Plusy i minusy polityki zerowej tolerancji w szkołach

W 1994 r. ustawodawstwo federalne wymagało od stanów wydalenia na rok każdego ucznia, który przyniósł broń palną do szkoły. Jeśli szkoły nie zastosują się do tego, stracą wszystkie fundusze federalne.

Zgodnie z tym prawem wiele szkół przyjęło politykę zerowej tolerancji dla uczniów, którzy przynieśli do szkoły jakikolwiek rodzaj broni. Wiele z nich opracowało również politykę zerowej tolerancji dla posiadania narkotyków i alkoholu oraz przypadków znęcania się.

Chociaż pomysł wyszedł od urzędników szkolnych, którzy chcieli zapewnić dzieciom bezpieczeństwo, wielu pedagogów kwestionuje ich skuteczność. W rzeczywistości z biegiem lat polityka zerowej tolerancji stała się dość kontrowersyjna.

Wsparcie dla zasad zerowej tolerancji

Zwolennicy zerowej tolerancji twierdzą, że surowe zasady są konieczne, aby środowisko uczenia się było bezpieczne dla uczniów. Zwolennicy twierdzą, że nie ma znaczenia, dlaczego dana zasada została złamana. W żadnym wypadku nie powinno być wyjątków, a dzieci powinny ponieść poważne konsekwencje za naruszenie zasad.

Zwolennicy twierdzą również, że polityka zerowej tolerancji najlepiej przygotowuje dzieci do realnego świata. Przecież policjant zwykle nie dba o to, że przyspieszyłeś, bo spóźniłeś się do pracy, i tak złamałeś prawo.

Podobnie twój szef może nie dbać o to, jaką masz wymówkę za spóźnienie. Możesz nie otrzymać zapłaty za spóźniony czas, niezależnie od tego, czy złapałeś gumę, czy utknąłeś w korku.

Zwolennicy twierdzą również, że zero tolerancji zmniejsza faworyzowanie, ponieważ nie ma miejsca na subiektywność. Tylko dlatego, że uczeń jest mądry lub ma rodziców, którzy są zaangażowani w szkołę, nie będzie miejsca na pobłażliwość, gdy zasady zostaną złamane.

Krytyka polityki zerowej tolerancji

Krytycy polityki zerowej tolerancji wyrażają obawy, że takiej polityce brakuje zdrowego rozsądku. Na przykład często nie ma zgody co do tego, co stanowi broń.

Gumka lub obcinacz do paznokci mogą wystarczyć do zawieszenia uczniów. Podobnie uczeń posiadający ibuprofen może zostać wydalony za posiadanie narkotyków. Krytycy przytaczają różne oburzające przykłady niewłaściwej polityki zerowej tolerancji.

Największym problemem większości krytyków odnośnie polityki zerowej tolerancji jest to, że nie działają. W 2008 roku Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne opublikowało raport, w którym stwierdzono: „Nie wykazano, że zero tolerancji poprawia klimat w szkole lub bezpieczeństwo w szkole”.

Grupa zadaniowa, która przeprowadziła badanie wyraziła zaniepokojenie, że polityka zerowej tolerancji niepotrzebnie uniemożliwia dzieciom dostęp do edukacji publicznej i powoduje, że wiele dzieci staje przed sądem za stosunkowo drobne przestępstwa.

Uczniowie odesłani do domu mogą nie mieć osoby dorosłej do nadzorowania ich działań i mogą być bardziej skłonni do angażowania się w nielegalną działalność.

Alternatywy

Istnieje wiele alternatyw dla polityki zerowej tolerancji, które mogą pomóc utrzymać dzieci w szkole, jednocześnie dając im cenne lekcje życia. Oczywiście zapobieganie przemocy jest jednym z najlepszych sposobów na zapewnienie bezpieczeństwa wszystkim w systemie szkolnym.

Programy sprawiedliwości naprawczej i usługi społeczne mogą być lepszymi interwencjami dla przestępców popełniających przestępstwa po raz pierwszy.Określanie konsekwencji indywidualnie dla każdego przypadku może zapobiec zbyt surowym konsekwencjom. Zawieszenia i wydalenia poza szkołą można wtedy zarezerwować dla recydywistów, którzy stanowią realne zagrożenie dla systemu szkolnego.​​

Radzenie sobie z polityką zerowej tolerancji

Jeśli w szkole Twojego dziecka obowiązuje polityka zerowej tolerancji, zapoznaj się z zasadami. Dowiedz się, co obejmuje polisa i upewnij się, że Twoje dziecko ją rozumie.

Podejmij proaktywne podejście, aby zapobiec złamaniu przez dziecko polityki, mając aspirynę w kieszeni lub pistolet na wodę w plecaku. I pozostań w kontakcie ze szkołą swojego dziecka, abyś mógł zrozumieć powody ich zasad i najlepsze sposoby na zapewnienie dziecku bezpieczeństwa.