Rodzaje kości

Szkielet to rama ciała. Stanowi fundament, do którego przylegają inne struktury i pomaga w kształtowaniu naszego kształtu. Wszystkie 206 kości szkieletu można podzielić na cztery typy: długie, krótkie, płaskie i nieregularne. Każdy rodzaj kości służy określonemu celowi, a niektóre mają więcej niż jedną funkcję.

Długie Kości

Szkielet ramion i nóg składa się głównie z kości długich. Kości długie są tak zwane, ponieważ są dłuższe niż szerokie. Kości długie ramienia obejmują kość ramienną, promieniową, łokciową, śródręcza i paliczki. Długie kości nóg obejmują kość udową, piszczelową, strzałkową, śródstopie i paliczki. Obojczyki (kości obojczyka) są również kośćmi długimi.

Długie kości zapewniają dźwignię, której potrzebujemy do poruszania naszymi ciałami i manipulowania naszym środowiskiem. Wszystkie kości długie składają się z dwóch głównych części: trzonu i nasady.

Trzon

Trzon jest trzonem kości długiej, głównym korpusem. Trzon jest rurką z wydrążonym środkiem zwanym jamą rdzeniową (lub jamą szpikową). Ściana trzonu zbudowana jest ze zwartej kości, która jest gęsta i bardzo twarda. Przez większość życia kości długiej środek trzonu wypełniony jest żółtym szpikiem kostnym. Żółty szpik kostny to w zasadzie tłuszcz, znany również jako tkanka tłuszczowa.

Epifiza

Każdy koniec długiej kości nazywa się epifizą. Każda nasada jest ukształtowana tak, aby pasowała do łączącej ją kości w połączeniu zwanym stawem, a kształt nasady jest oparty na pracy stawu. Bliższa (bliżej ciała) nasada kości ramiennej i bliższa nasada kości udowej mają zaokrąglony kształt, zwany głową, i przypominają nieco połowę kuli. Ten kształt pozwala tym dwóm długim kościom obracać się w wielu kierunkach. Głowa kości udowej mieści się w gnieździe w miednicy. Głowa kości ramiennej mieści się w gnieździe w ramieniu. Ten typ przegubu nazywany jest przegubem kulowym. Połączenia, które umożliwiają ruch tylko wzdłuż jednej osi, nazywane są połączeniami zawiasowymi.

Ściana nasady jest zbudowana z kości zwartej, podobnie jak trzon, a środek zawiera kość gąbczastą. Kość gąbczasta składa się z wielu małych ubytków (zwanych również jamami rdzeniastymi) wypełnionych czerwonym szpikiem kostnym. Czerwony szpik kostny wytwarza czerwone krwinki i jest bardzo dobrze połączony z układem krążenia. Przez kość gąbczastą przepływa tak dużo krwi, że igły wbite w kość gąbczastą kości ramiennej, kości udowej lub mostka (nie długiej kości, jak widać poniżej) mogą być używane do podawania płynów lub leków tak jak linia dożylna.

Płyta nasadowa

Na obrazach nasady widać linię, która nazywa się płytką nasadową. To tam dodaje się nową kość, aby zwiększyć długość kości długiej podczas rozwoju (tzw. kostnienie). Jest powszechnie znany jako płytka wzrostu. Złamania (pęknięcia i pęknięcia kości), które obejmują płytkę nasadową, mogą zakłócać prawidłowy rozwój kości u dzieci.

Krótkie Kości

Krótkie kości są tak nazywane, ponieważ są tak samo szerokie, jak długie. Na krótkiej kości nie ma trzonu. Składa się z kości gąbczastej otoczonej zwartą kością, podobnie jak nasada. Krótkie kości zawierają również czerwony szpik kostny.

W ludzkim szkielecie znajdują się 32 krótkie kości. Zazwyczaj krótkie kości ułatwiają ruch i siłę w złożonych stawach nadgarstka i kostek, przesuwając się i przesuwając względem siebie.

Nadgarstki (kości nadgarstka), stępy (kostki i pięty) oraz rzepka (rzepka) są krótkimi kośćmi. Niektórzy eksperci uważają rzepkę za kość trzeszczkowatą (omówioną poniżej), ponieważ stanowi ona przede wszystkim punkt zaczepienia dla ścięgien i więzadeł. Jednak rzepka jest wspólna dla wszystkich, podczas gdy kości trzeszczkowe rozwijają się inaczej u poszczególnych osób.

Płaskie kości

Płaskie kości są zbroją ciała. Płaskie kości zapewniają strukturę, taką jak kształt głowy i tułowia oraz podstawa barku i bioder. Płaskie kości mogą również zapewnić ochronę tkanek miękkich pod spodem. Podobnie jak krótkie kości, płaskie kości mają ściany zbudowane z kości zwartej i środek kości gąbczastej (z czerwonym szpikiem kostnym), który tworzy coś w rodzaju kanapki.

Kości czaszki, łopatka (łopatka), mostek (kość piersiowa), żebra i kość biodrowa (biodra) są płaskimi kośćmi. Spośród nich łopatka, mostek, żebra i kość biodrowa zapewniają mocne punkty zaczepienia ścięgien i mięśni.

Czaszka

Kości czaszki to część czaszki, która otacza mózg. Kości czaszki są połączone ze sobą stawami zwanymi szwami, które wyglądają jak zszyte. Czasami między zszytymi kośćmi czaszki wzdłuż linii szwu mogą powstać dodatkowe małe kości. Te małe kości nazywane są kośćmi szwów. Rozwijają się losowo i nie są nazywane kośćmi.

Nieregularne kości

Kości, które nie są ani długie, ani krótkie, ani płaskie, są uważane za kości nieregularne. Kształty tych kości pełnią bardzo specyficzne funkcje. Kości twarzy i kręgosłupa, wszystkie kręgi, są kośćmi nieregularnymi. Te kości mają skomplikowane kształty, które są unikalne dla ich funkcji. Większość nieregularnych kości pojawia się tylko raz w ciele wzdłuż linii środkowej, tak jak każdy z kręgów. Niektóre kości twarzy, takie jak kości jarzmowe (kości policzkowe), pojawiają się w lustrzanym odbiciu.

Nieregularne kości często mają skomplikowane kształty, które służą jako punkty wstawiania mięśni, ścięgien i więzadeł. Najpopularniejszy kształt nazywa się procesem, który wygląda jak występ. Każdy z kręgów ma trzy wyrostki: wyrostek kolczysty wzdłuż tylnej części (z tyłu) pośrodku (linia środkowa) oraz wyrostek poprzeczny po obu stronach wyrostka kolczystego.

Sezamoidalne Kości

Czasami kości rozwijają się z powodu tarcia wzdłuż ścięgien lub więzadeł. Zwykle są to bardzo małe kości i rozwijają się losowo między osobnikami. Nie są nazwane. Niektórzy anatomowie uważają rzepkę za przykład kości sezamoidalnej.