Problemy z mową i językiem w chorobie Parkinsona

Jeśli masz chorobę Parkinsona (PD), prawdopodobnie zauważysz, że ludzie proszą Cię o powtórzenie tego, co właśnie powiedziałeś, częściej niż kiedyś. Ponadto mówienie wyraźnie i zrozumiale staje się nieco trudniejsze, gdy masz PD.

Podczas gdy większość osób z PD doświadcza pewnego rodzaju problemów z mową, niewiele osób jest leczonych na te problemy z mową. Jest to niefortunne, ponieważ badania pokazują, że dostępne są skuteczne metody leczenia problemów z mową, głosem i językiem w PD.

Problemy mowy w chorobie Parkinsona

Najczęstsze problemy z mową doświadczane przez osoby z PD obejmują zmniejszoną głośność (hipofonia), zmniejszony zakres tonu (monoton) oraz trudności z artykulacją dźwięków lub sylab (dyzartria). W gruncie rzeczy nie możesz mówić tak głośno, jak inni, trudniej jest ci przekazać emocje, kiedy mówisz, i masz trudności z ułożeniem słów, które próbujesz wymówić.

Nie musisz mi mówić, że ta kombinacja czynników sprawia, że ​​mówienie jest niezwykle frustrujące. Kiedy połączysz wszystkie te problemy z głosem z tak zwanymi „zamaskowanymi twarzami” chP, trudnościami w wyrażaniu emocji za pomocą mimiki, nic dziwnego, że ludzie czasami mają trudności ze zrozumieniem tego, co próbujesz powiedzieć.

Kuszące może być całkowite wycofanie się z rozmów z innymi, ale byłby to błąd. Musisz codziennie wchodzić w interakcje z innymi, bez względu na to, jak bardzo to frustruje — ma to kluczowe znaczenie dla twojego zdrowia psychicznego i miej pewność, że twoi bliscy chcą się z tobą kontaktować. Dobrą wiadomością jest to, że istnieją metody leczenia, takie jak ćwiczenia głosu, które mogą radykalnie poprawić problemy z głosem związane z PD.

Problemy językowe choroby Parkinsona

Oprócz frustrujących problemów z mową i głosem w PD, mogą również występować problemy językowe. Te problemy językowe najprawdopodobniej utrudniają radzenie sobie z problemami mowy, dlatego ważne jest, aby zidentyfikować te trudności językowe, gdy się pojawią.

Mowa polega na wyrażaniu idei za pomocą języka. Język to zdolność poznawcza, która może być obecna nawet wtedy, gdy nie możesz mówić. W przypadku osób z chP mogą wykazywać trudności w znajdowaniu słów i trudności gramatyczne. Skłaniają się na przykład do stosowania uproszczonych struktur zdaniowych ze wzrostem stosunku elementów klasy otwartej (rzeczowniki, czasowniki, przymiotniki) do elementów klasy zamkniętej (oznaczniki, posiłki, przyimki itp.), a także wzrostem w częstotliwości i czasie trwania wahań i przerw.

Podczas słuchania mowy innych osobom z PD czasami trudno jest zrozumieć język drugiej osoby, jeśli używają skomplikowanych zdań do wyrażania swoich pomysłów. Tak więc, zarówno w produkcji języka, jak i w zrozumieniu języka, osoby z PD czasami doświadczają znacznych trudności.

Leczenie problemów z mową i językiem w chorobie Parkinsona

Potencjalne metody leczenia problemów związanych z mową i językiem w PD obejmują leki, terapie behawioralne i zabiegi chirurgiczne. Najnowsze oceny tych terapii sugerują jednak, że operacja (szczególnie głęboka stymulacja mózgu) nie jest skuteczna w przypadku problemów z mową, chociaż może poprawić niektóre z poważnych problemów motorycznych w PD. Ponadto nie ma terapii lekowych, które są skuteczne, gdy są stosowane samodzielnie.

Optymalne leczenie podstawowych problemów ruchowych PD (za pomocą leków) wydaje się być warunkiem wstępnym poprawy problemów z mową. Oznacza to, że jeśli problemy motoryczne PD nie są leczone, problemy z mową nie reagują dobrze na leczenie behawioralne. Leki przeciw PD są zatem konieczne, ale niewystarczające. Krótko mówiąc, optymalna strategia leczenia problemów z mową i językiem w PD wydaje się być połączeniem leków przeciw PD (takich jak lewodopa) z pewną formą behawioralnej terapii mowy.

Behawioralna terapia mowy w chorobie Parkinsona

Logopeda behawioralna zazwyczaj obejmuje serię ćwiczeń głosowych wykonywanych przez przeszkolonego i certyfikowanego logopedę. Ćwiczenia te obejmują trening kontroli tempa mowy, stresu/intonacji lub wyrażania emocji, głośności, artykulacji i oddychania, tak aby wspierać głos. Czasami terapeuta używa instrumentów pomocniczych, takich jak opóźnione sprzężenie zwrotne słuchowe, urządzenia wzmacniające głos lub tablice do stymulacji.

Niektórzy badacze odnieśli znaczące sukcesy u pacjentów z PD, stosując tak zwane leczenie głosu Lee Silvermana (LSVT), intensywny program ćwiczeń głosowych, który koncentruje się na intensywności, jakości i zmienności głosu — dokładnie w obszarach trudności dla osób z PD.

Podejście LSVT koncentruje się na pojedynczym celu terapeutycznym na raz, dzięki czemu można zainwestować wysiłek w osiągnięcie tego celu. Celem terapeutycznym może być zwiększenie głośności głosu lub poprawa zrozumiałości mowy. W dążeniu do tego rodzaju celów terapeutycznych pacjent jest ćwiczony w serii ćwiczeń głosowych i uczony, aby był świadomy czuciowych informacji zwrotnych z głosu, a także samodzielnego monitorowania wzorców głosowych i jakości głosu. Zwiększona samoświadomość głosu pozwala na korektę błędów i szybszy postęp w kierunku celu.

Dolna linia

Dostępne dowody sugerują, że tego rodzaju schematy behawioralnej terapii mowy naprawdę działają, więc nie ma powodu, abyś kontynuował frustrujące rozmowy z innymi, którzy udają, że rozumieją, co mówisz. Zamiast tego ponownie nauczysz się wyraźnie i głośno mówić, co myślisz.