Rola gniewu w stwardnieniu rozsianym

Gniew jest emocjonalnym powikłaniem stwardnienia rozsianego (MS), które, jak się uważa, przynajmniej częściowo wynika z samej choroby. Według badań w stwardnieniu rozsianym ukrywanie gniewnych myśli wiąże się również z gorszą jakością życia.

Rozumiejąc więcej na temat roli gniewu w SM i tego, jak sobie z nim radzić, robisz już pierwszy krok w kierunku lepszej kontroli swojego zdrowia fizycznego i psychicznego.

Złość i stwardnienie rozsiane

W badaniu gniew oceniono u 157 uczestników ze stwardnieniem rozsianym.Włączono wszystkich uczestników z postacią rzutowo-remisyjną, pierwotnie postępującą lub wtórnie postępującą.

Gniew u tych uczestników mierzono za pomocą Inwentarza Stanu i Cechy Wyrażania Złości-2 (STAXI-2), który jest czteropunktową skalą z wyższymi wynikami wskazującymi na większą złość. W tym teście 196 pozycji podzielono na sześć skal. Cztery z tych skal to:

1. Gniew cecha: Mierzy, czy dana osoba ma gniewną osobowość i czy dana osoba reaguje gniewnie, gdy jest krytykowana

2. Wyrażaj gniew: Mierzy, czy dana osoba obecnie odczuwa złość i czy ma ochotę wyrazić swój gniew werbalnie lub fizycznie

3. Wyrażanie gniewu: Mierzy, czy dana osoba wyraża gniew wobec innych ludzi, na przykład krzycząc na partnera lub uderzając w ścianę.

4. Wyrażanie gniewu: Mierzy, czy dana osoba tłumi swoje gniewne uczucia.

Uczestnicy badania ze stwardnieniem rozsianym zostali porównani z grupą kontrolną. Naukowcy odkryli, że osoby ze stwardnieniem rozsianym częściej wpadały w złość (cecha złości), miały większą intensywność złości (stan złości) i wyrażały złość na zewnątrz lub do wewnątrz w porównaniu z grupą kontrolną.

Innymi słowy, badanie to sugeruje, że osoby z SM mają tendencję do odczuwania gniewu częściej niż osoby, które nie mają SM. Aby sprawdzić, czy ten wyższy poziom gniewu w grupie z SM jest związany z depresją i lękiem, naukowcy skorelowali wyniki gniewu z objawami depresji i lęku. Naukowcy nie znaleźli żadnego związku, co sugeruje, że gniew istniał sam i nie był markerem leżącej u jego podstaw choroby psychicznej.

Gniew i jakość życia w SM

Uczestnicy tego badania przeszli również ocenę jakości życia związaną ze zdrowiem za pomocą narzędzia oceny funkcjonalnej stwardnienia rozsianego HRQoL.

Osoba przystępująca do tego testu musi wybrać jeden z pięciu punktów, aby określić swoją satysfakcję, od „0”, co oznacza „wcale” do „4”, co oznacza „bardzo”. Wyższy wynik wskazuje na lepszą jakość życia, a niższy na gorszą jakość życia.

Po złożonej analizie statystycznej badanie wykazało, że osoby, które internalizowały lub tłumiły swój gniew, miały gorszą jakość życia związaną ze zdrowiem (dotyczyło to zwłaszcza kobiet).Z drugiej strony cecha złość nie zapowiadała gorszej jakości życia związanej ze zdrowiem. Sugeruje to, że to nie sam gniew wpływa na satysfakcję z życia człowieka, ale to, czy zachowuje on te gniewne uczucia dla siebie.

Przyczyny gniewu w SM

Wyniki powyższego badania sugerują, że osoba z SM częściej doświadcza złości niż osoba bez SM. Więc dlaczego tak jest?

Pomimo ograniczonych dowodów naukowych, eksperci podejrzewają, że gniew u osoby ze stwardnieniem rozsianym jest wynikiem uszkodzeń mózgu, tak jak niewyraźne widzenie lub utrata koordynacji pojawiają się w przypadku zmian stwardnienia rozsianego w mózgu. Innymi słowy, układ odpornościowy człowieka atakuje tłuszczową powłokę włókien nerwowych (zwaną osłonką mielinową) w obszarach mózgu, które kontrolują emocje, zachowanie i osobowość, takie jak:

• Migdał
• Zwoje podstawy
• Płat czołowy

Kiedy osłonka mielinowa włókien nerwowych w tych obszarach mózgu jest uszkodzona lub zniszczona, sygnalizacja nerwowa jest osłabiona. Może to wpływać na funkcję obszaru mózgu, prowadząc do zmiany ekspresji emocjonalnej, osobowości, zachowania itp.

Oczywiście nowa diagnoza SM lub inne stresujące wiadomości, takie jak postęp choroby lub drogie leki, mogą wywołać złość. Ale znowu, zaburzenia gniewu doświadczane przez osobę z SM mogą być bardziej funkcją jej choroby niż sytuacji.

Wreszcie, mimo że powyższe badanie testowało depresję jako źródło gniewu i nie znalazło żadnego związku, gniew może zastępować emocję zastępującą smutek lub niepokój.

Biorąc to wszystko pod uwagę, wyjaśnienie przyczyny gniewu może być trudne i chociaż myślisz, że możesz znać winowajcę, najlepiej uzyskać obiektywną opinię od pracownika służby zdrowia.

Leczenie gniewu w SM

Podczas radzenia sobie z gniewem w stwardnieniu rozsianym ważne jest, aby najpierw przejść odpowiednią ocenę przez lekarza, ponieważ wpłynie to na twój plan leczenia. Jeśli Twój lekarz zdiagnozuje u Ciebie depresję lub lęk, połączenie leków i terapii może być niezwykle pomocne.

Jeśli twoja złość wynika z nowej lub wcześniejszej diagnozy SM, pomocne mogą być interwencje, takie jak grupa wsparcia SM, zajęcia z zarządzania gniewem, terapia relaksacyjna lub rozmowa i poradnictwo rodzinne.

Oprócz sesji terapeutycznych czasami przepisuje się lek zwany stabilizatorem nastroju, który pomaga radzić sobie z nieprzewidywalnymi wahaniami nastroju lub wybuchami złości.

Chociaż interwencja oparta na uważności nie była badana jako sposób leczenia gniewu w stwardnieniu rozsianym, stwierdzono, że poprawia jakość życia, niepokój, depresję, zmęczenie i ból u osób ze stwardnieniem rozsianym. Stwierdzono również, że łagodzi złość u osób z fibromialgią, która jest przewlekłą chorobą, która całkowicie różni się od stwardnienia rozsianego, ale ma podobne objawy, takie jak zmęczenie i ból.

Dzięki temu uważność (gdzie osoba uczy się doceniać i żyć chwilą) może być przydatną strategią radzenia sobie z głęboko zakorzenionym gniewem.

Jeśli zmagasz się z uczuciem złości, a ta emocja negatywnie wpływa na twoje relacje i ogólne codzienne funkcjonowanie (pamiętaj, że czasami odczuwanie złości jest całkowicie normalne), porozmawiaj ze swoim lekarzem o dalszych krokach. Otrzymaj pomoc, której potrzebujesz, zasługujesz na nią.