Poronienie lub miesiączka: jak odróżnić?

Poronienie jest jedną z tych rzeczy, które leżą w głowie kobiety w czasie ciąży i jest to uzasadnione, biorąc pod uwagę, że wskaźnik poronień może wynosić od 10% do 20% wśród kobiet, które wiedzą, że są w ciąży.Trzy czwarte poronień nastąpi w pierwszym trymestrze ciąży. Po 20 tygodniach wskaźnik spada do zaledwie 2%.

Oznaki i objawy poronienia

Oznaki poronienia mogą obejmować plamienie lub krwawienie z pochwy podobne do miesiączki. Krwawienie często ma więcej skrzepów niż w zwykłym okresie, pojawiając się jako małe grudki w wydzielinie z pochwy. Mogą również towarzyszyć skurcze brzucha.

Chociaż krwawienie niekoniecznie jest oznaką poronienia, ważne jest, aby to sprawdzić, jeśli tak się stanie. Ogólnie rzecz biorąc, jeśli krwawienie jest lekkie i trwa tylko dzień lub dwa, prawdopodobnie nie będziesz mieć żadnego problemu.

Inna sprawa to cięższe krwawienie, zwłaszcza jeśli towarzyszą mu skurcze. W niektórych przypadkach może również wystąpić ból pleców lub odpływ tkanki z pochwy. Objawy porannej choroby (nudności, wymioty) mogą również nagle i w niewytłumaczalny sposób zniknąć.

Nie oznacza to, że wszystkie poronienia będą miały objawy, chociaż wiele z nich ma. Niektóre zdarzają się z niewielkim, jeśli w ogóle, ostrzeżeniem.

Co to jest ciąża chemiczna?

Chociaż aż jedna na pięć znanych ciąż powoduje poronienie, badania sugerują, że odsetek ten może sięgać nawet 50%, jeśli uwzględni się kobiety, które nie są świadome swojej ciąży.

Bardzo wczesne poronienie (znane również jako ciąża chemiczna) występuje, gdy ciąża zostaje utracona wkrótce po implantacji. Zwykle powoduje to obfite krwawienie, które zwykle nie trwa dłużej niż zwykle. W związku z tym możliwe jest, że późny i/lub szczególnie ciężki okres mógł być w rzeczywistości ciążą chemiczną.

To, czy jest to ważne, jest dyskusyjne. W końcu, o ile nie przeprowadzono testu ciążowego, tak naprawdę nie ma sposobu, aby upewnić się, czy miałaś ciążę chemiczną, a przyczyn może być wiele przyczyn ciężkiej i/lub późnej miesiączki.

Przyczyny poronienia w pierwszym trymestrze

Wśród poronień, które występują w pierwszym trymestrze, ponad połowa będzie wynikiem nieprawidłowości chromosomalnych.Te nieprawidłowości genetyczne same w sobie uniemożliwiają prawidłowy rozwój płodu. W związku z tym poronienie nastąpi nie dlatego, że rodzice zrobili coś „złego”; było to po prostu wynikiem ciąży, której nie można było doprowadzić do porodu.

Inne przyczyny pierwszego trymestru mogą obejmować niedobór progesteronu, hormonu czasami określanego jako „hormon ciąży”. Bez wystarczającej produkcji progesteronu macica nie jest w stanie prawidłowo przyjąć i utrzymać zarodka podczas ciąży.

Przyczyny poronienia w drugim trymestrze

Istnieje kilka możliwych przyczyn poronienia w drugim trymestrze ciąży. Nieprawidłowości chromosomalne i strukturalne płodu są czynnikami powodującymi poronienia w drugim trymestrze ciąży. Ale na tym etapie poronienie jest częściej związane z wadami rozwojowymi macicy lub rozwojem narośli w macicy (zwanych mięśniakami).

Ponadto 20% poronień w II trymestrze ciąży jest spowodowanych problemami z pępowiną lub wynikiem odklejenia łożyska (całkowite lub częściowe oddzielenie łożyska od macicy) lub łożyska przednie (gdy łożysko zakrywa ujście szyjki macicy). ).

Inne czynniki mogą powodować lub przyczyniać się do rozwoju poronienia. Obejmują one:

• Niektóre infekcje bakteryjne, które mogą zaognić wyściółkę macicy
• Niektóre przewlekłe schorzenia, takie jak cukrzyca i problemy z tarczycą
• Nadmierne używanie narkotyków lub alkoholu
• Problemy z hormonami
• Zaburzenia układu immunologicznego, w tym zespół antyfosfolipidowy (APS)
• Starszy wiek (ponieważ nieprawidłowości chromosomalne częściej występują u rodziców powyżej 35. roku życia)
• Poprzednie lub wielokrotne poronienia
• Palenie

Jeśli uważasz, że masz poronienie, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub udaj się na najbliższą izbę przyjęć. Jest to szczególnie ważne w przypadku obfitego krwawienia, silnego bólu, zawrotów głowy lub omdlenia.

Nawet jeśli objawy nie są poważne, unikaj seksu i forsownej aktywności, dopóki nie zostaniesz w pełni zbadany przez lekarza i wszystko jasne.