Ostra białaczka szpikowa: leczenie choroby nawrotowej lub opornej na leczenie

Chociaż wiele osób dobrze sobie radzi z początkowym leczeniem ostrej białaczki szpikowej (AML), niektóre wymagają dalszego leczenia. Osoby te mają albo nawrót choroby, albo mają chorobę oporną na leczenie. AML jest nowotworem krwi atakującym niektóre typy białych krwinek.

Choroba nawrotowa oznacza chorobę, która kiedyś zareagowała na leczenie i osiągnęła remisję, teraz powróciła. Choroba oporna na leczenie oznacza, że ​​przypadek AML nigdy nie zareagował wystarczająco na leczenie, aby stwierdzić, że nastąpiła całkowita remisja. Niestety, pozostało zbyt wiele komórek białaczkowych.

Jednak remisja lub wyleczenie są nadal możliwe, nawet jeśli dana osoba nie zareagowała wystarczająco dobrze na początkowe leczenie. Ale w przypadkach nawrotu lub oporności potrzebne jest dalsze leczenie. W tym artykule przyjrzymy się możliwym opcjom w takich przypadkach, w tym chemioterapii, przeszczepieniu komórek macierzystych i terapii celowanej.

Dodatkowa chemioterapia

Dla kogoś, kto odnosił sukcesy przez kilka lat po leczeniu niektórymi lekami, sensowne może być zastosowanie tego samego schematu chemioterapii, który w pierwszej kolejności doprowadził do remisji.

Chodzi o to, że już wiesz, że są to leki, na które ten konkretny rodzaj raka wydaje się początkowo reagować. Jeśli remisja trwała dłużej niż rok, można zastosować podobne lub wyższe dawki tych samych środków.

Często zdarza się, że powtarza się użycie tak zwanego protokołu 7-i-3. Obejmuje to podawanie środka chemioterapeutycznego Cytosar lub Ara-C (cytarabina) przez siedem dni, wraz z zastosowaniem przez trzy dni antybiotyku przeciwnowotworowego, takiego jak daunorubicyna lub idarubicyna.

Inne opcje chemioterapii, które można rozważyć, obejmują jedną z następujących:

• Zamiast typowego protokołu 7 i 3 można podać wysoką dawkę cytarabiny samodzielnie lub razem z antybiotykiem przeciwnowotworowym.
• Środek Vepesid (etopozyd, VP-16) można podawać w połączeniu z cytarabiną i mitoksantronem.
• Można zastosować połączenie wysokiej dawki etopozydu i Cytoxanu lub Procytox (cyklofosfamidu).
• Można wypróbować schemat chemioterapii znany jako FLAG. Wiąże się to z użyciem Fludara (fludarabina), Ara-C lub Arabinosylcytozyna (cytarabina) oraz czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF).

Transplantacja komórek macierzystych

Inną opcją dla osób z nawracającą lub oporną na leczenie AML jest możliwość przeszczepu komórek macierzystych. W przypadku przeszczepu komórek macierzystych, po pierwszym zniszczeniu szpiku kostnego, który zawiera komórki białaczkowe, jest on zastępowany komórkami macierzystymi zdolnymi do przekształcenia się w szpik kostny wolny od AML.

Istnieją dwa rodzaje przeszczepu szpiku kostnego – allogeniczny, w którym wykorzystuje się cudze komórki macierzyste, oraz autologiczny, w którym wykorzystuje się własne. W przypadkach AML stosuje się wyłącznie przeszczepy allogeniczne.

Uważa się, że jest to obecnie jedyna opcja lecznicza dla osób z nawrotem AML. Jedynym zastrzeżeniem jest to, że nie jest to dla wszystkich. Każdy, kto to bierze pod uwagę, musi najpierw zostać uznany za wystarczająco silny do leczenia.

Terapia celowana

Leki celowane, które skupiają się na określonych częściach komórek rakowych, działają inaczej niż tradycyjne środki chemioterapeutyczne. Są one ukierunkowane na określone mutacje genów, które lekarz może przetestować, aby sprawdzić, czy masz. To może być dobra wiadomość w opornej na leczenie AML lub w przypadkach nawrotów.

Terapie celowane, które są zwykle stosowane w tych późniejszych przypadkach, obejmują:

• Tibsovo (ivosidenib): Ten lek jest ukierunkowany na IDH1. Kiedy IDH1 lub IDH2 są zmutowane, może to uniemożliwić dojrzewanie komórek krwi w sposób, w jaki powinny. Blokując to, może pozwolić komórkom białaczki na lepsze różnicowanie. Może to być stosowane w przypadku osób, które nie reagują już na inne terapie lub które są w stanie wytrzymać chemioterapię.

• Idhifa (enasidenib): hamuje mutację genu IDH2, umożliwiając komórkom AML lepsze dojrzewanie. Enazydenib można stosować u osób, które nie odpowiadają już na inne leczenie przeciw AML lub u osób starszych lub po prostu niezdolnych do tolerowania kolejnej rundy silnej chemioterapii.

• Xospata (gilteritynib): Ten środek działa na gen FLT3, który wspomaga wzrost komórek białaczki. Gilteritnib blokuje FLT3 w AML za pomocą tej mutacji. Terapię tę można stosować zarówno w przypadkach opornych, jak i nawracających.

• Mylotarg (gemtuzumab ozogamycyna): W przypadku tego przeciwciała monoklonalnego pomysł polega na zastosowaniu go w połączeniu z chemioterapią. To wytworzone białko odpornościowe przyciąga chemioterapię do komórek białaczkowych. Następnie, gdy komórki rakowe próbują się podzielić, chemioterapia je zabija. Zabieg ten może być stosowany, gdy inni już nie pracują lub jako leczenie początkowe.

Streszczenie

Inne terapie czekają na każdego, kto stwierdzi, że nie reaguje na leki przeciw AML lub nie ma już remisji. Mogą być podobne do tego, czego już próbowałeś, jeśli miałeś remisję lub mogą być zupełnie inne.

Opcje leczenia obejmują chemioterapię, terapię celowaną i przeszczep komórek macierzystych. Można również łączyć podejścia.

Jeśli stwierdzisz, że Twoja AML nie reaguje na leczenie, tak jak się spodziewałeś, lub że nagle znowu masz do czynienia z AML, może to być bardzo przygnębiające. Ale dobrą wiadomością jest to, że w dzisiejszych czasach istnieje wiele opcji dla Ciebie i innych.

Pamiętaj, że to, że leczenie początkowo nie było w pełni skuteczne, nie oznacza, że ​​tym razem tak się nie stanie. Może to być tylko kwestia znalezienia odpowiedniego podejścia do konkretnego typu AML. Co więcej, wciąż pojawiają się dodatkowe metody leczenia, dające nadzieję na całkowite wyleczenie.