Wczesne oznaki późnej dyskinezy

Późna dyskineza (TD) to niekontrolowane zaburzenie ruchu. Jest to spowodowane przez leki stosowane w leczeniu schorzeń psychicznych, w szczególności te, które blokują receptory dopaminy w mózgu.

Dopamina jest substancją chemiczną mózgu, która pomaga nam regulować emocje, ale jest również odpowiedzialna za funkcjonowanie motoryczne. Leki blokujące dopaminę, takie jak leki przeciwpsychotyczne, mogą wpływać na ruchy mięśni. Prowadzi to do objawów TD, w tym nieprawidłowych i powtarzalnych ruchów ciała twarzy, tułowia lub rąk i nóg.

Ten artykuł zawiera przegląd późnych dyskinez, ich oznak i objawów, postępu objawów i znaczenia diagnozy dla osób z tą chorobą.

Pierwsze oznaki późnej dyskinezy

Późna dyskineza może być efektem ubocznym leków blokujących neuroprzekaźnik (przekaźnik chemiczny) dopaminę w mózgu.

Niektóre z tych leków są przepisywane w celu leczenia zaburzeń psychicznych lub neurologicznych. W niektórych przypadkach pacjentom z zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi (GI) przepisuje się również leki przeciwpsychotyczne (neuroleptyki) w celu opanowania objawów.

Osoby przyjmujące leki, o których wiadomo, że blokują dopaminę w mózgu, mogą wymagać obserwacji pod kątem wczesnych objawów późnej dyskinezy. Jeśli Ty lub ktoś bliski przyjmujecie leki, które mogą powodować TD, porozmawiaj ze swoim lekarzem o sposobach wykrycia wczesnych objawów.

Wczesne objawy późnej dyskinezy mogą być ledwo zauważalne dla osoby dotkniętej chorobą.

Niektóre z pierwszych objawów TD obejmują mimowolne i uporczywe ruchy twarzy, takie jak:

• Mlaskanie
• Wystawanie języka
• Robienie śmiesznych min
• Szarpanie rąk, ramion i nóg
• Skręcenie szyi
• Mruganie oczami
• Ruchy ssące usta
• Grymasy

Późne dyskinezy tułowia i kończyn mogą objawiać się:

• Szybkie, szarpiące ruchy ramion, nóg lub tułowia
• Kołysanie się na bok
• Poruszające się palce

U około jednej na cztery osoby, które długotrwale przyjmują leki przeciwpsychotyczne, pojawiają się objawy TD, a w niektórych przypadkach mogą one być trwałe. Jednak leki mogą być potrzebne do leczenia i zapobiegania progresji chorób psychicznych, takich jak schizofrenia.

Jeśli doświadczasz objawów, omów opcje leczenia ze swoim lekarzem.

Łagodne, umiarkowane i ciężkie objawy

Wspomniane powyżej objawy często początkowo mają łagodny przebieg. Jednak z czasem mogą się pogorszyć, stając się bardziej umiarkowane i dotkliwe. W wielu przypadkach objawy mogą stać się wyniszczające.

Ponieważ ruchy są mimowolne, mogą prowadzić do silnego i bolesnego skurczu zaangażowanych grup mięśni. Ciężkie objawy mogą również utrudniać rozmowę lub sen.

Te cięższe objawy mogą również prowadzić do zakłopotania, izolacji społecznej, lęku lub depresji.

TD jest postępująca, ale na szczęście zwykle nie zagraża życiu.

Ocena i diagnoza

Rozpoznanie późnej dyskinezy może wystąpić, gdy objawy utrzymują się przez co najmniej miesiąc po odstawieniu leku.

Najczęstszym systemem oceny objawów i nasilenia późnej dyskinezy jest skala nieprawidłowego mimowolnego ruchu (AIMS).

AIMS to 12-punktowa skala do oceny obecności ruchów twarzy, tułowia i kończyn u osób przyjmujących leki przeciwpsychotyczne. Skala ocenia również ogólną intensywność ruchów, świadomość ruchów pacjenta oraz stopień, w jakim ruchy obezwładniają pacjenta.

AIMS jest stosunkowo prostym testem używanym przez klinicystów do szybkiej oceny i diagnozy późnych dyskinez. Niektórzy mogą zalecić pacjentom przyjmowanie AIMS przed rozpoczęciem przyjmowania leków przeciwpsychotycznych, a następnie ponownie trzy miesiące po ich przyjęciu.

Inne testy diagnostyczne mogą obejmować tomografię komputerową (CT) i obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI), aby wykluczyć inne choroby.

Streszczenie

Późna dyskineza charakteryzuje się mimowolnymi i powtarzającymi się ruchami twarzy, tułowia i kończyn. Wczesne objawy mogą nie być zauważalne, ale mogą obejmować mlaskanie, wysuwanie języka, grymasy, mruganie oczami i szarpiące ruchy ciała.

Późna dyskineza może wpływać na jakość życia i powodować stres. Możesz być zaniepokojony tym, jak inni postrzegają twoje ruchy. Z tego powodu TD może ingerować w Twoje życie społeczne i środowisko pracy. Porozmawiaj ze swoim lekarzem o tym, jak późna dyskineza wpływa na Ciebie i sprawdź, czy istnieje sposób na złagodzenie objawów.

Jeśli doświadczasz efektów psychologicznych, takich jak depresja lub lęk, z powodu późnej dyskinezy, rozważ rozmowę z terapeutą lub dołączenie do grupy wsparcia. Kontaktowanie się z innymi, którzy rozumieją, czego doświadczasz, może pomóc w radzeniu sobie.