Przewodnik dla opiekunów dotyczący radzenia sobie z utratą wzroku

Utrata wzroku może być przerażająca, a utrata zdolności do dbania o siebie jest czymś, o czym nikt z nas nie chce myśleć. Wielu z nas nie zdaje sobie sprawy, jak bardzo polegamy na wizualnych wskazówkach, aby osiągnąć wszystko, co robimy w ciągu jednego dnia. Utrata wzroku — nawet łagodna utrata wzroku — może być druzgocąca i odmienić życie. Stany takie jak jaskra, zwyrodnienie plamki żółtej, odwarstwienie siatkówki i barwnikowe zwyrodnienie siatkówki mogą z czasem powodować powolną utratę wzroku.

Niezależnie od tego, czy przydarzy się to tobie, czy komuś, kogo kochasz, możesz doświadczyć wszelkiego rodzaju emocji. Skutki mogą być zarówno fizyczne, jak i emocjonalne, dotykając nie tylko osobę poszkodowaną, ale także jej rodzinę i innych bliskich jej osób. Zwykłe, codzienne czynności, takie jak poranne ubieranie się czy gotowanie ulubionego posiłku, mogą stać się dość trudne, a nawet niemożliwe, powodując utratę niezależności i silny niepokój. Opieka nad osobą z utratą wzroku może być również wyczerpująca fizycznie i emocjonalnie. Uczenie się sposobów pomagania innym w radzeniu sobie z utratą wzroku może znacznie złagodzić lęki i emocjonalne zamieszanie, które powoduje.

Utrata wzroku i smutek

Niektórzy lekarze porównują początkową reakcję na utratę wzroku z różnymi etapami żałoby po utracie bliskiej osoby. Osoba doświadczająca utraty wzroku często przechodzi przez ten sam proces. Żałoba jest naturalną reakcją na znaczną stratę. Etapy żalu obejmują zaprzeczenie, depresję, gniew, a następnie akceptację. Zrozumienie uczuć towarzyszących tym etapom może bardzo pomóc złagodzić lęki.

• Zaprzeczenie: Kiedy ktoś otrzymuje wiadomość o znacznej stracie, ogarnia go uczucie niedowierzania. Nawet po pewnym czasie te uczucia niedowierzania mogą pojawiać się raz po raz.

• Depresja: Uczucie smutku i izolacji są trudne do pokonania. Osoba poczuje się samotna, myśląc, że nikt inny nie zrozumie skutków swojej straty. Te uczucia smutku powodują, że ludzie wycofują się z normalnego życia towarzyskiego, pozostawiając ich z poczuciem beznadziejności.

• Gniew: osoba z utratą wzroku może zapytać „dlaczego ja?” Gdy depresja zaczyna się zmniejszać, dostępna jest dodatkowa energia do wyrażania uczuć złości. Gniew pomaga ludziom iść naprzód i kierować ich smutek i depresję na zewnątrz.

• Akceptacja: W końcowej fazie żalu zaczyna powracać nadzieja. Zaczyna się przeżywać okresy optymizmu na przyszłość. Z tą nadzieją wiąże się nabycie nowych umiejętności, które umożliwią powrót do normalnych zajęć.

Utrata wzroku i izolacja

Jednym z najważniejszych sposobów pomocy komuś z utratą wzroku jest poinformowanie go, że nie jest sam. Utrata wzroku dotyka ponad 6,5 miliona osób w Stanach Zjednoczonych w wieku 55 lat i starszych. Ważne jest, aby bliscy wiedzieli, że mogą skontaktować się z innymi osobami cierpiącymi na utratę wzroku, a także z profesjonalistami, takimi jak ich okulista, specjaliści z wadami wzroku lub ktoś specjalizujący się w terapii zajęciowej. We współczesnym społeczeństwie istnieje wiele zasobów, do których można uzyskać dostęp, aby złagodzić wyzwania związane z dostosowaniem.

VisionAware to strona internetowa sponsorowana przez amerykańską Fundację dla Niewidomych i Fundację Reader’s Digest Partners for Sight. Oferuje szczegółowy katalog usług dla osób niedowidzących.

