Test amplifikacji kwasów nukleinowych na choroby przenoszone drogą płciową

Testy amplifikacji kwasów nukleinowych, znane również jako NAAT, służą do identyfikacji niewielkich ilości DNA lub RNA w próbkach testowych. Dlatego mogą być używane do identyfikacji bakterii, wirusów i innych patogenów, nawet jeśli interesujący materiał jest obecny w bardzo małych ilościach.

NAAT mogą również wykrywać różne infekcje przenoszone drogą płciową (STI, dawniej nazywane chorobami przenoszonymi drogą płciową, STD). W rzeczywistości większość testów moczu na choroby przenoszone drogą płciową wykonuje się przy użyciu NAAT.

Jak działają testy amplifikacji kwasów nukleinowych?

Chociaż istnieje kilka rodzajów NAAT, wszystkie opierają się na tych samych zasadach. Najpierw naukowcy muszą ustalić sekwencję kwasów nukleinowych, które chcą zidentyfikować, i stworzyć sondy, które będą się do nich przyłączać. Następnie NAAT wykorzystuje serię powtarzających się reakcji chemicznych, aby wykonać liczne kopie DNA lub RNA, które lekarze próbują wykryć.

Reakcje te selektywnie wzmacniają sygnał interesujących kwasów nukleinowych w badanej próbce, dzięki czemu są one łatwiejsze do zidentyfikowania. Na przykład znacznie łatwiej jest znaleźć 10 000 kopii genu niż 10.

NAAT w testach STI

Proces amplifikacji bakteryjnych lub wirusowych kwasów nukleinowych sam w sobie nie jest testem STI. Zamiast tego, po zwiększeniu ilości DNA lub RNA w próbce za pomocą reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR) lub reakcji łańcuchowej ligazy (LCR), do jej wykrycia stosuje się bardziej konwencjonalne testy.

Testy te zazwyczaj obejmują pewną formę hybrydyzacji kwasów nukleinowych. W tych testach próbka jest sondowana sztucznie wytworzoną komplementarną nicią DNA lub RNA, która została oznakowana w sposób ułatwiający jej wykrycie. Pomocne może być wyobrażenie go jako świecącego w ciemności znacznika, który przykleja się tylko do jednej bardzo konkretnej informacji identyfikującej.

NAAT są niezwykle przydatne do testowania STI. Pozwalają lekarzom wykryć patogen STI, nawet gdy obecna jest tylko bardzo niewielka liczba organizmów.

Ponadto, ponieważ NAAT są niezwykle wrażliwe na nawet niewielkie ilości wirusowego DNA, są bardzo ważne w badaniach przesiewowych dopływu krwi. Testy te umożliwiają wykrycie niewielkich ilości ludzkiego wirusa niedoboru odporności (HIV) i innych patogenów przenoszonych przez krew, które w innym przypadku mogłyby zostać pominięte.

Przykład tego testu w akcji

NAAT to niezwykle czułe metody wykrywania obecności bakterii lub wirusa w próbce biologicznej. Jeśli chodzi o wykrywanie opryszczki narządów płciowych w bólu u osoby, która ma objawy, testy te służą jako realna alternatywa dla kultur wirusowych. W niektórych laboratoriach prowadzenie hodowli wirusów może być trudne.

W przeciwieństwie do testów na opryszczkę, NAAT nadal polega na bezpośrednim określeniu, czy w próbce jest wirus, a nie na poszukiwaniu przeciwciał przeciwko opryszczce.

Amplifikacja kwasów nukleinowych pozwoliła również na łatwiejsze i bardziej rozpowszechnione metody badań przesiewowych na chlamydię i rzeżączkę w całym kraju. Teraz takie badanie przesiewowe można przeprowadzić na próbkach moczu zamiast pobierania wymazu z cewki moczowej (w cewce moczowej, rurce, przez którą mocz wypływa z organizmu) lub wymazu z szyjki macicy (szyjki macicy i pochwy).

W związku z tym badanie dużej liczby młodych ludzi pod kątem tych chorób przenoszonych drogą płciową stało się łatwe, zarówno w warunkach klinicznych, jak i nieklinicznych. Pobieranie moczu nie wymaga specjalistycznej wiedzy medycznej. Ludzie są również bardziej skłonni sikać do kubka niż poddawać się wymazowi z narządów płciowych.

Naukowcy wykorzystali również NAAT, aby uzyskać więcej informacji na temat zakresu problemu bezobjawowych (bezobjawowych) chorób przenoszonych drogą płciową w Stanach Zjednoczonych. W wojsku wdrożono szeroko zakrojone programy badań przesiewowych oparte na NAAT, na przykład w obszarach miejskich i u mężczyzn uprawiających seks z mężczyznami (MSM). Testy te pozwalają na wykrycie chorób przenoszonych drogą płciową w małych próbkach moczu lub krwi, które są często pobierane w ramach dużych badań naukowych dotyczących zdrowia populacji.