Przegląd raka zrazikowego in situ (LCIS)

Rak zrazikowy in situ (LCIS), często nazywany nowotworem zrazikowym in situ, jest rzadkim, łagodnym (nienowotworowym) stanem. Charakteryzuje się rozrostem (nadmierną proliferacją komórek) ograniczonym do zrazików kobiecej piersi. LCIS ​​nie jest rakiem piersi. Jednak kobiety, u których zdiagnozowano tę chorobę, mają zwiększone ryzyko zachorowania na raka piersi w późniejszym życiu.

LCIS ​​jest zwykle diagnozowana u młodych kobiet, które nie przeszły menopauzy. Dostępnych jest dla nich kilka opcji leczenia, a głównym celem leczenia jest zapobieganie rakowi piersi.

Objawy

Rzadko występują jakiekolwiek objawy związane z LCIS. Zazwyczaj nie powoduje guzków piersi, bólu, dyskomfortu ani zmiany wyglądu piersi.

Ten stan jest zwykle wykrywany za pomocą testów diagnostycznych, takich jak mammografia lub biopsja piersi, wykonywana z innego powodu.KątKąt

Często zdarza się, że w trakcie laktacji występuje wiele zrazików (obszary piersi, które wytwarzają mleko, które przepływa przez kanaliki i wypływa przez sutki podczas laktacji).

W około jednej trzeciej zdiagnozowanych przypadków obszary LCIS znajdują się w obu piersiach.KątKąt

Powoduje

LCIS ​​to hiperplazja (przerost) komórek w zrazikach. Może to być związane z tendencją genetyczną, ponieważ występuje zwiększony odsetek LCIS wśród kobiet, które mają członków rodziny z rakiem piersi.KątKąt

Oprócz rodzinnej historii raka piersi, nie ma znanych czynników ryzyka ani przyczyn, które zwiększają ryzyko rozwoju LCIS. Uważa się, że przerost komórek jest związany z mutacją (zmianą genów) w niektórych komórkach piersi, która powoduje ich nieprawidłowe działanie. Komórki te nie rozprzestrzeniają się do pobliskiej tkanki ani nie dają przerzutów dalej.

Tendencja do rozwoju tego stanu w wieku przedmenopauzalnym może być związana z estrogenem. Obszerne badania naukowe wykazały, że większość z tych guzów ma receptory estrogenowe (ER+), co sugeruje, że działanie estrogenu w okresie przedmenopauzalnym może wpływać na wzrost w przypadku LCIS.KątKąt

Diagnoza

Czasami LCIS można zwizualizować na mammografii, chociaż nie zawsze jest to widoczne podczas rutynowego obrazowania. Jeśli masz podejrzaną zmianę na mammografii przesiewowej, Twój lekarz może zalecić badanie piersi rezonansem magnetycznym (MRI) lub USG.

LCIS ​​można zidentyfikować na podstawie biopsji i można go wykryć, jeśli masz biopsję piersi z innego powodu, na przykład raka piersi w innej części piersi.

W biopsji komórki LCIS zazwyczaj nie różnią się zbytnio od normalnych komórek znajdujących się w zrazikach piersi, ale mikroskopijny wygląd charakteryzuje się przerostem.

Diagnozy różnicowe

Kilka innych schorzeń – opisanych jako raki zrazikowe piersi – również obejmuje zraziki piersi, ale różnią się one od LCIS pomimo podobnie brzmiących nazw. Atypowy rozrost zrazikowy piersi i inwazyjny rak zrazikowy piersi charakteryzują się nieprawidłowymi komórkami w biopsji, które wyglądają inaczej niż komórki widoczne w LCIS; są też bardziej agresywni.

Inwazyjny rak zrazikowy piersi wiąże się z gorszym rokowaniem i wymaga bardziej agresywnego leczenia niż inne schorzenia obejmujące zraziki piersiowe.KątKąt

Ryzyko raka piersi po rozpoznaniu LCIS

Szacuje się, że kobiety z LCIS mają 7 do 12 razy większe ryzyko zachorowania na raka piersi w porównaniu z kobietami bez LCIS. Większość raków piersi dotyczy przewodów mlecznych, a nie zrazików, i ta tendencja nie zmienia się, jeśli miałaś LCIS.KątKąt

Leczenie

Biorąc pod uwagę, że LCIS nie jest uważany za prawdziwy rak ani nawet za stan przedrakowy, Twój lekarz może nie zalecić rozpoczęcia aktywnego leczenia.

Jednakże, ponieważ LCIS wskazuje, że jesteś w grupie podwyższonego ryzyka zachorowania na raka inwazyjnego w przyszłości, musisz ściśle monitorować stan swoich piersi.

Podejmować właściwe kroki

Będziesz zachęcana do regularnych samobadań piersi, wizyt kontrolnych w gabinecie, wykonywania mammografii co sześć lub 12 miesięcy oraz, w razie potrzeby, innych badań przesiewowych (takich jak badania genetyczne w kierunku raka piersi).

Leki

Jeśli zdiagnozowano u Ciebie LCIS i masz historię raka piersi w swojej rodzinie lub nosisz geny raka piersi, to naraża Cię to na jeszcze większe ryzyko zachorowania na raka piersi. Twój lekarz może zasugerować, abyś rozważył zastosowanie terapii hormonalnej w celu obniżenia ryzyka zachorowania na raka piersi.

Zalecane mogą być leki takie jak Arimidex (anastrozol), Aromasin (eksemestan), Evista (raloksyfen) lub Nolvadex (tamoksyfen). Z wyjątkiem tamoksyfenu pozostałe leki nadają się do stosowania wyłącznie przez kobiety po menopauzie.

Operacja

Niektóre kobiety, szczególnie te z rodzinną historią raka piersi, mogą zdecydować się na obustronną prostą mastektomię, która polega na usunięciu obu piersi. Ponieważ LCIS niesie ze sobą zwiększone ryzyko raka piersi w obu piersiach, oba są usuwane, aby zmniejszyć ryzyko.KątKąt

Prosta mastektomia nie polega na usunięciu pachowych (pod pachami) węzłów chłonnych. Zazwyczaj są one usuwane, gdy zaatakuje je przerzutowy (rozprzestrzeniający się) rak piersi. Kobiety decydujące się na prostą mastektomię mają możliwość rekonstrukcji.

Profilaktyczna operacja raka piersi to bardzo osobista decyzja, którą wybiera niewiele kobiet. To jednak z pewnością nie oznacza, że ​​może to być niewłaściwa decyzja dla Ciebie.

LCIS ​​jest rzadkim stanem. Jeśli go masz, istnieje szansa, że ​​w ogóle nie zostanie wykryty. Jeśli jednak zostanie wykryty, nie ma powodu do paniki. Chociaż wiąże się to z wyższym ryzykiem raka piersi, większość kobiet, u których zdiagnozowano LCIS, nie rozwija raka piersi. A nawet jeśli w przyszłości zostanie u Ciebie zdiagnozowana choroba, ważne jest, abyś wiedziała, że ​​wcześnie wykryty rak piersi może być leczony, co zazwyczaj skutkuje wyleczeniem i bardzo dobrym przeżyciem.