Przegląd stawu lędźwiowo-krzyżowego (L5-S1)

Anatomia

Kręgosłup jest strukturą ciała, która pozwala nam stać prosto, a także skręcać, zginać i w inny sposób zmieniać ułożenie tułowia i szyi. W kręgosłupie znajdują się zwykle 24 ruchome kości, które łączą się z kością krzyżową i kością ogonową, z których każda składa się z wielu kości, które z czasem łączą się.

Kręgi, które są inną nazwą kości kręgosłupa, są podzielone na sekcje od góry do ogona w następujący sposób.

• Kręgosłup szyjny: Znajduje się w szyi, ma siedem kości, oznaczonych jako C1 do C7

• Kręgosłup piersiowy: Znajduje się w środkowej części pleców, ma 12 kości. Kręgi piersiowe kręgosłupa są oznaczone jako T1 do T12.

• Kręgosłup lędźwiowy: Odpowiadający dolnej części pleców, ma pięć kości, oznaczonych jako L1 do L5.

• Sacrum: Ta trójkątnie ukształtowana kość składa się z pięciu kości, które zaczynają się zrastać wkrótce po urodzeniu i kontynuują to, aż zostaną całkowicie zrośnięte około 30 roku życia. Podczas identyfikacji poszczególnych zrośniętych kości, oznaczenie to od S1 do S5.

• Kość ogonowa: Kość ogonowa jest również zbudowana z pojedynczych kości, które są ruchome po urodzeniu, ale z czasem łączą się. W wieku dorosłym kość ogonowa jest przynajmniej częściowo zrośnięta, aw wielu przypadkach całkowicie zrośnięta. Kości składowe są oznaczone jako Co1 do Co4. Większość ludzi ma cztery segmenty, ale niektórzy mają trzy lub pięć.

Funkcjonować

Każdy obszar kręgosłupa ma krzywiznę, a te krzywe idą w przeciwnych kierunkach. W szyi i dolnej części pleców krzywizna kręgosłupa jest skierowana do przodu, patrząc z profilu, podczas gdy krzywe piersiowe i krzyżowe cofają się.

Obszary, w których zmieniają się kierunki krzywych kręgosłupa, nazywane są poziomami połączeń. Ryzyko urazu może być wyższe na poziomie połączeń, ponieważ masa ciała zmienia kierunek, gdy krzywe zmieniają kierunek.

Złącze L5-S1, znajdujące się między krzywizną lędźwiową (przesuwającą się do przodu) a krzywizną krzyżową (która jest przeciwna do kierunku krzywizny lędźwiowej i cofa się), jest szczególnie podatne na niewspółosiowość, zużycie i urazy.

Dzieje się tak, ponieważ u większości ludzi górna część kości krzyżowej jest ustawiona pod kątem. Starzenie się i urazy mogą jeszcze bardziej zwiększyć podatność złącza L5-S1.

Kręgozmyk

W dolnej części pleców połączenie L5-S1 jest często miejscem problemu zwanego kręgozmykiem. Kręgozmyk występuje, gdy kręg wysuwa się do przodu w stosunku do kości znajdującej się bezpośrednio pod nim.

Najczęstsza odmiana tego schorzenia, zwana kręgozmykiem zwyrodnieniowym, zwykle występuje, gdy kręgosłup zaczyna się zużywać wraz z wiekiem. Innym powszechnym wariantem jest spondylolisteza istmiczna. Kręgozmyk istmiczny zaczyna się od małego złamania w pars interarticularis, czyli obszarze kości z tyłu, który łączy sąsiadujące części stawu międzykręgowego.

Chociaż tego typu złamania występują zwykle przed 15 rokiem życia, objawy często pojawiają się dopiero w wieku dorosłym. Zwyrodnienie kręgosłupa w późniejszej dorosłości może dodatkowo zaostrzyć stan.

Kąt kości krzyżowej może przyczynić się do powstania kręgozmyku. Dzieje się tak dlatego, że zamiast być poziomo do ziemi, S1 przechyla się z przodu i do góry z tyłu. Ogólnie rzecz biorąc, osoby z większym pochyleniem będą narażone na większe ryzyko spondylolistezy.

Kręgozmyk jest zwykle leczony interwencjami niechirurgicznymi, takimi jak leki przeciwbólowe, stosowanie ciepła i/lub lodu, fizjoterapia lub nadtwardówkowe zastrzyki steroidowe.

Operacja fuzji kręgosłupa może być skuteczna w leczeniu objawów związanych z kręgozmykiem, ale wymaga dużo czasu na regenerację i może wiązać się z dodatkowym ryzykiem. Zwykle opieka niechirurgiczna jest wypróbowana przez co najmniej sześć miesięcy, ale jeśli do tego czasu nie uzyskasz ulgi, w niektórych przypadkach operacja może być opcją.