Przyjmowanie rozcieńczalników krwi przed, w trakcie i po operacji

Rozrzedzacz krwi to lek stosowany w zapobieganiu lub leczeniu zakrzepów krwi. Istnieją dwa podstawowe rodzaje leków rozrzedzających krew, antykoagulanty i leki przeciwpłytkowe. Chociaż oba zapobiegają krzepnięciu krwi, a dokładniej spowalniają tworzenie się skrzepów, robią to na różne sposoby.

Antykoagulanty

Leki przeciwzakrzepowe działają poprzez zakłócanie normalnych czynników krzepnięcia, które krążą w organizmie. Utrudnia to krzepnięcie krwi i wydłuża czas potrzebny organizmowi na pomyślne utworzenie skrzepu.

Leki przeciwzakrzepowe są bardziej agresywne niż leki przeciwpłytkowe, dlatego ten rodzaj leków stosuje się, gdy pacjent wymaga, aby krew była „rzadsza”.

Przeciwpłytkowe

Leki przeciwpłytkowe działają poprzez zakłócanie chemicznego „sygnału”, który organizm wysyła, gdy musi utworzyć skrzep. Normalnie sygnał aktywowałby płytki krwi, rodzaj fragmentu komórek krwi, a płytki krwi gromadziłyby się w miejscu krwawienia i zaczynały sklejać się, tworząc skrzep.

Gdy w krążeniu znajduje się lek przeciwpłytkowy, transmisja sygnału jest zarówno opóźniona, jak i „głośność” zmniejszona, dzięki czemu mniej płytek krwi reaguje.

Dlaczego stosuje się rozcieńczalniki krwi?

Zabieg chirurgiczny jest znanym czynnikiem ryzyka powstawania skrzepów krwi, ponieważ pacjent jest często nieruchomy przez dłuższy czas podczas zabiegu oraz przez wiele godzin lub dni po zabiegu. Unieruchomienie jest znanym czynnikiem ryzyka powstawania zakrzepów krwi, dlatego zapobieganie powstawaniu zakrzepów jest ważną częścią okołooperacyjnej opieki chirurgicznej.

U niektórych pacjentów do rozrzedzenia krwi stosuje się leki rozrzedzające krew, co sprawia, że ​​krzepnięcie krwi trwa dłużej. W przypadku innych pacjentów leki rozrzedzające krew są stosowane w celu zapobieżenia pogorszeniu już istniejącego zakrzepu (oraz tworzeniu się dodatkowych zakrzepów).

Niektórzy pacjenci będą wymagali leków rozrzedzających krew przez dłuższy czas, na przykład pacjenci z rytmem serca zwanym migotaniem przedsionków. Dla innych, takich jak pacjenci, którzy niedawno przeszli operację, mogą rozrzedzać krew podczas hospitalizacji, ale nigdy więcej jej nie potrzebują.

Przed operacją

Rozrzedzacze krwi to trudne rzeczy przed operacją. Chirurg musi znaleźć równowagę między zapobieganiem powstawaniu zakrzepów a nadmiernym krwawieniem u pacjenta podczas operacji.

W przypadku niektórych pacjentów, którzy rutynowo przyjmują leki rozrzedzające krew przed zabiegiem chirurgicznym, dawka leków rozrzedzających krew, które są zwykle przyjmowane codziennie, jest przerywana co najmniej 24 godziny i do tygodnia przed zabiegiem.

Ta krótka przerwa jest często wystarczająca, aby zapobiec nadmiernemu krwawieniu bez dramatycznego zwiększania ryzyka zakrzepu krwi.

Rozrzedzacz krwi można następnie wznowić następnego dnia po zabiegu, zakładając, że badania krwi wykażą, że jest to właściwe.

Podczas operacji

Leki rozrzedzające krew zazwyczaj nie znajdują się wśród leków podawanych podczas zabiegu chirurgicznego, chyba że istnieją szczególne okoliczności, które sprawiają, że stosowanie leku rozrzedzającego krew jest korzystne dla pacjenta, takie jak użycie urządzenia do omijania płuc i serca.

Leki rozrzedzające krew zwiększają krwawienie podczas operacji, więc należy to wziąć pod uwagę przed podaniem tego rodzaju leków, gdy utrata krwi jest oczekiwaną częścią operacji.

Po operacji

Leki rozrzedzające krew są często stosowane po zabiegu chirurgicznym w celu zapobiegania zakrzepom krwi w nogach, zwanym zakrzepicą żył głębokich (DVT) i innymi rodzajami zakrzepów krwi. Zakrzepy krwi należy zawsze traktować poważnie, ponieważ jeden zakrzep może przekształcić się w wiele zakrzepów lub zakrzep w nodze może się poruszać i stać się zakrzepem w płucach.

Serce, które nie bije w normalnym rytmie, może również powodować tworzenie się skrzepów, które powodują udar,więc sposób, w jaki skrzep krwi jest bardzo dokładnie monitorowany w celu uzyskania najlepszego możliwego wyniku.

Test na cienką krew

Istnieją trzy badania krwi, które są używane do badania krwi pod kątem krzepnięcia. Testy te nazywane są czasem protrombinowym (PT), czasem częściowej tromboplastyny ​​(PTT) i międzynarodowym współczynnikiem znormalizowanym (INR).

Możesz również usłyszeć te testy określane jako „badania krzepnięcia”, „czasy krzepnięcia” lub „PTPTTINR”, ponieważ często są one zamawiane razem.

Zwykłe rozcieńczalniki krwi

Do najczęściej stosowanych leków rozrzedzających krew należą:

• Aspiryna
• Kumadyna/Warfaryna
• Heparyna
• Lovenox
• Plavix

Wybór środka rozrzedzającego krew jest zazwyczaj dokonywany przez chirurga, który najprawdopodobniej wie, ile krwawienia można się spodziewać podczas danego zabiegu. Mogą chcieć nieznacznie zahamować krzepnięcie lub mogą potrzebować radykalnie zmniejszyć prawdopodobieństwo krzepnięcia, w zależności od charakteru choroby i zabiegu chirurgicznego.

W przypadku pacjentów, którzy są natychmiast wypisywani do domu po zabiegu chirurgicznym, można przepisać rozcieńczalnik krwi lub nie, ponieważ oczekuje się, że pacjent chodzi przez cały dzień, co dramatycznie zmniejsza ryzyko powstawania zakrzepów krwi.

Jeśli masz obawy dotyczące przyjmowania leków rozrzedzających krew lub nie masz pewności, dlaczego je przyjmujesz, ważne jest, aby porozmawiać z zespołem opieki zdrowotnej.

Problemy z zakrzepami krwi mogą stanowić poważne ryzyko w przypadku niektórych operacji i są mniej powszechne w przypadku innych rodzajów operacji, co oznacza, że ​​leki rozrzedzające krew mogą, ale nie muszą być dla Ciebie niezbędne, w zależności od charakteru zabiegu i stanu zdrowia.

Te leki wiążą się z ryzykiem, ale w niektórych sytuacjach ryzyko zakrzepu krwi może być nawet wyższe.