Zaburzenia i objawy nawracająco-ustępujące

Twój lekarz mógł wspomnieć, że zdiagnozowany stan – taki jak stwardnienie rozsiane, reumatoidalne zapalenie stawów lub inne choroby autoimmunologiczne – ma nawroty i remisję. Co to oznacza i co powinieneś wiedzieć, szukając systemu wsparcia, który pomoże ci poradzić sobie z chorobą?

Definicja

Choroba rzutowo-remisyjna oznacza, że ​​czasami objawy są gorsze (nawrót), a innym razem ustępują lub ustępują (ustępujące). Podczas nawrotu bólu przewlekłego ból byłby obecny częściowo lub całkowicie. Jednak podczas remisji ból ustępował i wymagał niewielkiego, jeśli w ogóle, leczenia.

Nawracające i ustępujące stany mogą przebiegać według pewnych wzorców lub mogą zatrzymać się i zacząć bez ładu i składu. Niektóre remisje zaostrzają dodatkowe urazy lub inne czynniki.

Ponieważ objawy choroby pojawiają się i znikają w przypadku nawracająco-ustępujących zaburzeń, cierpiących często można uśpić fałszywym przekonaniem, że są wyleczeni ze swojej choroby, podczas gdy w rzeczywistości są tylko w stanie remisji.

Rodzaje chorób rzutowo-remisyjnych

W rzeczywistości istnieje kilka różnych rodzajów nawracająco-ustępujących chorób, które można zilustrować w szczególności trzema stanami.

Nawracająco-ustępujące stwardnienie rozsiane (RRMS). Około 85 procent osób ze stwardnieniem rozsianym początkowo ma coś, co uważa się za chorobę rzutowo-remisyjną, ponieważ często mają one zarówno fazy aktywne, jak i nieaktywne. Powszechnie znana jako rzutowo-remisyjne stwardnienie rozsiane (RRMS), ta choroba autoimmunologiczna często ma nasilające się ataki zapalne, które wpływają na funkcje neurologiczne. Po nawrotach często następują okresy remisji, podczas których objawy ustępują. Typowe objawy RRMS to problemy ze wzrokiem, problemy z jelitami i pęcherzem, zmęczenie, drętwienie, sztywność oraz problemy z pamięcią lub przetwarzaniem informacji. Ostatecznie wiele z tych osób rozwinie się w kierunku wtórnie postępującego stwardnienia rozsianego, w którym występuje progresja objawów, ale mniej lub wcale nawrotów.

Reumatoidalne zapalenie stawów (RZS) to kolejna choroba autoimmunologiczna, często klasyfikowana jako choroba rzutowo-remisyjna. Reumatoidalne zapalenie stawów, które powoduje, że układ odpornościowy atakuje części ciała, wpływa na tkankę w stawach. Ataki te powodują epizody stanu zapalnego, które mogą powodować sztywność i silny ból oraz mogą powodować długotrwałe i postępujące uszkodzenie stawów. Objawy zapalenia RZS mogą obejmować gorączkę, pocenie się, utratę wagi i zmęczenie. Istnieją różne klasy leków, które mogą spowodować remisję choroby na dłuższy czas, w zależności od ciężkości choroby.

Toczeń rumieniowaty układowy (SLE), choroba autoimmunologiczna, również często ma przebieg remisyjny i nawracający. Toczeń rumieniowaty układowy występuje częściej u kobiet niż u mężczyzn i może zaatakować w każdym wieku. Rasami najbardziej dotkniętymi tą chorobą są Afroamerykanie i Azjaci. Epizodyczne objawy tocznia obejmują silne zmęczenie, ból stawów, obrzęk, owrzodzenia jamy ustnej, wypadanie włosów, gorączkę, ogólny dyskomfort, wrażliwość na światło słoneczne, wysypkę skórną i obrzęk węzłów chłonnych. U niektórych osób z SLE rozwija się również zapalenie stawów, a także stawy palców, dłoni, nadgarstków i kolan. Inne objawy SLE zależą od części ciała, w których atakuje SLE, na przykład serca, płuc, skóry, nerek lub innych narządów. Chociaż nie ma lekarstwa na SLE, celem jest kontrolowanie objawów, które mogą pojawiać się w postaci remisji i nawrotów.

