Zamrożony bark i choroba tarczycy

Często zaczyna się od trudności w poruszaniu ramieniem lub tępego, obolałego bólu w okolicy barku. Jeśli te objawy brzmią znajomo, możesz mieć adhezyjne zapalenie torebki, stan częściej określany jako zamrożony bark. Chociaż nie jest jasne, dlaczego zamrożony bark występuje częściej u osób z problemami endokrynologicznymi, w tym chorobami tarczycy.

Przyczyna i skutek

Kości, więzadła i ścięgna tworzące staw barkowy są owinięte w kapsułkę tkanki łącznej. Zamarznięty bark występuje, gdy ta kapsułka gęstnieje i staje się zaogniona, powodując jej kurczenie się i tworzenie blizny.

Choroba endokrynologiczna, taka jak cukrzyca lub choroba tarczycy, w tym zarówno nadczynność, jak i niedoczynność tarczycy, jest czynnikiem ryzyka zamrożonego barku. I chociaż związek między chorobą tarczycy a zamrożonym barkiem pozostaje niepewny, badania wykazały pewne możliwe powiązania zarówno z nadczynnością, jak i niedoczynnością tarczycy.

W badaniu z 2014 r. stwierdzono, że u pacjentów z nadczynnością tarczycy ryzyko rozwoju adhezyjnego zapalenia torebki jest 1,22 razy większe niż w populacji ogólnej. W badaniu wzięło udział 4472 osoby z nadczynnością tarczycy przez siedem lat. W tym okresie u 162 z nich rozwinęło się adhezyjne zapalenie torebki.

Naukowcy spekulowali, że te odkrycia mogą być związane z procesem zapalnym – stymulowanym przez produkcję białek znanych jako cytokiny – który jest charakterystyczny zarówno dla nadczynności tarczycy, jak i adhezyjnego zapalenia torebki. Niewykluczone, że jedno może wywołać drugie lub mogą wystąpić jednocześnie.

W innym badaniu oceniano 93 pacjentów z zamrożonym barkiem i 151 bez tego stanu. Wyższe poziomy hormonu tyreotropowego (TSH) w surowicy, zwykle występujące u osób z niedoczynnością tarczycy, stwierdzono również u uczestników z zamrożonym barkiem.

Wreszcie wiadomo, że ból mięśni (miopatia) jest powszechny zarówno w niedoczynności, jak i nadczynności tarczycy. Nie jest jednak jasne, czy dotyczy to konkretnie zamrożonego barku.

Inne czynniki ryzyka lub potencjalne przyczyny zamrożonego barku obejmują:

• Uraz barku, operacja barku, uraz barku lub unieruchomiony bark
• Operacja unieruchamiająca ramię, taka jak operacja piersi lub operacja na otwartym sercu
• Zmiany hormonalne, takie jak perimenopauza i menopauza
• Choroba dysku szyjnego szyi

Objawy

Objawy zamrożonego barku zwykle rozwijają się powoli i stopniowo się pogarszają. Często stan zaczyna się łagodnym bólem w ciągu kilku miesięcy. Zwykle przechodzi przez trzy różne etapy, z różnymi objawami widocznymi na każdym etapie.KątKąt

• Faza zamrażania: jest to zwykle najbardziej bolesny etap, z najpoważniejszym bólem w zewnętrznej okolicy barków. W niektórych przypadkach możesz również odczuwać ból promieniujący w dół ramienia. Poruszanie ramieniem może być bolesne, więc codzienne czynności, które wymagają podniesienia ręki – takie jak szczotkowanie włosów lub sięganie po coś na wysokiej półce – mogą stać się trudne. Możesz również odczuwać ból podczas snu. Twój zakres ruchu w ramieniu jest również zwykle zmniejszony.

• Faza zamrożenia: Na tym etapie zakres ruchu ramienia jest jeszcze bardziej ograniczony, a ramię staje się sztywniejsze. Podnoszenie ramion lub cofanie ramion może być coraz trudniejsze. Z biegiem czasu ramię może stać się tak sztywne, że poruszanie się jest prawie niemożliwe. Możesz jednak zauważyć zmniejszenie bólu, ponieważ ramię staje się mniej ruchliwe.

• Etap rozmrażania: w tym momencie zwykle odczuwasz mniejszy ból, a zakres ruchu z czasem się poprawi.

Diagnoza

Diagnozowanie zamrożonego barku może być trudne, ponieważ główne objawy – ból i sztywność – są charakterystyczne dla wielu innych stanów, w tym urazów stożka rotatorów. W rzeczywistości zamrożony bark jest często błędnie diagnozowany jako rozdarcie mankietu rotatorów. Co więcej, osoby z zamrożonym barkiem czasami kompensują zmniejszony ruch stawu barkowego, poruszając łopatkami i kręgosłupem w określony sposób, co utrudnia uzyskanie dokładnej diagnozy.

Twój lekarz prawdopodobnie wstrzyknie ci w ramię lek znieczulający, aby ocenić zakres ruchu bez powodowania bólu. Zostaniesz poproszony o poruszanie ramieniem na różne sposoby; jest to znane jako „aktywny” zakres ruchu. Twój lekarz może również manipulować twoim ramieniem, aby określić tak zwany pasywny zakres ruchu. Zamrożone ramię wpływa na oba.

Testy obrazowania, takie jak zdjęcia rentgenowskie lub rezonans magnetyczny (MRI), można również wykonać, aby wykluczyć inne problemy.

Leczenie

Zamarznięty bark zwykle ustępuje samoistnie z czasem, ale może to oznaczać kilkuletni ból i ograniczoną ruchomość, dopóki bark nie wróci do normy. W niektórych przypadkach pełny zakres ruchu w ramieniu nigdy nie powraca.

Gdy zamrożony bark zostanie wcześnie zidentyfikowany i zdiagnozowany, wstrzyknięcie kortyzonu bezpośrednio do zamrożonego stawu może pomóc przywrócić zakres ruchu i może znacznie przyspieszyć czas gojenia.KątDelikatne rozciąganie, w przeciwieństwie do bardziej agresywnej fizjoterapii, jest zalecane jako uzupełnienie efektów leczenia kortyzonem.

W niektórych przypadkach skuteczne mogą być niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) wraz z fizjoterapią i ćwiczeniami domowymi. Takie podejście może pomóc przywrócić zakres ruchu i złagodzić ból, ale uzyskanie pełnej ulgi może zająć nawet rok.

Operacja zamrożonego barku jest ostatecznością, ale może być zalecana, jeśli inne opcje nie są skuteczne. Chirurgia – często wykonywana artroskopowo – skupia się na usunięciu blizny i zrostów w barku. Po operacji zazwyczaj konieczny jest okres fizjoterapii, aby przywrócić i utrzymać zakres ruchu w ramieniu.

Istnieje również kilka obiecujących nowszych opcji do rozważenia w przypadku zamrożonego ramienia. Obejmują one przezskórną stymulację elektryczną (TENS), która, jak wykazano, znacznie zwiększa zakres ruchu.KątUlgę może również przynieść laseroterapia niskoenergetyczna i głębokie nagrzewanie (leczenie diatermii) z rozciąganiem.