiadomo, co powoduje rozwój guzów u osób z ZES, ale około 25% przypadków ZES jest związanych z zaburzeniem genetycznym zwanym mnogą gruczolakowatością wewnątrzwydzielniczą.Kąt

Objawy zespołu Zollingera-Ellisona

Objawy ZES obejmują:Kąt

• Gryzienie, piekący ból w jamie brzusznej: Ten ból zwykle występuje w obszarze między mostkiem a pępkiem.
• Uczucie ucisku, wzdęcia lub pełności: ten ból zwykle pojawia się 30 do 90 minut po posiłku i często łagodzą go leki zobojętniające.
• Ból lub pieczenie w jamie brzusznej, które przemieszcza się w górę w kierunku gardła: Jest to spowodowane zgagą lub refluksem żołądkowo-przełykowym i występuje, gdy zawartość żołądka cofa się do przełyku.
• Wymioty: Wymiociny mogą zawierać krew lub przypominać fusy z kawy.
• Biegunka: Stolce mogą mieć nieprzyjemny zapach.
• Czarne, smoliste stolce: krew w stolcu zmieni kolor na ciemnoczerwony lub czarny i sprawi, że będą smoliste lub lepkie.
• Mdłości
• Zmęczenie
• Słabość
• Utrata masy ciała

Powoduje

Zespół Zollingera-Ellisona jest spowodowany guzem lub guzami trzustki i dwunastnicy. Guzy te wytwarzają hormon gastrynę i nazywane są gastrinoma. Wysoki poziom gastryny powoduje nadprodukcję kwasu żołądkowego.KątTen wzrost kwasowości może prowadzić do rozwoju wrzodów trawiennych w żołądku i dwunastnicy.

Diagnoza

Wykonuje się badanie krwi, aby sprawdzić, czy we krwi występuje podwyższony poziom gastryny.Kąt Podwyższony poziom gastryny może wskazywać na guzy trzustki lub dwunastnicy.

Prześwietlenie baru

Pacjent pije płyn zawierający bar, który pokryje ściany przełyku, żołądka i dwunastnicy. Następnie wykonuje się zdjęcia rentgenowskie. Pracownik służby zdrowia obejrzy zdjęcia rentgenowskie, szukając oznak owrzodzeń.

Endoskopia górna

Pracownik służby zdrowia bada wnętrze przełyku, żołądka i dwunastnicy za pomocą instrumentu zwanego endoskopem, cienkiej, elastycznej, oświetlonej rurki z soczewką. Endoskop wprowadza się przez usta i gardło oraz do żołądka i dwunastnicy.

Lekarz może szukać wrzodów, a także może pobrać próbkę tkanki, zwaną biopsją, do badania w laboratorium w celu ustalenia, czy występują guzy wytwarzające gastrynę.

Techniki obrazowania

Pracownik służby zdrowia może użyć tomografii komputerowej (CT), rezonansu magnetycznego (MRI) i USG lub skanu jądrowego, aby określić, gdzie mogą znajdować się guzy:

• Tomografia komputerowa (CT): Ten test diagnostyczny, który wykorzystuje promieniowanie rentgenowskie wspomagane technologią komputerową. Wiązki rentgenowskie pobierane są pod wieloma różnymi kątami, aby stworzyć przekrojowe obrazy ciała pacjenta. Następnie komputer łączy te obrazy w trójwymiarowy obraz, który może bardzo szczegółowo wyświetlić narządy, kości i tkanki.

• Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI): W skanowaniu MRI do tworzenia obrazów ludzkiego ciała wykorzystywane są sygnały magnetyczne, a nie promienie rentgenowskie. Te obrazy pokazują różnice między rodzajami tkanek.

• Ultradźwięki: USG wysyła fale dźwiękowe o wysokiej częstotliwości, które trafiają do badanego obszaru i odbijają się z powrotem po uderzeniu w narząd. Jest to przetwarzane przez komputer, który tworzy mapę skanowanego obszaru.

• Skanowanie jądrowe: W przypadku skanowania jądrowego do organizmu wprowadzana jest substancja radioaktywna, która pozwala kamerze gamma na wykrycie guzów.

Komplikacje

W 50% przypadków Zollingera-Ellisona guzy są rakowe (złośliwe). Jeśli guzy są rakowe, istnieje ryzyko, że nowotwór rozprzestrzeni się na wątrobę, węzły chłonne w pobliżu trzustki i jelita cienkiego.

Inne powikłania zespołu Zollingera-Ellisona:

• Ciężkie owrzodzenia, które mogą prowadzić do powstania dziury w jelicie
• Strata krwi
• Przewlekła biegunka
• Utrata masy ciała

Leczenie

Leczenie zespołu Zollingera-Ellisona koncentruje się na dwóch obszarach — leczeniu guzów i leczeniu wrzodów.

Operacja jest często wykonywana, jeśli jest tylko jeden guz.Kąt Jeśli guzy są w wątrobie, chirurg usunie jak najwięcej guza wątroby (zmniejszenie masy).

Gdy operacja guza nie jest możliwa, stosuje się inne metody leczenia:

• Próba zniszczenia guza poprzez odcięcie dopływu krwi (embolizacja).
• Próba zniszczenia komórek rakowych za pomocą prądu elektrycznego (ablacja częstotliwościami radiowymi).
• Wstrzykiwanie leków do guza w celu złagodzenia objawów raka.
• Stosowanie chemioterapii w celu spowolnienia wzrostu guza.KątKąt

Leki na wrzody

Inhibitory pompy protonowej są najskuteczniejszymi lekami na zespół Zollingera-Ellisona.KątInhibitory pompy protonowej są dość silne i hamują produkcję kwasu i wspomagają gojenie. Przykłady inhibitorów pompy protonowej obejmują Prilosec, Prevacid, Nexium, Aciphex i Protonix.

Blokery kwasu, zwane również blokerami histaminy (H-2), zmniejszają ilość kwasu solnego uwalnianego do przewodu pokarmowego. Pomaga to złagodzić ból wrzodów i zachęca do gojenia.

Blokery kwasu działają poprzez powstrzymywanie histaminy przed dotarciem do receptorów histaminowych. Receptory histaminowe sygnalizują komórkom wydzielającym kwas w żołądku uwolnienie kwasu solnego. Przykłady blokerów kwasu obejmują Tagamet, Pepcid i Axid.

Blokery kwasu nie działają tak dobrze jak inhibitory pompy protonowej i mogą nie być przepisywane. Osoby, które stosują blokery kwasu, potrzebują wysokich, częstych dawek, aby były skuteczne.

Rokowanie

Jak wspomniano powyżej, w 50% przypadków Zollingera-Ellisona guzy są rakowe. Wczesna diagnoza i wynalazek chirurgiczny mogą osiągnąć wskaźnik wyleczenia wynoszący tylko 20% do 25%.

Jednak gastrinoma rozwijają się powoli, a pacjenci mogą żyć wiele lat po wykryciu guza. Leki hamujące wydzielanie kwasu są bardzo skuteczne w kontrolowaniu objawów nadprodukcji kwasu.

Aby uzyskać diagnozę, musisz udać się do swojego lekarza. W tej chwili wszystkie aspekty tego stanu, wraz z opcjami leczenia oraz bieżącą opieką i monitorowaniem stanu, powinny zostać omówione z lekarzem. Jeśli po postawieniu diagnozy wystąpią nowe lub nasilające się objawy, należy je zgłosić swojemu lekarzowi.