Przegląd oddychania paradoksalnego

Oddychanie paradoksalne jest terminem oznaczającym oznakę niewydolności oddechowej związanej z uszkodzeniem struktur biorących udział w oddychaniu.

Zamiast wysuwać się podczas wdechu, ściana klatki piersiowej lub brzucha porusza się. Często z każdym oddechem ściana klatki piersiowej i brzucha poruszają się w przeciwnych kierunkach.

Aby zrozumieć znaczenie paradoksalnego oddychania, należy przede wszystkim wiedzieć, dlaczego jest to paradoks.

Oddychanie paradoksalne, często nazywane oddychaniem paradoksalnym, zasadniczo wygląda jak przeciwieństwo tego, czego można się spodziewać podczas oddychania.

Fizjologia oddychania składa się z dwóch odrębnych części: wentylacji i oddychania. Wentylacja odnosi się do ruchu powietrza do iz płuc. Oddychanie odnosi się do wymiany gazów, która zachodzi między płucami a krwią.

Oddychanie paradoksalne odnosi się do zmian w mechanice oddychania, która jest raczej wentylacją niż oddychaniem. Dowiedz się więcej o objawach, przyczynach, diagnozie i leczeniu tego schorzenia.

Objawy

Oddech paradoksalny sam w sobie jest znakiem (lub objawem). Obecność oddychania paradoksalnego wskazuje na różnego rodzaju zaburzenia oddechowe lub niewydolność oddechową. Manifestacja oddechu paradoksalnego zależy od jego przyczyny.

Uraz może powodować ruchy na środku klatki piersiowej lub na plecach, które nie odpowiadają temu, co dzieje się wzdłuż reszty klatki piersiowej. Medyczne przyczyny paradoksalnego oddychania często prowadzą do „huśtawkowego” ruchu między ścianą brzucha a klatką piersiową podczas oddychania.

Różne wzorce oddychania powodują różne rodzaje oddychania paradoksalnego.

Powoduje

Tradycyjnie paradoksalnemu oddechowi przypisuje się jedną traumatyczną i jedną medyczną przyczynę. Jednak prawie każda przyczyna duszności, jeśli jest wystarczająco poważna, może prowadzić do paradoksalnego oddychania.

Tylko z jednej przyczyny, cepowa klatka piersiowa, paradoksalne oddychanie samo w sobie jest znakiem diagnostycznym.

Skrzynia z cepami

Najczęstszą przyczyną paradoksalnego oddychania odnotowywaną w piśmiennictwie jest klatka piersiowa cepowa, która składa się z odcinka swobodnie unoszącej się ściany klatki piersiowej z wielu złamań żeber.

Potrzeba co najmniej czterech całkowitych złamań żeber, aby powstał segment cepów, który jest definiowany jako dwa lub więcej kolejnych żeber, z których każde złamane jest w dwóch lub więcej miejscach.

Niektóre źródła sugerują, że co najmniej trzy sąsiednie żebra muszą być złamane, aby kwalifikować się jako segment cepów. Nie chodzi o liczbę zaangażowanych żeber, ale o wielkość segmentu.

Klatka piersiowa cepa jest bardzo rzadkim stanem. W jednym badaniu obejmującym 25 467 pacjentów po urazach przyjętych w ciągu sześciu lat, tylko 85 pacjentów miało segment cepów, około 1/3 procenta.

Ilość siły potrzebna do spowodowania złamania pojedynczego żebra jest znaczna. Aby utworzyć segment cepów, ten poziom siły musi być przyłożony na znacznie większym obszarze i złamać całą sekcję żeber poza sąsiadującą klatką piersiową.

Taka siła może uszkodzić znacznie więcej niż tylko ścianę klatki piersiowej. Wielu pacjentów z klatką piersiową cepów ma również powiązane urazy wewnętrzne.

Ruch swobodnie unoszącego się segmentu cepa jest paradoksalny, ponieważ zasysa podczas wdechu i wybrzusza się podczas wydechu. Jest to ruch przeciwny do reszty ściany klatki piersiowej.

Ruch dużego segmentu cepa minimalizuje skuteczność twoich prób oddychania. Ciężko jest rozszerzyć klatkę piersiową, aby wprowadzić powietrze, ponieważ segment porusza się i zmniejsza zmianę ogólnej objętości klatki piersiowej. To samo dzieje się podczas wydechu.

W klatce piersiowej cepa paradoksalne oddychanie może prowadzić do powikłań, takich jak odma opłucnowa i zapalenie płuc.

Paraliż membrany

Przyczyną paradoksalnego oddychania, które może być wywołane traumatycznie lub medycznie, jest paraliż przepony.

W tym bardzo rzadkim stanie przepona może zostać sparaliżowana lub osłabiona przez uszkodzenie rdzenia kręgowego lub przyczynę medyczną bezpośrednio wpływającą na mięsień lub nerwy biegnące od mózgu do przepony.