Powrót do normalności

Jako opiekun zapewnij swojego pacjenta lub ukochaną osobę, że jeśli zechcą dokonać zmian, będą mogli nadal cieszyć się ulubionymi hobby i zajęciami. Im bardziej będą chcieli nadal uczestniczyć w życiu społecznym, tym łatwiej będzie im kontynuować swoje ulubione zajęcia. Daj im znać, że nie muszą też przestać pracować. Chociaż istnieją wyjątki dla niektórych zawodów, wiele osób, u których doszło do utraty wzroku, kontynuuje swoje obecne zawody. Prawdopodobnie codziennie stykałeś się z ludźmi z wadami wzroku i nie zdawałeś sobie z tego sprawy, ponieważ funkcjonują na bardzo wysokim poziomie, nawet z osłabionym wzrokiem.

Sięganie po pomoc

Kiedy będą gotowe, możesz rozważyć zapisanie ukochanej osoby do klasy, aby nauczyć się nowych umiejętności odzyskania niezależności. Zajęcia prowadzone są przez specjalistów ruchu wzroku, którzy pomagają w nauce alternatywnych technik zachowania niezależności. Terapeuci zajęciowi uczą również mobilności i umiejętności motorycznych, które są wymagane do funkcjonowania z wadami wzroku.

Dostępne są rozwiązania i narzędzia ułatwiające bezpieczne gotowanie ulubionego posiłku w kuchni, sprawne poruszanie się po domu, samodzielne opłacanie rachunków i wykonywanie innych zadań, które są niezbędne w codziennym życiu. Technologia rozwinęła się, aby pomóc w tych działaniach. Komputery i urządzenia można dostosować, aby lepiej pasowały do ​​osoby z upośledzeniem wzroku.

Wskazówki dotyczące radzenia sobie

Osoby ze znaczną utratą wzroku można nauczyć, jak dalej żyć produktywnie. Poniżej znajduje się lista wskazówek i wskazówek, które pomogą osobie z upośledzeniem wzroku nauczyć się radzić sobie z codziennymi czynnościami:

• Soczewki okularowe o dużej mocy mogą powiększać czytany materiał.
• Soczewki powiększające o dużej mocy z wbudowanym oświetleniem mogą być używane do czytania i innych małych przedmiotów, które muszą być wyraźnie widoczne.
• Cyfrowe urządzenia powiększające wykorzystują wideo lub zdjęcia do powiększania niektórych elementów do oglądania.
• Wiele książek, gazet i czasopism jest dostępnych w dużym formacie.
• Książki audio pozwalają cieszyć się książkami, które są trudniejsze do czytania.
• Usunięcie bałaganu i zmiana położenia mebli może ułatwić chodzenie między pokojami lub po schodach.
• Zwiększenie liczby i jasności świateł i lamp w domu może pomóc w widzeniu.
• Zainstalowanie lepszego oświetlenia zadaniowego pod szafkami kuchennymi i piecami pomoże w gotowaniu i przygotowywaniu posiłków.
• Zainstalowanie lepszego oświetlenia w domu lub miejscu pracy może pomóc w codziennych zadaniach.
• Regularne wizyty u optometrysty lub okulisty pozwolą kontrolować stan oczu i wzroku. Korygowanie problemów ze wzrokiem oprócz używania urządzeń dla słabowidzących pozwoli lepiej wykorzystać pozostałe widzenie.

Jeśli ukochana osoba utraciła wzrok, możesz zrobić kilka rzeczy, które będą bardzo pomocne. Członek rodziny lub przyjaciel kogoś, kto doświadczył utraty wzroku, staje się ważnym partnerem w procesie rehabilitacji wzroku. Mogą doświadczać dużego stresu i niepokoju, kiedy zaczynają mieć trudności lub niemożliwość pisania, czytania lub prowadzenia samochodu. Oto kilka wskazówek, które pomogą Twojej ukochanej osobie lepiej radzić sobie z utratą wzroku:

• Unikaj nadopiekuńczości.
• Pomóż budować pewność siebie.
• Doceń poczynione postępy.
• Zachęcaj do samowystarczalności.
• Nie bój się. Zapytaj bezpośrednio, jak możesz pomóc.
• Zapytaj, zanim pomożesz w zachęcaniu do niezależności.
• Daj im znać, że jesteś dostępny i zawsze tam, jeśli potrzebują pomocy w jakiejś konkretnej sprawie.
• Rozmawiaj o ich problemach i nie bój się wspólnie szukać rozwiązań.