Jak pomóc dziecku, które boi się chodzić do szkoły

Wiele małych dzieci boi się chodzić do szkoły; to samo może dotyczyć nawet dzieci w wieku przedszkolnym i chodzących do żłobka. Od pierwszego do drugiego roku życia dzieci mogą odczuwać lęk separacyjny i mogą być zdenerwowane i lgnąć, gdy są z dala od rodziców.Mogą też czuć się mniej komfortowo w otoczeniu, którego po prostu nie ma w domu. Jest to zupełnie normalne i zwykle ustępuje wraz ze środkami komfortu, czasem i rosnącym poczuciem niezależności.

Chociaż rzadziej, zdarzają się sytuacje, w których lęk ten utrzymuje się znacznie dłużej i może wskazywać na poważniejsze obawy. Niektóre dzieci rozwijają długotrwały lęk przed pójściem do szkoły, co może mieć na nie duży wpływ fizycznie i emocjonalnie. Jest to często określane jako unikanie szkoły, odmowa szkoły lub fobia szkolna.

Charakterystyka fobii szkolnej

Dzieci z fobią szkolną są często niepewne emocjonalnie i bardzo wrażliwe. Prawdopodobnie będą chcieć przebywać blisko rodziców i odczuwać niepokój, gdy są od nich oddzielone. Rodzice mogą podejrzewać, że fobia szkolna jest możliwa, gdy dzieci:

• Objawy występują w dni szkolne, ale w weekendy i inne święta są wolne od objawów
• Masz trudności ze snem i częste koszmary senne
• Mieć nadmierne lęki przed samotnością lub irracjonalne lęki
• Czy fizyczne objawy pojawiają się tuż przed pójściem do szkoły, takie jak dolegliwości żołądkowe, nudności, wymioty, biegunka lub nadmierne zmęczenie bez rzeczywistej możliwej do zidentyfikowania przyczyny medycznej
• Mieć napady złości, stać się czepliwym lub okazywać oznaki niepokoju, gdy jesteś z dala od rodziców

Dzieci z fobią szkolną mogą opierać się chodzeniu do szkoły przez dłuższy czas przez wiele dni.

Chociaż może to być stresujące doświadczenie zarówno dla dzieci, jak i opiekunów, istnieją kroki, które rodzice mogą podjąć, aby pomóc swoim dzieciom poradzić sobie z tym strachem i przezwyciężyć go.Aby w pełni rozwiązać problem, musisz zrozumieć, dlaczego Twoje dziecko może się bać pójścia do szkoły.

Przyczyny niepokoju szkolnego

Jedno z badań sugeruje, że istnieje pięć głównych czynników związanych z zachowaniem odmowy szkoły:

• Czynniki akademickie
• Lęk
• Depresja
• Czynniki rodzinne
• Zmienne socjodemograficzne

Mając to na uwadze, gdy dziecko boi się iść do szkoły, rodzice powinni rozważyć podstawowe kwestie, które mogą odgrywać rolę, takie jak:

• Zastraszanie lub dokuczanie w szkole

• Zmiany w życiu rodzinnym, takie jak przeprowadzka, rozwód, śmierć lub inne potencjalnie traumatyczne wydarzenie
• Strach przed słabymi wynikami w szkole i złymi ocenami („porażka”)
• Obawy o negatywne relacje z nauczycielem lub rówieśnikami
• Posiadanie rodzica o dobrych intencjach, ale nazbyt opiekuńczego
• Prawdziwe lub wyimaginowane lęki przed ośmieszeniem lub karą w szkole
• Samoświadomość (na przykład dziecko, które ma skłonność do wypadków w łazience)
• Lęk społeczny lub nieśmiałość
• Przejścia, takie jak przejście do nowej szkoły, przejście do innej klasy i rozpoczęcie nowych zajęć

Jednak nakłonienie dzieci do określenia, dlaczego chcą unikać szkoły, może czasami stanowić wyzwanie. Dzieci mogą nie rozumieć dokładnie, dlaczego czują się chore, niespokojne lub nieswojo w obliczu uczęszczania do szkoły.

Czynniki ryzyka

Chociaż każde dziecko może rozwinąć lęk przed pójściem do szkoły, niektóre dzieci mogą częściej niż inne doświadczać następujących sytuacji (chociaż potrzebne są dalsze badania):

• Dzieci z chorobami przewlekłymi
• Tylko dzieci
• Najmłodsze dzieci w rodzinach

Jak pomóc

Znowu dla wielu dzieci niechęć do chodzenia na przepustki szkolne. Ale jeśli obawiasz się, że strach Twojego dziecka jest głęboki i uporczywy, warto podjąć kroki, aby zapobiec przewlekłemu, długoterminowemu problemowi, który może znacząco wpłynąć na naukę i zdolność Twojego dziecka do rozwinięcia się w niezależnego dorosłego.

