Związek między wiekiem a zapaleniem stawów

To jedno z największych nieporozumień na temat zapalenia stawów. Większość ludzi wierzy, że artretyzm jest chorobą osób starszych i że jest całkowicie konsekwencją starzenia się. Gdyby tak było, zapalenie stawów byłoby nieuniknione – a tak nie jest.

Według Centrów Kontroli i Zapobiegania Chorobom (CDC), zapalenie stawów występuje częściej u dorosłych w wieku 65 lat lub starszych, ale może to dotyczyć osób w każdym wieku (w tym dzieci). „Prawie dwie trzecie osób z zapaleniem stawów ma mniej niż 65 lat. Zapalenie stawów występuje częściej u kobiet (26%) niż mężczyzn (19%) w każdej grupie wiekowej i dotyka członków wszystkich grup rasowych i etnicznych. powszechne wśród osób otyłych niż wśród osób z prawidłową wagą lub niedowagą”.

Większość osób z zapaleniem stawów ma mniej niż 65 lat

Jednym z powodów, dla których ludzie zakładają, że zapalenie stawów jest nieuniknioną konsekwencją starzenia się, jest to, że wraz z wiekiem wzrasta ryzyko rozwoju najczęstszego rodzaju zapalenia stawów, choroby zwyrodnieniowej stawów. Ryzyko rozwoju osteoporozy, choroby często mylonej z chorobą zwyrodnieniową stawów, również wzrasta wraz z wiekiem. Jednak, jak wskazuje CDC, większość osób z zapaleniem stawów ma mniej niż 65 lat.

Według CDC wśród osób w wieku od 18 do 44 lat 7,1% zgłasza zdiagnozowane przez lekarza zapalenie stawów. Spośród osób w wieku 45-64 lata 29,3% zgłasza zdiagnozowane przez lekarza zapalenie stawów. W grupie wiekowej 65 lub starszej 49,6% zgłasza zdiagnozowane przez lekarza zapalenie stawów. Chociaż ryzyko rozwoju większości typów zapalenia stawów wzrasta wraz z wiekiem, należy pamiętać, że nie jest to jedyny czynnik przyczyniający się do tego.

• Początek choroby zwyrodnieniowej stawów występuje zwykle po 40 roku życia.

• Reumatoidalne zapalenie stawów, autoimmunologiczny typ zapalenia stawów, może rozwinąć się w każdym wieku.

• Toczeń rumieniowaty układowy zwykle rozwija się między niemowlęctwem a starością, ze szczytowym występowaniem między 15 a 40 rokiem życia.

• Fibromialgia jest zwykle diagnozowana w średnim wieku i częstość jej występowania wzrasta wraz z wiekiem.

• Dziecięce zapalenie stawów występuje u osób do 16 roku życia.

Starzenie się wpływa na układ mięśniowo-szkieletowy

Starzenie się wpływa na układ mięśniowo-szkieletowy. Nasze kości nieustannie przechodzą proces wchłaniania i tworzenia kości, zwany wspólnie przebudową. Wraz z wiekiem zmienia się równowaga między wchłanianiem a tworzeniem, co prowadzi do utraty masy kostnej. Nasze kości stają się mniej gęste i bardziej kruche. Zmienia się również skład i właściwości chrząstki. Wraz z wiekiem w chrząstce jest mniej wody, co zmniejsza jej zdolność do amortyzacji i pochłaniania wstrząsów. Chrząstka również przechodzi proces zwyrodnieniowy, w którym może rozwinąć się zapalenie stawów. Więzadła i inne tkanki łączne z wiekiem stają się mniej elastyczne i elastyczne. Ze względu na zmiany zachodzące w układzie mięśniowo-szkieletowym wraz z wiekiem nasze stawy zwykle rozwijają zmniejszony zakres ruchu. W miarę rozpadu chrząstki stawy mogą stać się zaognione i bolesne.

Jednak według OrthoInfo, publikacji Amerykańskiej Akademii Chirurgów Ortopedycznych, zmiany zachodzące w naszym układzie mięśniowo-szkieletowym są bardziej spowodowane nieużywaniem niż starzeniem się. Ministerstwo Zdrowia i Opieki Społecznej podało, że w 2017 r. „mniej niż 5% dorosłych uczestniczy w 30-minutowej aktywności fizycznej każdego dnia; tylko co trzecia osoba dorosła otrzymuje zalecaną ilość aktywności fizycznej tygodniowo”.

Chociaż ludzie mają wiele powodów, dla których nie uczestniczą w regularnych ćwiczeniach, eksperci stwierdzili, że nawet umiarkowana aktywność fizyczna może być korzystna. Rozciąganie i zakres ćwiczeń ruchowych pomagają zachować elastyczność. Trening siłowy lub trening siłowy, jak to się nazywa, może zwiększyć masę mięśniową i zbudować siłę. Regularne ćwiczenia w dłuższej perspektywie mogą spowolnić utratę masy mięśniowej i powstrzymać związany z wiekiem wzrost tkanki tłuszczowej. Wiemy, że nadwaga i otyłość zwiększają ryzyko choroby zwyrodnieniowej stawów.

Zaangażowanie w ćwiczenia może przeciwdziałać niektórym skutkom starzenia. Powinniśmy postrzegać ćwiczenia jako niezbędne, a nie opcjonalne.