Przegląd bielactwa

Bielactwo, zwane również skórą łaciatą lub nabytą leukodermą, jest stanem, w którym pigment wytwarzany przez komórki zwane melanocytami jest tracony z obszarów skóry, powodując białawe, gładkie plamy. Włosy, które rosną w tych obszarach, również mogą zostać dotknięte, również stają się białe.

Bielactwo nie jest ani niebezpieczne, ani zaraźliwe, ale osoby z widocznymi plamami mogą czuć się skrępowane swoim wyglądem.

Objawy

Podstawowym objawem bielactwa nabytego jest utrata pigmentu, która występuje w plamach na dowolnym obszarze ciała. Inne objawy mogą obejmować:

• Przedwczesne wybielenie lub siwienie włosów na głowie, rzęsach, brwiach lub brodzie
• Swędzenie i dyskomfort w dotkniętych obszarach
• Utrata koloru błon śluzowych (tkanki wyściełające wnętrze jamy ustnej i nosa)
• Utrata lub zmiana koloru wewnętrznej warstwy gałki ocznej (siatkówki)

Powoduje

Bielactwo należy do grupy schorzeń znanych jako choroby autoimmunologiczne. Są to takie, w których układ odpornościowy organizmu atakuje własną tkankę lub komórki – w tym przypadku melanocyty (komórki pigmentowe, które nadają skórze kolor). Nie ma jasnego powodu, dla którego melanocyty umierają, ale uważa się, że pewną rolę odgrywa genetyka.

Naukowcy odkryli wyraźny związek genetyczny między bielactwem a innymi chorobami autoimmunologicznymi. W szczególności bielactwo jest związane z:

• Autoimmunologiczne choroby tarczycy, takie jak zapalenie tarczycy Hashimoto i choroba Gravesa-Basedowa
• Niedokrwistość złośliwa
• Reumatoidalne zapalenie stawów
• Łuszczyca
• Toczeń
• Zapalna choroba jelit
• Cukrzyca typu 1

Wiele czynników jest uważanych za zdarzenia wyzwalające bielactwo nabyte u osób predysponowanych do tego stanu, w tym:

• Stresujące wydarzenia lub chroniczny stres
• Poważne oparzenia słoneczne
• Narażenie na ostre chemikalia
• Wirusy

Rodzaje

Lokalizacja i częstość występowania objawów różnią się w zależności od rodzaju bielactwa nabytego. Typy obejmują:

Bielactwo niesegmentowe

To najczęstszy rodzaj bielactwa. Plamy są widoczne po obu stronach ciała i zazwyczaj są symetryczne. Plamy najczęściej znajdują się w miejscach wystawionych na działanie słońca lub na skórze poddanej uciskowi, tarciu lub urazom.

Istnieje pięć podkategorii bielactwa niesegmentowego:

• Uogólnione: Plastry nie mają określonego rozmiaru i mogą pojawić się w dowolnym miejscu na ciele.

• Acrofacial: plamy występują głównie na palcach rąk, nóg i twarzy.

• Błona śluzowa: plamy znajdują się wokół błon śluzowych i warg lub błony śluzowej narządów płciowych.

• Uniwersalny: jest to rzadka manifestacja, w której łaty pokrywają większość ciała.

• Ogniskowa: Bardziej prawdopodobne jest, że u dzieci plamy tego typu pojawiają się na niewielkim obszarze.

Bielactwo segmentowe

Ta forma bielactwa, która jest znacznie mniej powszechna niż bielactwo niesegmentowe, dotyka tylko jednego segmentu skóry i ma tendencję do przestania rosnąć po utworzeniu początkowego plastra.

Mieszane bielactwo

W bielactwie mieszanym występuje połączenie bielactwa segmentowego i niesegmentowego.

Bielactwo drobne lub bielactwo hipochromiczne

Ten typ charakteryzuje się kilkoma rozproszonymi białymi plamami na tułowiu i skórze głowy i często występuje u osób o ciemnej karnacji.

Diagnoza

Jeśli masz objawy bielactwa nabytego, Twój lekarz pierwszego kontaktu prawdopodobnie skieruje Cię do dermatologa w celu dokładnej diagnozy. Dermatolog oceni historię Twojej rodziny i historię medyczną oraz przeprowadzi badanie fizykalne. Mogą zapytać:

• Jeśli masz innych członków rodziny z bielactwem?
• Jeśli masz rodzinną historię chorób autoimmunologicznych
• Jeśli przed pojawieniem się białych plam wystąpiła poważna wysypka lub oparzenie słoneczne
• Jeśli jesteś pod wpływem stresu fizycznego lub psychicznego
• Jeśli twoje włosy siwieją przed 35 rokiem życia

Dermatolodzy mogą użyć specjalnego światła zwanego lampą Wooda, aby określić, czy twoja biała plama to bielactwo. Bielactwo fluoryzuje (świeci), gdy fioletowa lampa Wooda świeci na skórze.

Twój lekarz może wykonać badania krwi w celu oceny jakiejkolwiek podstawowej choroby autoimmunologicznej. W niektórych przypadkach mogą również wykonać biopsję skóry, aby wykluczyć poważniejsze choroby skóry, takie jak rak.

Leczenie

Bielactwo może być trudne do leczenia, ponieważ postęp choroby różni się tak bardzo w zależności od przypadku. Czasami plastry przestają się tworzyć bez leczenia, ale często utrata pigmentu rozprzestrzenia się.KątRzadko skóra odzyskuje swój kolor.

Chociaż istnieje wiele opcji leczenia bielactwa nabytego, nie ma lekarstwa.

Obecnie opcje leczenia obejmują:

• Leczenie miejscowe, takie jak kremy sterydowe, które w niektórych przypadkach mogą przywrócić pigment
• Terapie światłem, w których stosuje się światło UVA lub UVB, aby zatrzymać rozprzestrzenianie się białych plam
• Zabieg chirurgiczny, w którym pigmentowana skóra jest przeszczepiana na białe plamy
• Kremy depigmentacyjne, które przez kilka miesięcy wybielają nietknięte obszary, dopasowując się do białych plam
• Terapie naturalne i uzupełniające
• Kremy kamuflujące dopasowane ściśle do obszarów zdrowych, aby uzyskać tymczasową korektę kosmetycznąKątKąt

Niektórzy ludzie w ogóle nie chcą leczyć swojego bielactwa, ponieważ nie ma ku temu żadnego medycznego powodu.

Chociaż bielactwo nabyte nie jest poważną chorobą, ludzie różnią się sposobem postrzegania go, gdy ma na nich wpływ. Niektórzy z przekonaniem akceptują zmiany na swojej skórze, podczas gdy inni uważają, że odbija się to na poczuciu własnej wartości.

Bycie dobrze poinformowanym o stanie i szukaniu odpowiedniej opieki u dermatologa może pomóc w radzeniu sobie z oczekiwaniami i objawami. Łączenie się z innymi osobami cierpiącymi na bielactwo może pomóc w radzeniu sobie z wszelkimi uczuciami, jakie możesz mieć na temat swojego stanu.