Zakażenia skóry gronkowcem i MRSA

Staph to skrótowy sposób na określenie bakterii Staphylococcus aureus, która jest częstą przyczyną infekcji skóry. Staph może również powodować inne infekcje w całym ciele. Staphylococcus aureus oporny na metycylinę (MRSA) stał się problemem, ponieważ nie reaguje na wiele antybiotyków stosowanych w leczeniu gronkowca.

Rodzaje infekcji skórnych gronkowcem

Objawy infekcji skóry gronkowcem zależą od miejsca infekcji. Bakterie gronkowca mogą powodować:

• Czyraki: ropień w skórze, zwany także czyrakiem

• Cellulitis: miejscowa infekcja skóry, która może powodować zaczerwienienie, bolesność i rozgrzanie skóry

• Zapalenie mieszków włosowych: infekcja mieszków włosowych

• Liszajec: powoduje pęcherze (liszajec pęcherzowy) lub zmiany skórne w kolorze miodu na skórze

• Paronychia: infekcja fałdów skórnych paznokci

Oprócz infekcji skóry bakterie gronkowca mogą powodować:

• Bakteremia: infekcja krwi

• Głębokie ropnie: zbiór ropy gdzieś wewnątrz ciała

• Zapalenie wsierdzia: infekcja zastawek serca

• Zatrucie pokarmowe: zazwyczaj z powodu gronkowca złocistego wytwarzającego toksynę w surowym mleku i serze oraz innych pokarmach wysokiego ryzyka

• Zapalenie węzłów chłonnych: infekcja gruczołu limfatycznego, która powoduje jego zaczerwienienie, obrzęk i bolesność

• Zapalenie naczyń chłonnych: infekcja kanałów limfatycznych, które spływają do węzłów chłonnych, powodując czerwone smugi na skórze

• Zapalenie kości i szpiku: infekcja kości

• Zespół oparzenia skóry: może prowadzić do powstawania pęcherzy na skórze, które wyglądają na poparzoną i złuszczają się

• Septyczne zapalenie stawów: infekcja stawu, takiego jak biodro lub kolano

• Jęczmień: infekcja gruczołów na powiece

• Zespół wstrząsu toksycznego: klasycznie związany z używaniem tamponów

Bakterie Staphylococcus aureus mogą również rzadziej powodować inne infekcje, w tym zapalenie płuc, infekcje ucha i zapalenie zatok.

MRSA

MRSA to akronim oznaczający oporny na metycylinę Staphylococcus aureus, rodzaj bakterii, która stała się oporna na wiele antybiotyków, w tym metycylinę, penicylinę, amoksycylinę i cefalosporyny. Jest to rutynowo wymawiane MRSA, a nie MUR-SA.

Chociaż kiedyś ograniczone do szpitali, domów opieki i innych placówek opieki zdrowotnej, zakażenia MRSA są obecnie bardzo powszechne wśród zdrowych dzieci i dorosłych w społeczności. Niestety, niektóre infekcje gronkowcem, zwłaszcza inwazyjne infekcje MRSA, mogą być śmiertelne.

To zdjęcie zawiera treści, które niektóre osoby mogą uznać za drastyczne lub niepokojące.

Zobacz zdjęcie

Diagnoza

Porozmawiaj ze swoim pediatrą, jeśli uważasz, że Twoje dziecko może mieć zakażenie gronkowcem lub jeśli obawiasz się MRSA. Rozpoznanie większości infekcji skóry odbywa się na podstawie objawów i wyników badań fizykalnych.

Zwykle nie jest możliwe ustalenie, czy zakażenie jest spowodowane przez gronkowca, czy bakterię, taką jak paciorkowiec beta-hemolizujący grupy A (Streptococcus pyogenes). Często nie ma to znaczenia, ponieważ przepisany antybiotyk prawdopodobnie wyleczy jedną z bakterii.

Aby postawić ostateczną diagnozę i potwierdzić, że gronkowiec jest bakterią wywołującą infekcję, można wykonać posiew. Gdy bakteria zostanie zidentyfikowana w kulturze, wzór wrażliwości na antybiotyki może pomóc w ustaleniu, czy rzeczywiście jest to MRSA, rutynowa bakteria S. aureus, czy inna bakteria.

Leczenie

Antybiotyki przeciwgronkowcowe są zwykle stosowanymi metodami leczenia infekcji gronkowcem. Może to obejmować miejscowy krem ​​antybiotykowy (Bactroban, Altabax itp.) na liszajec prosty, ciepłe okłady i drenaż w przypadku ropni, antybiotyk doustny lub antybiotyk dożylny w przypadku poważniejszych lub uporczywych infekcji.KątKąt

Powszechnie stosowane doustne antybiotyki przeciwgronkowcowe obejmują cefalosporyny pierwszej generacji, takie jak Keflex (cefaleksyna) i Duricef (cefadroksyl).

Ponieważ oporność na antybiotyki jest obecnie powszechna wśród bakterii gronkowca, w tym MRSA, pierwszy przepisany antybiotyk może nie działać.KątWiele z tych pozaszpitalnych zakażeń MRSA można jednak nadal leczyć doustnymi antybiotykami, takimi jak klindamycyna i trimetoprim-sulfametoksazol (TMP-SMX lub Bactrim).

Zyvox (linezolid) to nowszy antybiotyk stosowany w leczeniu powikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich, w tym MRSA, u dzieci.KątJest jednak dość drogi i jest przepisywany, gdy inne antybiotyki nie działają lub wiadomo, że bakterie gronkowca są oporne na inne powszechnie stosowane antybiotyki, takie jak Bactrim i klindamycyna.

Chociaż może to być niewygodne dla Twojego dziecka, spuszczenie ropnia przez pediatrę może być najlepszym sposobem na pozbycie się infekcji.

Zapobieganie

Rzeczy, które należy wiedzieć o tym, jak rozprzestrzeniają się infekcje gronkowcem i MRSA i można im zapobiegać, obejmują:

• Bakterie S. aureus powszechnie żyją na skórze dzieci i dorosłych lub ją kolonizują. Szczególnie często znajduje się go w nosie, co może łatwo rozprzestrzeniać się, gdy dzieci dłubią w nosie.
• MRSA stało się bardziej powszechne. Uważa się, że do 2% ludzi jest skolonizowanych bakteriami MRSA.
• Aby pozbyć się kolonizacji gronkowcem, czasami może pomóc leczenie wszystkich członków rodziny żelem donosowym z mupirocyną (Bactroban) dwa razy dziennie przez 5-7 dni, nakazanie każdemu cotygodniowej kąpieli Hibiclens lub kąpieli wybielającej, zakrycie wszystkich ran i bardzo częste zachęcanie mycie rąk.KątKąt
• Trzymaj ukąszenia, zadrapania i wysypki w czystości i zakryj, aby zapobiec zakażeniu bakteriami gronkowca.
• Zachęcaj dzieci, aby unikały dzielenia się ręcznikami, maszynkami do golenia, sprzętem sportowym i innymi przedmiotami osobistymi w szkole i szatni, gdzie rozprzestrzenianie się infekcji gronkowcem wydaje się być powszechne.