Po pierwsze, zbadaj swoje dziecko przez lekarza, aby ustalić, czy istnieją przyczyny medyczne, które można leczyć. Ponieważ objawy często związane z fobią szkolną (np. rozstrój żołądka) mogą być spowodowane problemami fizycznymi, lekarz powinien najpierw zbadać dziecko, aby wykluczyć ewentualne choroby.

Po rozwiązaniu problemu przyczyn leżących u podstaw dziecka, skontaktuj się z doradcą szkolnym, nauczycielem lub psychologiem szkolnym dziecka, aby pomóc w ustaleniu możliwych przyczyn problemu. Rodzice i personel szkoły mogą wspólnie opracować plan interwencji w celu zwiększenia frekwencji dziecka w szkole i ograniczenia zachowań odmownych.

Interwencje mające na celu unikanie szkoły często obejmują zarówno taktykę domową, jak i szkolną. Niektóre z tych przykładów pomocnych strategii mogą być bardziej przydatne dla Ciebie i Twojego dziecka niż inne, ale wszystkie są warte rozważenia:

• Oceń harmonogram: Upewnij się, że dziecko ma szanse na odniesienie sukcesu w szkole i może zaangażować się w niektóre zajęcia, które mu się podobają.

• Wyznacz sojusznika: Znalezienie nauczyciela lub innej zaufanej osoby dorosłej w szkole, która może służyć jako pomoc dla dziecka, gdy doświadcza ono niepokoju lub potrzebuje pomocy w rozwiązaniu problemu.

• Wzmocnij swoje dziecko: poznaj różne strategie, aby pomóc nękanym dzieciom odzyskać władzę, ale nie wahaj się również zaangażować profesjonalistę.

• Pomóż pielęgnować przyjaźnie: Pomóż dziecku zdobyć przyjaciół w szkole, zapraszając dzieci na randki lub zapisując dziecko do klubów, zajęć sportowych lub zajęć pozalekcyjnych.

• Zidentyfikuj przeszkody w nauce: ustal, czy słabe umiejętności akademickie lub trudności w uczeniu się przyczyniają się do problemu. Strach przed porażką jest jedną z podstawowych przyczyn fobii szkolnej, nawet u dzieci, które dobrze sobie radzą.

• Interweniuj w razie potrzeby: Jeśli w szkole lub w sąsiedztwie istnieją realne zagrożenia, podejmij kroki w celu rozwiązania problemu. Pamiętaj, że „złe rady dotyczące zastraszania” są obfite.

• Zapewnij: Nie przestawaj przypominać dziecku, że wszystko będzie w porządku. Użyj własnego zachowania, aby to przekazać, nie okazując niechcący oznak niepokoju.

• Porozmawiaj ze swoim dzieckiem: Czasami dziecko nie mówi, co czuje, dopóki nie zostanie o to poproszone. Zadawaj pytania otwarte, które skłaniają dziecko do wypełnienia pustych pól, a nie takie, które wymagają odpowiedzi tak/nie. Na przykład, co najbardziej Cię denerwuje, gdy jesteś w szkole?

• Rób małe kroki: Zacznij od skróconego dnia w szkole i stopniowo zwiększaj czas, który tam spędza, aż pomyślnie przetrwa cały dzień.

• Użyj nagród: Użyj systemu modyfikacji zachowania, aby nagrodzić dziecko za uczęszczanie do szkoły. Z drugiej strony unikanie zabawnych zajęć, gdy dziecko jest w domu z powodu odmowy szkoły.

Szukam porady

Uzyskaj poradę od specjalisty zdrowia psychicznego w zakresie wszelkich problemów rodzinnych, które mogą mieć wpływ na problem. Jest to również zalecane, jeśli fobia szkolna nie ustępuje po interwencji lub jest ciężka. W miarę możliwości poradnictwo to powinno obejmować całą rodzinę, ponieważ dynamika rodziny może zarówno przyczyniać się do fobii szkolnej, jak i być pod jej wpływem.

Posiadanie dziecka, które boi się chodzić do szkoły, może być trudnym doświadczeniem dla rodziców. Ważne jest, aby porozmawiać z dzieckiem o jego lękach. Skoncentruj się na wspieraniu i zrozumieniu niepokoju dziecka, ale upewnij się, że dziecko wie, że są rzeczy, nad którymi możecie wspólnie pracować, aby szkoła była mniej stresująca i przyjemniejsza. Pracując z dzieckiem, personelem szkoły i pracownikami służby zdrowia, możesz opracować plan zajęcia się fobią szkolną Twojego dziecka.