Tworzenie umów zarządzania zachowaniem dla dzieci

Prawdopodobnie usłyszysz, jak Twoje dziecko mówi takie rzeczy jak: „Ale wszyscy inni mogą to zrobić!” lub „Obiecuję, że nie wpadnę w kłopoty”. I chociaż te słowa mogą brzmieć przekonująco, poddanie się nie zawsze jest dobrym pomysłem.

Trudno jest rozpoznać, kiedy Twoje dziecko jest naprawdę gotowe na większą swobodę. Nie chcesz dawać dzieciom więcej, niż są w stanie udźwignąć, ale jednocześnie ważne jest, aby pomóc im stać się jak najbardziej niezależnymi.

Przegląd

Niezależnie od tego, czy Twoje dziecko chce mieć późniejszą godzinę policyjną, czy też upiera się, że jest gotowe na telefon komórkowy, umowa dotycząca zachowania może pomóc Ci poczuć się swobodniej.

Dobra umowa powinna dokładnie określać, co Twoje dziecko musi zrobić, aby zdobyć przywilej (lub zachować te, które już posiada). Daje ci strukturę, w której możesz dokładnie określić, co Twoje dziecko musi zrobić, aby zachować bezpieczeństwo i pokazać, że jest odpowiedzialne.

Powody, dla których warto je stworzyć

Kontrakt behawioralny może być świetnym sposobem na wzmocnienie umiejętności życiowych, których powinna uczyć Twoja dyscyplina. W końcu w prawdziwym życiu musisz pokazać, że jesteś gotowy wziąć na siebie większą odpowiedzialność, zanim zostanie ci to powierzone. Jeśli poprosisz szefa o awans, ale nie zajmujesz się już pracą, którą masz, jest mało prawdopodobne, że zostaniesz awansowany.

Kontrakt behawioralny może również wzmocnić u dzieci, że należy zdobyć przywileje. To, że skończą o rok więcej, nie oznacza, że ​​są wystarczająco dojrzali, by radzić sobie z nowymi obowiązkami. Zamiast tego muszą pokazać, że mogą obsługiwać więcej przywilejów, pokazując odpowiedzialność za to, co już mają.

Kroki, aby to zrobić

Porozmawiaj ze swoim dzieckiem o przywilejach, które chciałoby uzyskać. Zadawaj pytania typu: „Wiem, że myślisz, że jesteś gotowy do jazdy. Jak możesz mi pokazać, że będziesz wystarczająco odpowiedzialny, by prowadzić samochód? Następnie wspólnie opracujcie plan, który pomoże dziecku pokazać, że jest wystarczająco odpowiedzialna, by radzić sobie z większą swobodą.

Zaangażuj swoje dziecko w opracowanie umowy, ale zachowaj kontrolę nad procesem. Na przykład, nie pozwól dziecku przekonać Cię, że powinno odrabiać pracę domową tylko co drugi dzień, aby pokazać, że jest za to odpowiedzialne. Zamiast tego posłuchaj, co Twoje dziecko ma do powiedzenia, ale wyjaśnij, że to Ty masz ostatnie słowo.

Omów pozytywne konsekwencje spełnienia warunków umowy, np. „Będziesz mógł zostać sam w domu”. Przedyskutuj również negatywne konsekwencje, mówiąc coś w rodzaju: „Jeśli naruszysz umowę, nie będziesz mógł mieć swojej elektroniki”.

Przykłady kontraktów dotyczących zachowań

Kontrakty dotyczące zachowania mogą być przydatne dla uczniów szkół podstawowych aż do starszych nastolatków. Oto kilka przykładów umów na przestrzeni wieków:

8-latek

8-latek chce mieć rybę w domu. Jej rodzice podpisują umowę dotyczącą zachowania, która mówi, że kiedy przez dwa tygodnie wykaże się odpowiedzialność za wypełnianie swoich obowiązków każdego dnia, może zarobić złotą rybkę. Jej obowiązkiem będzie karmienie ryb i czyszczenie zbiornika z pomocą osoby dorosłej.

10 lat

10-latek chce mieć telefon. Jego rodzice opracowują umowę dotyczącą zachowania, która mówi, że może zarobić pieniądze na zakup własnego telefonu i opłacenie swojej części rachunku. Będzie musiał co tydzień wykonywać dodatkowe obowiązki, aby zarobić pieniądze.

12 lat

12-latek chce nie spać 30 minut później. Jego matka tworzy umowę dotyczącą zachowania, która mówi, że kiedy będzie w stanie samodzielnie wstać do szkoły i być gotowym na autobus każdego dnia na czas przez dwa tygodnie, będzie mógł siedzieć dodatkowe 30 minut dwa razy w tygodniu. Może wybrać, które dwie noce, ale będzie musiał wykazać, że wciąż jest w stanie wstać na czas każdego dnia, aby zachować ten przywilej.

13 lat

13-latek chce mieć własne konto w mediach społecznościowych. Jego rodzice opracowują umowę dotyczącą zachowania, która mówi, że może zasłużyć na przywilej posiadania konta, kiedy może wykazać się większą samodyscypliną w posługiwaniu się elektroniką.

Będzie miał dwie godziny dziennie na korzystanie ze swojej elektroniki, a jeśli przestanie jej używać, gdy jego czas się skończy bez regularnych przypomnień przez dwa tygodnie, może zarobić konto w mediach społecznościowych. Będzie musiał nadal wykazywać, że potrafi dotrzymać terminu, w przeciwnym razie straci swoje przywileje.

16 lat

16-latek prosi o późniejszą godzinę policyjną. Powstaje umowa dotycząca zarządzania zachowaniem, która mówi, że może mieć godzinę późniejszą godzinę policyjną w piątkowe wieczory, jeśli pokaże, że może codziennie odrabiać pracę domową na czas, wykonywać swoje obowiązki i przestrzegać wszystkich zasad domowych przez dwa tygodnie.

Porady

Trzymaj dziecko zgodnie z warunkami umowy. Jeśli nie uda mu się dotrzymać umowy, nie dawaj mu dodatkowego przywileju. Dodatkowo pozostaw dziecku dokonywanie dobrych wyborów. Nie naginaj zasad ani nie oferuj dodatkowych szans, bo pokonasz cel umowy.

Unikaj narzekania lub prób przekonania dziecka do spełnienia warunków umowy. Jeśli Twoje dziecko nie jest w stanie przestrzegać warunków, pokazuje Ci, że nie jest jeszcze gotowe na dodatkowe obowiązki lub przywileje.