Rozwój młodzieży

Czym jest dorastanie?

Okres dojrzewania to okres przejściowy między dzieciństwem a dorosłością. Dzieci wchodzące w wiek dojrzewania przechodzą wiele zmian (rozwój fizyczny, intelektualny, osobowościowy i społeczny). Okres dojrzewania zaczyna się w okresie dojrzewania, który obecnie występuje średnio wcześniej niż w przeszłości. Koniec okresu dojrzewania jest związany z czynnikami społecznymi i emocjonalnymi i może być nieco niejednoznaczny.

Jakie są fizyczne zmiany wieku dojrzewania?

W okresie dojrzewania pojawiają się trzy główne zmiany fizyczne:

• Zryw wzrostu (wczesna oznaka dojrzewania);
• Pierwotne cechy płciowe (zmiany w narządach bezpośrednio związane z rozrodem);
• Drugorzędowe cechy płciowe (cielesne oznaki dojrzałości płciowej, które nie dotyczą bezpośrednio narządów rozrodczych)

Jakie są zmiany intelektualne okresu dojrzewania?

Myślenie nastolatków jest na wyższym poziomie niż myślenie dzieci. Dzieci potrafią logicznie myśleć tylko o konkretach, tu i teraz. Młodzież przekracza te granice i może myśleć w kategoriach tego, co może być prawdą, a nie tylko tego, co widzą jako prawdziwe. Potrafią radzić sobie z abstrakcjami, testować hipotezy i dostrzegać nieskończone możliwości. Jednak nastolatki nadal często wykazują zachowania i postawy egocentryczne.

Jakie są społeczne i emocjonalne zmiany wieku dojrzewania?

W tym czasie młodzież rozwija się również społecznie i emocjonalnie. Najważniejszym zadaniem dorastania jest poszukiwanie tożsamości. (Często jest to podróż na całe życie, rozpoczęta w okresie dojrzewania.) Wraz z poszukiwaniem tożsamości przychodzi walka o niepodległość.

Jak rodzice mogą wspierać zdrowy rozwój nastolatka?

Chociaż okres dojrzewania może być trudnym okresem zarówno dla młodzieży, jak i dla ich rodziców, dom nie musi stać się polem bitwy, jeśli zarówno rodzice, jak i młodzi ludzie dokładają szczególnych starań, aby się zrozumieć. Poniższe wskazówki mogą pomóc rodzicom:

• Poświęć swoim dzieciom niepodzielną uwagę, kiedy chcą porozmawiać. Nie czytaj, nie oglądaj telewizji ani nie zajmuj się innymi zadaniami.
• Słuchaj spokojnie i skoncentruj się na usłyszeniu i zrozumieniu punktu widzenia swoich dzieci.
• Rozmawiaj ze swoimi dziećmi tak uprzejmie i uprzejmie, jak z nieznajomym. Twój ton głosu może nadać ton rozmowie.
• Zrozum uczucia swoich dzieci, nawet jeśli nie zawsze aprobujesz ich zachowanie. Staraj się nie osądzać. Trzymaj drzwi otwarte na każdy temat. Bądź „otwartym/przystępnym” rodzicem.
• Unikaj poniżania swoich dzieci i wyśmiewania się z pytań i stwierdzeń, które mogą Ci się wydawać naiwne lub głupie.
• Zachęcaj swoje dzieci do „testowania” nowych pomysłów w rozmowie, nie oceniając ich pomysłów i opinii, ale zamiast tego słuchając, a następnie prezentując swoje własne poglądy tak jasno i uczciwie, jak to tylko możliwe. Miłość i wzajemny szacunek mogą współistnieć z różnymi punktami widzenia.
• Pomóż swoim dzieciom budować pewność siebie, zachęcając je do udziału w wybranych przez nie zajęciach (nie Twoich).
• Staraj się często i odpowiednio chwalić swoje dzieci. Zbyt często przyjmujemy dobre rzeczy za pewnik i skupiamy się na złych, ale każdy musi być doceniany.
• Zachęcaj swoje dzieci do udziału w podejmowaniu decyzji rodzinnych i do wspólnego rozwiązywania problemów rodzinnych. Zrozum, że twoje dzieci muszą kwestionować twoje opinie i sposoby robienia rzeczy, aby osiągnąć oddzielenie od ciebie, które jest niezbędne dla ich własnej dorosłej tożsamości.

Co może zrobić młodzież w tym czasie?

• Unikaj patrzenia na rodziców jak na wroga. Są szanse, że cię kochają i mają na uwadze twoje dobro, nawet jeśli niekoniecznie zgadzasz się z ich sposobem okazywania tego.
• Postaraj się zrozumieć, że twoi rodzice są ludźmi, z własną niepewnością, potrzebami i uczuciami.
• Słuchaj swoich rodziców z otwartym umysłem i staraj się patrzeć na sytuacje z ich punktu widzenia.
• Podziel się swoimi uczuciami z rodzicami, aby mogli cię lepiej zrozumieć.
• Wypełnij swoje obowiązki w domu iw szkole, aby twoi rodzice byli bardziej skłonni zapewnić ci taką niezależność, jakiej pragniesz i potrzebujesz.
• Wzmocnij swoją krytykę rodziny, szkoły i rządu sugestiami praktycznych ulepszeń.
• Bądź tak uprzejmy i taktowny dla własnych rodziców, jak byłbyś dla rodziców swoich przyjaciół.