Pomaganie dzieciom z niechęcią tekstur do jedzenia

Twój maluch będzie jadł tylko przeciery. Twój syn będzie jadł tylko chrupiące potrawy, takie jak twarde precle, seler i frytki. Twoja córka nazywa każde jedzenie bardziej wilgotne niż krakers „śliskie”.

Twoje dzieci mogą być po prostu wybrednymi konsumentami, ale ich awersja do jedzenia może wskazywać na ukryty problem medyczny.

Tak, w niektórych przypadkach może to być po prostu wybredne jedzenie (wielu z nas ma preferencje żywieniowe, a mieszanie ich w relację dziecko-rodzic jest łatwym przepisem na walkę o władzę).

Jeśli jednak Twoje dziecko ogranicza się wyłącznie do pewnych konsystencji żywności i odmawia jedzenia innych, może to być oznaką zaburzenia przetwarzania sensorycznego (SPD).

Twój pediatra może pomóc w ustaleniu, czy bardzo wybredny zjadacz powinien zostać oceniony pod kątem tego stanu.

Podstawy SPD

Zaburzenia przetwarzania sensorycznego to stan, który prowadzi do nadmiernej reakcji na bodźce z otoczenia. Bodźce mogą obejmować dowolny z pięciu zmysłów, w tym smak, węch, dotyk, wzrok i słuch.

Kiedy dziecko (lub osoba dorosła) cierpi na SPD, może wydawać się, że ma nadmierne reakcje na to, co uważasz za „normalne” sygnały na pięć zmysłów.

Na przykład wiele osób z zaburzeniami przetwarzania sensorycznego nie radzi sobie z głośnymi dźwiękami, takimi jak grzmoty czy fajerwerki.

Naukowcy uważają, że problem SPD obejmuje różnice w sposobie, w jaki mózg radzi sobie z bodźcami sensorycznymi. Te sygnały, u niektórych osób, przeciążają ich mózgi i powodują nadmierne reakcje na „normalne” widoki, smaki, zapachy i doznania.

SPD i żywność

Dzieci z zaburzeniami przetwarzania sensorycznego mają trudności ze zrozumieniem informacji sensorycznych gromadzonych przez ich ciało. Utrudnia to lub uniemożliwia normalne reagowanie dziecka na bodźce zewnętrzne, takie jak pokarm o określonej konsystencji.

W praktyce te dzieci mogą krztusić się, jeśli zostaną zmuszone do jedzenia jedzenia o problematycznej konsystencji i prawdopodobnie odmówią, jeśli będą mogli. Tekstura, która wyzwala tę awersję, może być chrupiąca, śliska, prawie płynna lub inna.

SPD może powodować wiele innych objawów.

Niektóre dzieci mogą nadmiernie reagować:

• Niechęć do dotykania
• Udręczony przez metki w ubraniach
• Nie chcą dotykać tekstur, które uważają za niesmaczne

Inni mogą nie reagować:

• Nieświadomy bólu
• Nieświadomy swojej bliskości z innymi
• Ciągle poszukuje więcej bodźców sensorycznych
• Preferuj bardzo gorące, bardzo zimne potrawy, bardzo chrupiące lub trudne do przeżucia

Leczenie SPD obejmuje terapię fizyczną i zajęciową, która ostatecznie powinna pomóc dziecku przyzwyczaić się do większej liczby tekstur i rodzajów jedzenia.Kąt

Inne potencjalne problemy z teksturą

Nie każde dziecko, które ma awersję do określonej tekstury żywności, ma zaburzenia przetwarzania sensorycznego.

Na przykład, jeśli Twoje dziecko będzie jadło tylko miękkie pokarmy, może mieć trudności z żuciem i połykaniem innych pokarmów.

Może to być spowodowane problemami stomatologicznymi, takimi jak nieleczona próchnica, ból w jamie ustnej lub gardle, brak kontroli mięśni lub fizyczna różnica w budowie jamy ustnej, która utrudnia żucie i połykanie.Kąt

Dziecko, które zawsze cierpiało, wierzy, że ból jest normalnym stanem życia i prawdopodobnie nie będzie opisywać bólu podczas jedzenia.

Warto również zauważyć, że alergie pokarmowe mogą być możliwą przyczyną niechęci do jedzenia. W niektórych przypadkach dziecko może odmówić zjedzenia określonego pokarmu (na przykład jajek) z powodu ukrytej alergii, która nie została jeszcze zdiagnozowana. Możliwe, że nawet niewielki posmak może wywołać łagodną reakcję – a przy ciągłej ekspozycji mogą wystąpić bardziej poważne reakcje.

Dzieci z autyzmem często mają sztywne rytuały związane z posiłkami, które mogą obejmować odmowę spożywania żywności o określonej konsystencji, smaku lub temperaturze. Są również bardziej podatni na zaburzenia przetwarzania sensorycznego. Te dwa warunki są oddzielne, ale powiązane.Kąt

Jeśli u Twojego dziecka zdiagnozowano zaburzenia przetwarzania sensorycznego, pracuj z terapeutą, aby stopniowo rozszerzać jego dietę. Jeśli Twoje dziecko zdecydowanie preferuje jeden rodzaj jedzenia – powiedzmy chrupiące jedzenie – sprawdź, czy zaakceptuje różne rodzaje chrupkiego jedzenia, aby zwiększyć ich spożycie w diecie.

Jeśli ciągle wprowadzasz małe zmiany, być może będziesz w stanie poszerzyć świat pokarmów, które będzie spożywać Twoje dziecko. Jednak w niektórych przypadkach może być konieczne rozważenie bardziej intensywnego (czasami szpitalnego) programu żywienia.

Pamiętaj też, że wybredne jedzenie może wskazywać na różne problemy zdrowotne poza SPD. Na przykład, niektóre dzieci dławią się pokarmami stałymi, podczas gdy inne w ogóle nie chcą nic jeść.

Jeśli nie masz pewności co do diagnozy swojego dziecka lub masz pytania dotyczące leczenia, porozmawiaj z pediatrą dziecka.