Powiązania między celiakią a stwardnieniem rozsianym

Być może słyszałeś, że istnieje potencjalny związek między celiakią a stwardnieniem rozsianym (MS). Osoby z celiakią mogą mieć objawy neurologiczne, a osoby ze stwardnieniem rozsianym mogą być bardziej narażone na celiakię. W rzeczywistości niektóre osoby ze stwardnieniem rozsianym twierdzą, że na diecie bezglutenowej czują się lepiej. Co badania mówią nam o tym możliwym skojarzeniu?

Powiązania między celiakią a SM

Powiązania między celiakią a stwardnieniem rozsianym mogą początkowo wydawać się jasne. Oba są chorobami autoimmunologicznymi, w których pośredniczą limfocyty T, co oznacza, że ​​oba powodują uszkodzenie tkanek i narządów wywołanych przez twój własny układ odpornościowy i oba występują znacznie częściej u kobiet niż u mężczyzn.

Ponadto oba stany obejmują szeroki zakres podobnych objawów, z których wiele łatwo przeoczyć lub przypisać czemuś innemu. I oba mogą umykać diagnozie przez świadczeniodawców, w dużej mierze ze względu na szeroki zakres objawów.

Biorąc to wszystko pod uwagę, a także coraz więcej niepotwierdzonych dowodów na to, że niektóre osoby ze stwardnieniem rozsianym zgłaszają poprawę podczas stosowania diety bezglutenowej, łatwo jest założyć, że istnieje związek między tymi dwoma schorzeniami.

Cóż, może być link. W końcu większość chorób autoimmunologicznych wydaje się mieć kilka wspólnych czynników genetycznych. Jednak nie jest jasne, czy rzeczywiście występuje zwiększona częstość występowania celiakii wśród osób ze stwardnieniem rozsianym, czy też przestrzeganie diety bezglutenowej może rzeczywiście pomóc osobom ze stwardnieniem rozsianym w radzeniu sobie z ich chorobą. Przyjrzyjmy się możliwościom wspólnych cech tych stanów, a następnie przeanalizujmy badania pod kątem powiązania.

Objawy SM

Stwardnienie rozsiane występuje, gdy układ odpornościowy atakuje osłonkę mielinową otaczającą nerwy, prowadząc do stanu zapalnego i postępującego uszkodzenia. Gdy ta powłoka nerwowa zostanie uszkodzona, twoje impulsy nerwowe spowalniają lub zatrzymują się.

Objawy stwardnienia rozsianego mogą obejmować utratę równowagi i koordynacji, problemy z chodzeniem lub poruszaniem rękami i nogami, drżenie, skurcze mięśni lub drętwienie i zmęczenie. Większość osób ze stwardnieniem rozsianym doświadcza „ataków” lub okresów nasilonych objawów, po których może wystąpić jeden lub więcej nawrotów.

Trudno jest zdiagnozować stwardnienie rozsiane. Twój lekarz może podejrzewać SM na podstawie objawów, ale najpierw musi wykluczyć inne stany o podobnych objawach.

Objawy wspólne zarówno w przypadku SM, jak i celiakii

Objawy, które są powszechne zarówno w przypadku SM, jak i celiakii, obejmują zaparcia, mgłę mózgową (uczucie zamglenia, nieuwagi lub trudności w rozumowaniu), depresję i problemy ze wzrokiem.KątKąt

Sprawa jest jeszcze bardziej zagmatwana, ponieważ wiele z tych potencjalnych objawów (takich jak mgła mózgowa, dysfunkcja seksualna, łagodna depresja i zmęczenie) może być również spowodowanych stresem. może to dodatkowo przyczynić się do opóźnień w diagnozie.

Objawy celiakii i schorzenia neurologiczne

Typowe objawy celiakii mogą obejmować zaparcia lub biegunkę, nietolerancję pokarmową i ból brzucha, ale jak zauważono, inne objawy mogą przeplatać się ze stwardnieniem rozsianym, w tym mgła mózgowa, depresja, a nawet neuropatia obwodowa.

Dość dobrze wiadomo, że celiakia może być powiązana z innymi zaburzeniami neurologicznymi i psychologicznymi. Ogólnie rzecz biorąc, neurologiczne objawy celiakii występują u około 20% osób z celiakią. Znalezione warunki obejmują:

• SM
• ataksja móżdżkowa
• Encefalopatia glutenowa
• Neuropatia obwodowa

• Ubytek słuchu (czuciowo-nerwowy)

• Padaczka
• Depresja
• Zaburzenia rozwojowe, trudności w uczeniu się, ADHD
• Zaburzenia funkcji poznawczych

Jedno badanie pokazuje możliwy ostateczny związek

Znając objawy obu stanów, w jaki sposób mogą one być podobne pod pewnymi względami, jaki jest związek między tymi zaburzeniami?

