Rozmowa z partnerem, gdy zmagasz się z hipogonadyzmem

Ogólnie nierozpoznany i często niezdiagnozowany hipogonadyzm może znacząco wpływać na relacje. Charakteryzuje się niskim poziomem hormonów płciowych, zwłaszcza testosteronu, może powstać w wyniku urazów fizycznych, wad wrodzonych, leczenia raka lub raka, guzów łagodnych lub w wyniku innych stanów, takich jak starszy wiek, otyłość i zespół metaboliczny (a grupa schorzeń, które mogą prowadzić między innymi do chorób serca, cukrzycy i udaru mózgu).

To, co sprawia, że ​​ten stan jest szczególnie trudny dla związków, to sposób, w jaki hipogonadyzm wpływa na intymność. Wśród jej najbardziej widocznych objawów znajduje się niskie libido (popęd seksualny), a także zmiany nastroju i emocji. Mężczyźni mogą również doświadczać zaburzeń erekcji (ED). Może to prowadzić do poważnych problemów w związku, co sprawia, że ​​ważne jest, abyś Ty i Twój partner byli aktywni i gotowi do wzajemnego wspierania się.

Może nie są to łatwe rozmowy, ale są krytyczne. Jeśli ty lub twój partner cierpicie na hipogonadyzm, nawiązanie wspierającego dialogu jest początkiem drogi do radzenia sobie i dobrego życia z tym stanem.

Wpływ hipogonadyzmu

Biorąc pod uwagę naturę hipogonadyzmu – oraz szeroki zakres przyczyn i powiązanych stanów – mówienie o nim oznacza zrozumienie wpływu, jaki może mieć na Ciebie lub Twoją ukochaną osobę. W wielu przypadkach jest to stan przewlekły, a ciągła terapia – często przyjmująca hormonalną terapię zastępczą – jest konieczna, co sprawia, że ​​leczenie jest stałym i ewoluującym wyzwaniem.

Jak hipogonadyzm wpływa na relacje? Oto szybki podział:

• Zdrowie psychiczne: Badania wykazały wyraźny związek między hipogonadyzmem a depresją zarówno u mężczyzn, jak i kobiet w każdym wieku. Wskaźniki lęku i choroby afektywnej dwubiegunowej są również wyższe w tej populacji, co może wpływać na jakość relacji, satysfakcję seksualną i ogólną jakość życia.

• Satysfakcja seksualna: Biorąc pod uwagę jego wpływ na funkcje seksualne i libido, stan ten znacząco wpływa na ocenę satysfakcji seksualnej. Według badania z 2021 r. do 26% mężczyzn i 20%-50% kobiet z hipogonadyzmem było nieaktywnych seksualnie. Problemy z seksem często leżą u podstaw problemów w związku i mogą również wpływać na inne aspekty zdrowia psychicznego.

• Zaburzenia erekcji (ED): Mężczyźni z hipogonadyzmem doświadczają znacznie wyższego wskaźnika ED, niezdolności do uzyskania lub utrzymania erekcji. Badanie hipogonadyzmu hipogonadotropowego, przewlekłej wrodzonej postaci schorzenia, wykazało, że aż 53,2% mężczyzn zgłasza ten problem. Może to dodatkowo wpłynąć na zdrowie związku i wiąże się z wyższym poziomem depresji i lęku oraz niższą jakością życia.

Mówienie o hipogonadyzmie

Zarządzanie i życie z hipogonadyzmem to sprawa wieloaspektowa. Oznacza to rozpoznawanie objawów, uzyskiwanie pomocy medycznej i nadążanie za lekami i wizytami, a także dbanie o zdrowie psychiczne i relacje. Komunikacja jest kluczowa we wszystkich tych obszarach. Chociaż nie jest to łatwe, ty i twój partner będziecie musieli prowadzić otwartą dyskusję na temat tego stanu i tego, jak to jest z nim żyć.

Utrata pożądania seksualnego jest cechą charakterystyczną hipogonadyzmu, podobnie jak zaburzenia erekcji, i może być głównym źródłem problemów w związku. Chociaż rozmowa o swoim życiu seksualnym może nie być łatwa, jest to bardzo ważne. Dla obojga partnerów brak równowagi w pożądaniu seksualnym wiąże się z mniejszą satysfakcją w związku oraz wyższym poziomem napięcia i frustracji.

Jakie są podejścia do poruszenia tego tematu? Jakie strategie możesz wykorzystać, aby poprawić komunikację? Oto kilka porad:

• Kształć się: niezależnie od tego, czy jesteś osobą z hipogonadyzmem, czy też posiadasz swojego partnera, ważne jest, aby dowiedzieć się jak najwięcej o tym stanie. Twój lekarz lub pracownik służby zdrowia może skierować Cię do zasobów edukacyjnych, a wiele z nich jest dostępnych w Internecie.

• Rozmowa przy kuchennym stole: Dobrym pomysłem jest poruszenie tematu seksu w neutralnym otoczeniu. Wspominanie problemów seksualnych lub niezadowolenia w łóżku może powodować negatywne skojarzenia z intymnością.

• Komunikacja bezpośrednia: Aby promować skuteczny dialog, podczas dyskusji używaj stwierdzeń „ja”, a nie „ty”. Wyjaśnienie, jak się czujesz — a nie co twój partner robi lub czego nie robi — i jakie są twoje cele, jest dobrym punktem wyjścia.

• Bądź otwarty: dla obojga partnerów radzenie sobie z niskim libido oznacza bycie otwartym, zarówno na potrzeby innych, jak i sposoby przywracania intymności. Warto również omówić inne czynniki zdrowotne, które mogą mieć wpływ na twój związek i rozważyć terapię lub inne sposoby pracy nad relacją.

Chociaż mówienie o tym, jak cierpisz na hipogonadyzm i ujawnianie swoich uczuć, może wydawać się onieśmielające, jest to niezbędna praca. Jeśli chodzi o kwestie intymności i seksu, najlepszą polityką jest bycie otwartym. To, czego nie chcesz robić, to ukrywać swój stan przed współmałżonkiem lub partnerem, ponieważ może to tylko pogorszyć sytuację.

Ostatecznie hipogonadyzm można leczyć medycznie, a większość osób poddawanych leczeniu jest w stanie dobrze z nim żyć. Dobra komunikacja z partnerem okaże się niezbędna, gdy ją podejmiesz, i może położyć podwaliny pod jeszcze silniejszy związek. Najważniejsze, żeby nie milczeć.