Plusy i minusy mówienia dzieciom, że są uzdolnione

Rodzice często zastanawiają się, czy powinni powiedzieć dzieciom, że są uzdolnieni. W końcu wiele osób uważa, że nie jest dobrze mówić młodym dzieciom o ich zdolnościach intelektualnych, ponieważ obawiają się, że ta informacja spowoduje, że takie dzieci nabiorą nadętego ego. Uważają, że dzieci mogą stać się aroganckie i nietolerancyjne wobec innych. Wierzą również, że dzieci, które dowiedzą się, że są uzdolnione, rozwiną problemy socjalizacyjne i izolują się od kolegów z klasy.

Prawda jest taka, że uzdolnione dzieci często mają już problemy z socjalizacją i poznanie uzdolnień może im pomóc.

Debata na temat terminu „uzdolniony”

Chociaż uczenie się, że mają specjalne potrzeby, może pomóc uzdolnionym dzieciom, niektórzy rodzice i wychowawcy nie akceptują terminu uzdolnieni, ponieważ uważają, że oznacza ono, że dziecko ma „dar”, coś, czego inne dzieci nie mają. Argument ten wynika z przekonania, że wszystkie dzieci są równe, a zatem uzdolnione.

Ale odmawianie utalentowanym dzieciom faktów dotyczących ich zdolności intelektualnych może wyrządzić więcej szkody niż pożytku. Prawda jest taka, że uzdolnione dzieci w bardzo młodym wieku wyczuwają, że nie są takie jak inne dzieci. Mogą łatwo błędnie zinterpretować swoje uczucia bycia innym jako coś negatywnego, często postrzegając siebie jako w jakiś sposób wadliwych lub jako mających z nimi coś nie tak.

Dla uzdolnionych dzieci może być wielką ulgą, gdy dowiadują się, że nie mają wad i że istnieje powód, dla którego czują się inne.

Ponadto uzdolnione dzieci często czują się wyobcowane i samotne oraz rozwijają problemy społeczne, ponieważ czują się inne. Mogą mieć trudności z nawiązywaniem przyjaźni lub mogą czuć się niezrozumiani i nielubiani. W większości przypadków uzdolnione dzieci mają takie problemy w środowisku szkolnym, gdzie są zmuszone nawiązywać przyjaźnie z uczniami na poziomie swojej klasy. Dzieci, które mają problemy z nawiązywaniem kontaktów towarzyskich z kolegami z klasy, na ogół nie mają problemów z nawiązywaniem i utrzymywaniem przyjaźni ze starszymi dziećmi lub innymi uzdolnionymi dziećmi.

Poinformowanie dzieci, że są utalentowane, nie zaszkodzi

Powiedzenie dziecku, że jest uzdolnione, nie sprawi, że poczuje się inaczej, ponieważ jest szansa, że dziecko już tak się czuje. Wręcz przeciwnie, informowanie dzieci, że są uzdolnione, i omawianie z nimi ich zdolności intelektualnych pomoże im zrozumieć, dlaczego czują się obco. Udawanie, że dziecko nie ma uzdolnień, nie sprawi, że te uczucia znikną, podobnie jak udawanie, że niepełnosprawność dziecka nie istnieje, nie sprawi, że niepełnosprawność zniknie.

Materiały dla uzdolnionych dzieci

Gdy rodzice poinformują dzieci, że są uzdolnione, mogą skierować je do różnych książek na ten temat. „Poradnik przetrwania dla dzieci z talentem dla dzieci w wieku do 10 lat” i „Przewodnik przetrwania dla dzieci z talentem: podręcznik dla nastolatków” są przydatne, odpowiednio, dla uczniów szkół podstawowych i liceów.