Badania są mieszane, jak omówimy, ale być może najsilniejszy związek między tymi dwoma zaburzeniami znajduje się w badaniu z 2011 roku.KątKąt

Klinicyści w Hiszpanii przeanalizowali występowanie dodatnich wyników badań krwi w celiakii i biopsji u osób z potwierdzonym stwardnieniem rozsianym oraz u ich krewnych pierwszego stopnia. Badacze objęli 72 osoby ze stwardnieniem rozsianym, 126 ich krewnych pierwszego stopnia i 123 zdrowe osoby z grupy kontrolnej.

Badanie wykazało celiakię – z atrofią kosmków co najmniej na poziomie Marsha III – u 11,1% osób ze stwardnieniem rozsianym w porównaniu z zaledwie 2,4% osób z grupy kontrolnej. Celiakia była jeszcze bardziej powszechna u krewnych pierwszego stopnia osób ze stwardnieniem rozsianym – naukowcy odkryli ją u 32% tych krewnych.

Według autorów badania, wszystkie osoby ze stwardnieniem rozsianym, u których stwierdzono również celiakię, przeszły na dietę bezglutenową i wszystkie „znacznie poprawiły się zarówno pod względem objawów żołądkowo-jelitowych, jak i neurologicznych w okresie obserwacji”.

Według artykułu opublikowanego w 2008 r. inne badania nie wykazały takiego związku.KątKąt

Badania nad linkami nie są jasne

Pomimo badań z Hiszpanii nadal nie jest jasne, czy osoby ze stwardnieniem rozsianym mają wyższy wskaźnik celiakii. Dwa inne badania, jedno z Włoch i jedno z Iranu, badały grupy pacjentów ze stwardnieniem rozsianym na celiakię i nie wykazały wskaźników wyższych niż w populacji ogólnej.

Możliwe jest również posiadanie wysokiego poziomu niektórych przeciwciał przeciwko glutenowi i nadal brak celiakii.

Na przykład w izraelskim badaniu opublikowanym w 2009 r. stwierdzono wysokie poziomy swoistego przeciwciała przeciw glutenowi tTG-IgA u osób ze stwardnieniem rozsianym, ale nie stwierdzono zwiększonego wskaźnika celiakii. „Szczególna rola tych przeciwciał w patogenezie stwardnienia rozsianego pozostaje niepewna i wymaga dodatkowych badań” – podsumowali naukowcy.KątKąt

W innym badaniu opublikowanym w 2007 r. przyjrzano się wynikom testów przeciwciał antyglutenowych AGA-IgG i IGA-IgA u pacjentów z różnymi chorobami neurologicznymi, w tym ze stwardnieniem rozsianym. Badacze ci znaleźli przeciwciała przeciwko glutenowi u 57% tych osób, a ostatecznie zdiagnozowali celiakię u 17%.KątKąt

Odżywianie i SM

Pytanie, które należy zadać, rozważając rolę wrażliwości na gluten w stwardnieniu rozsianym, brzmi, czy istnieją inne czynniki dietetyczne, które mogą być zaangażowane w wystąpienie lub progresję choroby. Jest dość jasne, że witamina D może mieć wpływ na SM zarówno na występowanie, jak i przebieg kliniczny SM, chociaż istnieją źródła witaminy D poza pożywieniem (takie jak ekspozycja na słońce).KątInne składniki odżywcze, które były analizowane razem z glutenem, obejmują produkty mleczne, probiotyki, przeciwutleniacze, polifenole, miłorząb dwuklapowy i kurkuminę, ale pozostaje niepewne, czy którykolwiek z nich (w tym gluten) odgrywa rolę w progresji SM.

Czy można leczyć SM dietą bezglutenową?

Pomimo niepotwierdzonych doniesień o poprawie u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym, którzy zaczynają stosować dietę bezglutenową, nie ma mocnych dowodów medycznych na to, że przestrzeganie diety może pomóc w objawach SM.

Niektórzy badacze SM zaproponowali ideę Best Bet Diet dla stwardnienia rozsianego, która eliminuje gluten, nabiał, rośliny strączkowe i rafinowany cukier. Nie ma mocnych dowodów na skuteczność tej diety, ale niektóre osoby ze stwardnieniem rozsianym twierdzą, że czują się znacznie lepiej, gdy nie dopuszczają glutenu do swojej diety.

Dolna linia

Więc jaki jest wynik końcowy? Jeśli masz stwardnienie rozsiane i objawy celiakii, powinieneś rozważyć wykonanie testu na celiakię. Przed przejściem na dietę bezglutenową musisz najpierw przeprowadzić wszelkie testy, w przeciwnym razie ryzykujesz niedokładne wyniki testów; badanie opiera się na krążących przeciwciałach, które znikają po rozpoczęciu diety bezglutenowej. Jeśli wynik testu jest pozytywny, uważa się, że powinieneś porozmawiać z lekarzem o interferonie, a także o diecie bezglutenowej.

Nawet jeśli wyniki Twoich testów są negatywne, nadal możesz zauważyć korzyści w zakresie objawów SM, przechodząc na produkty bezglutenowe lub eliminując z diety inne pokarmy, takie jak nabiał lub rośliny strączkowe. Jeśli uważasz, że tak może być, porozmawiaj ze swoim lekarzem o wypróbowaniu diety eliminacyjnej, aby zidentyfikować potencjalnych winowajców.