Przepona to mięsień kopulasty u podstawy klatki piersiowej, który oddziela ją od jamy brzusznej. Przepona jest niezwykle ważna w oddychaniu. Jest to mięsień najbardziej zaangażowany w rozszerzanie i kurczenie klatki piersiowej w celu zmiany objętości podczas wdechu lub wydechu.

Kiedy przepona jest wystarczająco słaba, całą pracę oddychania muszą wykonać mięśnie ściany klatki piersiowej — mięśnie międzyżebrowe. Nawet gdy te mięśnie są zaangażowane w okresach wysiłku lub duszności, przepona jest siłą stabilizującą i wspomaga ruch klatki piersiowej.

Jeśli przepona jest zbyt słaba, aby ustabilizować podstawę klatki piersiowej, ruch klatki piersiowej może przyciągać narządy jamy brzusznej w kierunku klatki piersiowej podczas wdechu i odpychać je od klatki piersiowej podczas wydechu.

Gdy klatka piersiowa się rozszerza, narządy jamy brzusznej przesuwają się w górę i pozornie za mostkiem, powodując kurczenie się ściany brzucha. Kiedy klatka piersiowa kurczy się podczas wydechu, narządy są odpychane, a ściana brzucha rozszerza się.

Paradoksalne oddychanie przez słabą lub sparaliżowaną przeponę często pogarsza się, gdy leżysz płasko na plecach (w pozycji leżącej) i wydaje się ustępować, gdy wstajesz.

Niewydolność oddechowa

Jak wspomniano powyżej, jeśli masz poważną duszność przez wystarczająco długi czas, zmęczenie mięśni międzyżebrowych lub przepony może prowadzić do paradoksalnego oddychania typu huśtawkowego. Jest to prawdopodobnie najczęstsza przyczyna paradoksalnego oddychania zarówno u dorosłych, jak iu dzieci.

Niewydolność oddechowa jest definiowana jako zmęczenie spowodowane dusznością – znaną również jako niewydolność oddechowa – która powoduje niezdolność do kompensacji. Bez leczenia niewydolność oddechowa prawdopodobnie będzie się pogarszać.

W miarę pogarszania się stanu, oddychanie paradoksalne rozwija się jako jeden z wielu objawów wzmożonej pracy nad oddychaniem i zmniejszonej efektywności oddychania.

Diagnoza

Oddychanie paradoksalne można zwykle dostrzec wizualnie i rozpoznać po charakterystycznym przeciwstawieniu się do normalnego wzorca oddychania. Możesz zobaczyć, jak klatka piersiowa/żołądek porusza się do ciała lub w kierunku ciała podczas wdechu oraz na zewnątrz lub od ciała podczas wydechu.

Lekarz może wykonać zdjęcia rentgenowskie, ultradźwięki, inne badania obrazowe i badania krwi, aby zdiagnozować podstawowy stan. Będą chcieli zobaczyć, ile tlenu przedostaje się do płuc, ponieważ oddychanie paradoksalne wskazuje na zmniejszenie ilości powietrza, które może przepływać przez drogi oddechowe.

Bardzo ważne jest, aby uzyskać opiekę medyczną, gdy rozpoznasz te objawy, aby można było postawić właściwą diagnozę i wyleczyć podstawowy stan.

Leczenie

W przypadku klatki piersiowej cepa lub osłabionej przepony leczenie obejmuje ustabilizowanie paradoksalnego ruchu, aby klatka piersiowa mogła maksymalnie się rozszerzać i kurczyć. Zatrzymanie ruchu segmentu cepa lub ściany brzucha pomaga klatce piersiowej i płucom efektywniej przemieszczać powietrze.

Najważniejsze leczenie we wszystkich przypadkach oddychania paradoksalnego polega na odwróceniu pierwotnej przyczyny, co jest wykonywane tylko na oddziale ratunkowym. Może to obejmować użycie maski tlenowej, naprawienie uszkodzenia klatki piersiowej i/lub przywrócenie czystej ścieżki w drogach oddechowych, aby można było normalnie oddychać.

Paradoksalne oddychanie z jakiejkolwiek przyczyny jest na tyle rzadkie, że wielu opiekunów może mieć długą karierę – nawet w medycynie ratunkowej – i nigdy się z nim nie spotka. Jest to jednak tak ważny znak, że każdy ratownik medyczny i ratownik medyczny uczy się go szukać.

Jeśli doświadczysz traumatycznego zdarzenia, które mogło spowodować klatkę piersiową, zadzwoń pod numer 911.

Jeśli rozpoznasz huśtawkę paradoksalnego oddychania w połączeniu z uczuciem zadyszki, nawet bez widocznego urazu, udaj się na pogotowie. Słabość lub paraliż przepony można leczyć, jeśli zostanie złapany na czas.