Proste złamania klina w odcinku szyjnym kręgosłupa

Proste złamanie klinowe to złamanie kompresyjne kręgu kręgowego. Złamania klinowe mogą wystąpić w okolicy szyi, klatki piersiowej lub okolicy lędźwiowej (dolnej części pleców). Ten artykuł koncentruje się głównie na prostych złamaniach klinowych szyi, zwanych również kręgosłupem szyjnym, ale zawiera również ogólne informacje o przyczynach i leczeniu.

Powoduje

Proste złamanie klina w odcinku szyjnym kręgosłupa następuje najczęściej po silnym zgięciu lub zgięciu szyi do przodu.

W tym urazie zostaje naciągnięte więzadło karkowe, które znajduje się z tyłu szyi. Chociaż samo więzadło karkowe może sobie radzić całkiem nieźle – jest bardzo silne – to samo nie zawsze dotyczy kości szyi, które są zaatakowane. Przednia część trzonów kręgów w szyi zwykle ponosi ciężar uderzenia, co z kolei może silnie je uciskać. Rezultatem jest proste złamanie klina z przodu kości, ale nie ma prawdziwego uszkodzenia z tyłu. Tak więc, w oparciu o tylne umiejscowienie więzadła karkowego, na ogół dochodzi tam do niewielkich uszkodzeń lub żadnych uszkodzeń.

Stabilny czy niestabilny?

Proste złamania klinowe są często klasyfikowane jako urazy zgięciowe szyi. Dzieje się tak, ponieważ szyja porusza się w hiperfleksji podczas incydentu podżegającego.

Urazy kręgosłupa szyjnego są najczęstszym rodzajem urazów szyi, które mogą być spowodowane nadmiernym ruchem szyi zarówno w zgięciu, jak i wyprostu. Innym rodzajem urazu zgięciowego szyi jest złamanie łopaty gliny.

Proste złamania klinowe uważane są za urazy „stabilne”. Oznacza to, że wraz z innymi kryteriami dotyczy to tylko przedniej części kręgosłupa.

W ostatnich latach naukowcy i lekarze zaczęli używać skali nasilenia urazów kręgosłupa szyjnego lub CSISS do opisywania i klasyfikowania urazów dolnej części szyi według stopnia stabilności w czterech głównych obszarach tworzących kręgosłup. Te obszary to przód, tył oraz prawa i lewa strona, zwane „filarami”.

Inny rodzaj złamania klina, trafnie nazwany „niestabilnym złamaniem klina”, dotyczy więcej niż jednego „filara” kręgosłupa i spełnia również inne kryteria CSSISS dotyczące niestabilności. Podobnie jak proste złamania klina, niestabilne złamania klina są uważane za urazy zgięcia.

Promienie X

Zdjęcie rentgenowskie prostego złamania klina wykazuje zmniejszoną wysokość z przodu trzonu kręgu oraz zwiększoną gęstość kości. Zwiększona gęstość kości w trzonie kręgu jest konsekwencją ucisku, który tam występuje. Z tego samego powodu przednia krawędź trzonu kręgu również może wyglądać na wklęsłą.

I oczywiście twoje mięśnie i inne tkanki miękkie będą prawdopodobnie spuchnięte i tkliwe, chociaż nie widać tego na zdjęciu rentgenowskim.

Osteoporoza

Kompresyjne złamania kręgów mogą być wynikiem urazu, raka lub osteoporozy. Dzieje się tak niezależnie od tego, gdzie mogą wystąpić.

Prowadząca do około 700 000 złamań kręgosłupa każdego roku, osteoporoza jest najczęstszą przyczyną prostego złamania klina, zgodnie z badaniem opublikowanym w 2006 roku w The Journal of the South Dakota State Medical Association.

Autorzy badania twierdzą, że 40% przypadków złamań kręgosłupa dotyczy starszych kobiet w wieku powyżej 80 lat.

Ale dotyczy to również starszych mężczyzn. Badanie z 2015 roku opublikowane w The Bone & Joint Journal oceniało szwedzkich mężczyzn w wieku od 69 do 81 lat i wykazało, że 15% uczestników miało złamanie kręgu, które było związane z niską gęstością mineralną kości i osteoporozą. Mężczyźni z więcej niż trzema złamaniami mieli jeszcze silniejszy związek.

Leczenie

Złamania kompresyjne kręgów można leczyć zachowawczo poprzez leżenie w łóżku, trening usztywniający i siłowy oraz, oczywiście, kontrolę bólu. Kifoplastykę lub wertebroplastykę przezskórną można zalecić pacjentom ze złamaniami kompresyjnymi, u których po kilku tygodniach leczenia zachowawczego występuje uporczywy ból. Oba są minimalnie inwazyjnymi procedurami, które wprowadzają cement medyczny do obszaru, aby zminimalizować bolesny ruch złamania.

To powiedziawszy, badanie z 2018 r. opublikowane w British Medical Journal wykazało, że chociaż wertebroplastyka przezskórna, a także leczenie pozorowane, pomogły złagodzić ból spowodowany ostrymi złamaniami kompresyjnymi kręgów przez okres do roku po zabiegu, operacja nie była znacząco bardziej skuteczna niż pozorowana procedura.