Przegląd hiponatremii

Hiponatremia to poważny stan, który pojawia się, gdy poziom sodu we krwi spada poniżej normy. Nasze ciała zawierają kilka elektrolitów, w tym sód mineralny. Sód jest niezbędny, aby pomóc organizmowi utrzymać odpowiednią równowagę płynów, regulować ciśnienie krwi oraz usprawnić pracę nerwów i mięśni.

Nasze ciała pozyskują sód w jedzeniu i napojach, które pijemy. W naszym pocie i moczu tracimy ten minerał. Ponadto niektóre stany, choroby i leki mogą wpływać na szybkość wydalania sodu z organizmu.

Hiponatremia może wystąpić, gdy poziom sodu jest niższy niż 135 miliekwiwalentów/litr (mEq/l).Normalny zakres wynosi od 135 do 145 mEq/l. Na poziomie komórkowym, jeśli na zewnątrz komórek jest niewystarczająca ilość sodu, woda przemieszcza się do wnętrza komórek, powodując ich pęcznienie. Ten obrzęk może powodować objawy zagrażające życiu, szczególnie gdy wpływa na komórki mózgowe.

Objawy

Jeśli dana osoba ma łagodny przypadek hiponatremii, mogą nie być z nią związane żadne znaczące oznaki lub objawy lub objawy mogą początkowo być subtelne. Jeśli utrata sodu postępuje lub gwałtownie spada, może wystąpić kilka objawów, w tym:

• zmiany osobowości, takie jak dezorientacja, drażliwość, niepokój lub nerwowość
• zmęczenie, letarg i senność
• bół głowy
• drgawki i drgawki
• uczucie mdłości lub wymiotów
• niskie ciśnienie krwi
• zmniejszony apetyt
• czuć się słabym
• skurcze i skurcze mięśni
• utrata przytomności lub śpiączka

Powoduje

Zmiana poziomu sodu może nastąpić na trzy podstawowe sposoby:

1. Hiponatremia euwolemiczna: ten termin odnosi się do stanu, w którym ogólna ilość wody w organizmie wzrasta, ale ilość sodu się nie zmienia.

2. Hiponatremia hiperwolemiczna: w tym stanie wzrasta zarówno poziom wody, jak i sodu w organizmie, ale poziom wody wzrasta w większym stopniu niż sód.

3. Hiponatremia hipowolemiczna: opisuje utratę wody i sodu z organizmu. Jednak więcej sodu jest wydalane niż woda.

Istnieje wiele czynników, które mogą przyczynić się do powstania warunków zmieniających równowagę wodno-sodową w organizmie.Należą do nich:

• biegunka
• oparzenia, które obejmują dużą część ciała
• wyzysk
• nadmierne wymioty

• picie zbyt dużej ilości wody, szczególnie podczas intensywnych aktywności, takich jak maratony

• niektóre leki, szczególnie diuretyki (znane również jako tabletki na wodę)
• choroby wpływające na nerki i zaburzenia czynności nerek
• Choroba Addisona, choroba autoimmunologiczna, która wpływa na zdolność organizmu do wytwarzania hormonów podtrzymujących poziom sodu
• problemy z wątrobą, takie jak marskość
• zastoinowa niewydolność serca (CHF)
• zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH), zespół, w którym wytwarzane jest zbyt dużo hormonu antydiuretycznego (ADH), co prowadzi do retencji wody i zmniejszenia zdolności organizmu do jej wydalania
• rekreacyjne zażywanie narkotyków

Diagnoza

Twój lekarz będzie musiał zebrać Twoją historię medyczną, zadać Ci pytania dotyczące objawów i przeprowadzić badanie fizykalne. Dodatkowe testy są zwykle wymagane w celu potwierdzenia rozpoznania hiponatremii, ponieważ wiele objawów pokrywa się z innymi schorzeniami. Aby ustalić, że niski poziom sodu jest przyczyną Twoich objawów, Twój lekarz prawdopodobnie zleci wykonanie zarówno badań krwi, jak i moczu.

Leczenie

Dobrą wiadomością jest to, że dostępnych jest kilka opcji leczenia hiponatremii – wybór tego, które leczenie jest dla Ciebie najbardziej odpowiednie, zostanie podjęty poprzez określenie przyczyny i ciężkości stanu. Jeśli objawy nasilają się lub stają się nasilone, należy jak najszybciej zgłosić się na leczenie, aby otrzymać potrzebną opiekę.

Łagodna do umiarkowanej hiponatremia

Jeśli twój poziom sodu jest w zakresie łagodnym lub umiarkowanym, twój lekarz może zasugerować ograniczenie spożycia wody, aby twoje ciało mogło zacząć przywracać równowagę poziomów płynów. Takie podejście można zastosować, jeśli przyczyną niskiego poziomu sodu jest dieta, spożywasz zbyt dużo wody lub bierzesz leki moczopędne. Ponieważ leki moczopędne mogą powodować utratę zbyt dużej ilości sodu, konieczne może być dostrojenie leków, aby podnieść poziom sodu.

Ciężka hiponatremia

Jeśli doświadczasz poważnego występowania niskiego poziomu sodu, musisz być leczony bardziej agresywnie. Niektóre z opcji, które mogą pomóc przywrócić poziom sodu do optymalnych zakresów, obejmują:

• Płyny dożylne (IV): Ta terapia zwykle odbywa się w warunkach szpitalnych. Płyny bogate w sód są stopniowo podawane dożylnie do żyły, aż do osiągnięcia idealnego poziomu sodu. Możesz zostać poproszony o pozostanie w szpitalu przez kilka dni, aby upewnić się, że hiponatremia ustąpiła, a poziom we krwi jest stabilny.

• Leki: Leki na receptę mogą być przydatne w korygowaniu hiponatremii, pomagając organizmowi zatrzymać sód podczas wydalania nadmiaru płynów. Inne leki, takie jak leki przeciw nudnościom lub uśmierzające ból, mogą pomóc w kontrolowaniu objawów niskiego sodu.

• Dializa: W przypadku zaburzeń czynności nerek dializa może być niezbędnym krokiem, aby wspomóc nerki w usuwaniu toksyn i nadmiaru wody.

Korona

Radzenie sobie z jakimkolwiek schorzeniem może być nieco przytłaczające, ale możesz podjąć kroki, aby pomóc sobie lub bliskiej osobie w tej sytuacji.

Rejestruj wszelkie leki, zarówno na receptę, jak i bez recepty, oraz wszelkie zioła i suplementy, które możesz przyjmować — informacje, które przekażesz swojemu lekarzowi, mogą pomóc mu zrozumieć, co się dzieje i dlaczego. Jeśli to możliwe, przyprowadź ze sobą zaufanego przyjaciela lub członka rodziny, aby mieć kogoś, kto zapamięta lub zapisze wszelkie informacje lub instrukcje, które może Ci przekazać Twój lekarz.

Na koniec upewnij się, że ty i twoi przyjaciele lub członkowie rodziny rozumiecie swój stan, dostępne opcje leczenia i przyczyny hiponatremii. Ostatecznie będziesz chciał poznać jak najwięcej szczegółów, aby uniknąć nawrotu choroby.

Nie zawsze wiesz, kiedy skontaktować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pierwszymi objawami są bóle głowy i nudności. Jednak zawsze lepiej jest błądzić po stronie bezpieczeństwa. Sód odgrywa kluczową rolę w Twoim organizmie, więc porozmawiaj ze swoim lekarzem, jeśli odczuwasz dyskomfort lub objawy, które przeszkadzają w codziennych czynnościach.