Skutki żołądkowo-jelitowe choroby Parkinsona

Badania pokazują, że od 20% do 40% osób z chorobą Parkinsona (PD) cierpi na poważne zaparcia (mniej niż trzy wypróżnienia tygodniowo). Większa liczba osób z chorobą Parkinsona ma podobne problemy żołądkowo-jelitowe, takie jak wzdęcia, uczucie pełności i nudności.KątW miarę postępu choroby wszystkie te problemy z GI stają się coraz częstsze. W rzadkich przypadkach z tych problemów żołądkowo-jelitowych mogą wynikać poważne komplikacje, takie jak rozdęcie okrężnicy (powiększenie okrężnicy) i perforacja lub rozdarcie okrężnicy.

Związek między nimi może wydawać się dziwny na pierwszy rzut oka, ale badania rzucają trochę światła na te nieprzyjemne konsekwencje choroby.

Obszerna ankieta wśród zdrowych ludzi, którzy byli obserwowani przez kilka lat (w ramach Honolulu Heart Study Program) wykazała, że ​​mężczyźni, którzy zgłaszali mniej niż jeden wypróżnienia dziennie, mieli od 2 do 7 razy większe ryzyko rozwoju PD niż mężczyźni, którzy miał codzienne wypróżnienia; ich ryzyko było czterokrotnie wyższe niż w przypadku mężczyzn, którzy mieli dwa lub więcej wypróżnień dziennie.KątKąt

Ten zbiór danych skłania niektórych do sugestii, że zaparcia są wczesnym objawem samego procesu chorobowego i mogą o lata poprzedzać objawy motoryczne PD. Związek przyczynowo-skutkowy między zaparciami a chorobą Parkinsona jest aktywnie badany. Jedna z teorii sugerująca przyczynową rolę zaparć w rozwoju choroby Parkinsona mówi, że jeśli materiał porusza się wolniej przez okrężnicę, każda toksyczna substancja, która zostanie połknięta, ma dłuższy czas na wchłonięcie do organizmu. Po wchłonięciu w dużych ilościach, te toksyczne substancje mogą uszkadzać komórki produkujące dopaminę, narażając osobę na większe ryzyko choroby Parkinsona. Jednak u osób, u których zdiagnozowano już chorobę, charakterystyczny brak wystarczających ilości dopaminy może bezpośrednio wpływać na funkcje przewodu pokarmowego (GI), spowalniając tranzyt materiału przez okrężnicę.

Co można zrobić z tymi nieprzyjemnymi problemami z GI?

Niestety, badania naukowe dotyczące problemów żołądkowo-jelitowych związanych z chorobą Parkinsona były bardzo nieliczne, więc pracownicy służby zdrowia nie mają żadnych wypróbowanych i prawdziwych metod radzenia sobie z nimi. Niektóre leki stosowane w leczeniu problemów żołądkowo-jelitowych u osób bez choroby Parkinsona nie mogą być stosowane u osób z chorobą Parkinsona, ponieważ leki te (chlorowodorek metoklopramidu) negatywnie wpływają na układy dopaminy w mózgu.

Jeśli masz chorobę Parkinsona i doświadczasz zaparć, warto spróbować zastosować bezpieczne i proste metody rozwiązania tego problemu, zanim dodasz nowe leki do swojego codziennego schematu. Zwiększenie ilości błonnika pokarmowego i picie dużej ilości wody i innych płynów to rozsądny pierwszy krok w leczeniu. Jeśli Twój lekarz to zatwierdzi, możesz również rozważyć przyjmowanie suplementów z błonnikiem, takich jak psyllium lub metyloceluloza. Jeśli te proste metody nie działają, Twój lekarz może rozważyć podanie Ci środka zmiękczającego stolec lub środka przeczyszczającego.