Radzenie sobie z nawrotami

Radzenie sobie z nawracającą i ustępującą chorobą jest bardzo trudne. Jesteśmy stworzeniami z przyzwyczajeniami i możemy dość dobrze przystosować się do warunków, które występują, ale mają przewidywalny wzór. Jednak element zaskoczenia w stanie nawracająco-ustępującym wytrąca cię z równowagi i nieprzygotowanego, podobnie jak inne niespodzianki w naszym życiu, dobre lub złe. Kiedy to się powtarza, możesz zacząć nie ufać swojemu ciału, co jest złym przeczuciem.

Oprócz poczucia braku równowagi te nawroty i remisje mogą powodować złość – i nie bez powodu. Te warunki nie są zgodne z zasadami i nie grają fair. Może to być frustrujące, zwłaszcza gdy objawy powracają, gdy wszystko robisz dobrze, lub ustępują, gdy robisz wszystko źle. Ponieważ gniew związany ze stwardnieniem rozsianym może być również spowodowany zmianami w mózgu, nawracający i ustępujący aspekt choroby może – używając starego powiedzenia – dolać oliwy do ognia, choroby autoimmunologiczne mogą wywołać w twoim umyśle głębokie poczucie niepewności . Jedyną rzeczą, która nie wydaje się zmieniać, jest to, że zmiana jest nieunikniona.

Nawet jeśli spodziewasz się nawrotów – kiedy powiedziano ci i przeczytano, że one występują – nadal może to być szok, gdy objawy powrócą. Może to być jeszcze trudniejsze, jeśli objawy są w remisji od jakiegoś czasu.

Niektórym osobom jeszcze trudniej jest poradzić sobie z nawrotem objawów niż z początkową diagnozą ich stanu. Podobnie jest w przypadku osób, u których po raz pierwszy zdiagnozowano raka, a później mają one nawrót. Kiedy zostajesz zdiagnozowany po raz pierwszy, często otaczają Cię rodzina i przyjaciele. Dla porównania, kiedy masz nawrót, twoja wiadomość jest „starą wiadomością” i często nie generuje tego samego pośpiechu z pomocą.

Ponadto nawrót jest przypomnieniem, że naprawdę masz chorobę. Jeśli zostaniesz zdiagnozowany, a objawy ustąpią samoistnie lub dzięki leczeniu, twój umysł może łatwo zostać oszukany, że być może jesteś wyjątkiem. W przeciwieństwie do innych, twój stan się nie powtórzy, a może nawet postawiono ci błędną diagnozę. Nawrót jest niezbyt subtelnym przypomnieniem, że masz chorobę i nie zamierza ona tak po prostu zniknąć.

Radzenie sobie z remisjami

Co może zaskoczyć niektórych ludzi, to fakt, że radzenie sobie z remisjami choroby może być równie trudne, jak z nawrotami. Czy kiedykolwiek przyłapałeś się na niepokoju, zastanawiając się, kiedy następna „stopa spadnie”? Tymczasowa (lub dłuższa) przerwa w chorobie czasami niesie ze sobą wystarczającą ilość energii, by naprawdę pomyśleć o swojej chorobie. Kiedy radzisz sobie z nawrotem, skupiasz się na przejściu przez ten etap procesu. Ale kiedy twój stan ustępuje, masz czas, by pomyśleć: „Co ta choroba robi z moim życiem?”

Możesz pomyśleć, że znalezienie terapeuty lub wzięcie udziału w grupie wsparcia byłoby najważniejsze, gdy jesteś w ferworze nawrotu, ale równie ważne może być szukanie wsparcia, gdy jesteś w remisji. Wtedy przychodzi na myśl wiele pytań — pytań, które każą ci podsumować swoje życie. I często to ci, którzy sami poradzili sobie z nawrotami i remisjami, mogą najlepiej zrozumieć.