Jak leczy się późną dyskinezę

Późną dyskinezę można często kontrolować za pomocą różnych strategii. Ten wywołany lekiem efekt uboczny jest zaburzeniem ruchu, które może być niepokojące i może powodować znaczne ograniczenia w codziennych czynnościach życiowych.

Leczenie obejmuje zmniejszenie lub odstawienie leków powodujących późną dyskinezę, stosowanie terapii na receptę w celu zmniejszenia objawów późnej dyskinezy i/lub interwencji proceduralnych.

Ingrezza (valbenazyna) i Austedo (deutetrabenazyna) to leki na receptę zatwierdzone przez Food and Drug Administration (FDA) do leczenia późnych dyskinez.

Domowe środki zaradcze i styl życia

Leki, które mogą powodować późną dyskinezę, obejmują leki przeciwpsychotyczne, niektóre leki przeciwdepresyjne, niektóre leki przeciwpadaczkowe (LPP) i kilka leków przeciwwymiotnych (stosowanych w leczeniu nudności i innych objawów żołądkowo-jelitowych).

Kilka strategii może zmniejszyć ryzyko rozwoju późnej dyskinezy i zapobiec jej pogorszeniu lub utrwaleniu.

Ważne uwagi:

• Jeśli stosujesz jakiekolwiek leki, które mogą powodować późne dyskinezy, ważne jest, aby przyjmować je zgodnie z zaleceniami i unikać nieprawidłowości w harmonogramie przyjmowania leków, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych lub przedawkowania.
• Powinieneś nauczyć się rozpoznawać oznaki i objawy późnej dyskinezy i niezwłocznie porozmawiać z lekarzem, jeśli zaczniesz doświadczać tego problemu.
• Jeśli zdiagnozowano już późną dyskinezę, powinieneś porozmawiać z lekarzem, jeśli objawy się pogorszą.
• Jeśli chcesz stosować jakiekolwiek ziołowe leki lub suplementy podczas przyjmowania leków, które mogą powodować późną dyskinezę, najpierw skonsultuj się z lekarzem i farmaceutą, ponieważ niektóre suplementy mogą zakłócać przyjmowane już leki.

Jeśli zdiagnozowano u Ciebie późną dyskinezę, Twój lekarz może zmniejszyć dawkę leku, który ją powoduje. Przy takim podejściu często ustępują późne dyskinezy.

Niektóre leki przyczynowe można zastąpić innymi receptami, jeśli rozwinie się późna dyskineza. Odstawienie i zastąpienie może odbywać się stopniowo zgodnie z harmonogramem określonym przez lekarza, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia efektów odstawienia.

Recepty

Często konieczne jest dalsze przyjmowanie leków na receptę, nawet jeśli powoduje to późną dyskinezę. Dzieje się tak szczególnie w przypadku leczenia schizofrenii lub depresji, ponieważ objawy mogą znacznie się pogorszyć, jeśli leki zostaną zmniejszone lub wycofane.

A czasami stan utrzymuje się nawet po zaprzestaniu leczenia przyczynowego. Jeśli znajdujesz się w którejkolwiek z tych sytuacji, Twój lekarz może przepisać Ci leki, aby poradzić sobie z objawami późnej dyskinezy.

Leki zatwierdzone do leczenia późnych dyskinez:

• Ingrezza: Ten lek jest dostępny jako kapsułka 40 miligramów (mg) i kapsułka 80 mg. W przypadku leczenia późnych dyskinez rozpoczyna się od dawki 40 mg raz na dobę i może być utrzymywane w dawce 40 mg na dobę lub zwiększone do 80 mg na dobę.

• Austedo: Jest dostępny w postaci tabletek 6 mg, 9 mg i 12 mg. W przypadku stosowania w leczeniu późnych dyskinez zalecana dawka początkowa wynosi 12 mg/dobę, z dawką docelową od 12 do 48 mg/dobę i maksymalną zalecaną dawką 48 mg/dobę.

Leki te są zarówno inhibitorami pęcherzykowego transportera monoamin 2 (VMAT2). Działają poprzez kontrolowanie ilości neuroprzekaźników, które mogą być uwalniane w mózgu. Uważa się, że późna dyskineza występuje z powodu zmienionej aktywności neuroprzekaźników (zwłaszcza dopaminy) w pewnych obszarach mózgu.

Poza etykietą

Przed zatwierdzeniem Ingrezza i Austedio późną dyskinezę leczono innymi lekami na receptę, które nie zostały zarejestrowane, co oznacza, że ​​nie są one zatwierdzone do tego wskazania.

Leki, które są czasami przepisywane poza wskazaniami w celu leczenia późnych dyskinez, obejmują:

• Amantadyna: stosowana w leczeniu objawów choroby Parkinsona

• Klonazepam: AED

• Klozapina: lek przeciwpsychotyczny

• Keppra: AED

• Propranolol: lek stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi

• Tetrabenazyna: inhibitor VMAT2 zatwierdzony do leczenia objawów choroby Huntingtona

• Cogentin (benztropina), Akineton (biperiden): leki antycholinergiczne stosowane w leczeniu kilku schorzeń neurologicznych, w tym choroby Parkinsona

Chociaż dowody potwierdzające ich stosowanie w późnej dyskinezie są mieszane, leki te są skuteczne w radzeniu sobie z objawami późnej dyskinezy u niektórych osób. Twój lekarz może przepisać leczenie pozarejestracyjne zamiast jednego z zatwierdzonych inhibitorów VMAT2 w celu opanowania późnej dyskinezy w oparciu o reakcję na objawy i skutki uboczne.

Chirurgii i Procedury Specjalistyczne

Niektóre procedury interwencyjne okazały się korzystne w zmniejszaniu objawów późnej dyskinezy. Te zabiegi mogą być odpowiednie dla Ciebie, jeśli leczenie zachowawcze jest nieskuteczne lub powoduje skutki uboczne.

Zastrzyki z toksyny botulinowej

Procedura ta polega na wstrzyknięciu toksyny botulinowej do mięśnia lub mięśni w celu wywołania paraliżu i zapobieżenia mimowolnym ruchom. Toksyna botulinowa może być skuteczna w leczeniu miejscowej dyskinezy późnej, która obejmuje tylko kilka grup mięśni.

Ogólnie rzecz biorąc, efekty wstrzyknięć powinny utrzymywać się przez kilka miesięcy, a w przypadku nawrotu objawów procedura zostanie powtórzona.

Głęboka Stymulacja Mózgu (DBS)

Głęboka stymulacja mózgu wymaga zabiegu chirurgicznego, w którym urządzenie wszczepia się do mózgu, a konkretnie do gałki bladej lub jądra podwzgórzowego. Urządzenie zapewnia stymulację mózgu, która pomaga zredukować objawy późnej dyskinezy.

Zazwyczaj DBS jest dobrze tolerowany, bez częstych skutków ubocznych. Zabieg jest inwazyjny i po zabiegu może być wymagany nadzór urządzenia i objawów. Ta operacja jest ogólnie uważana za lekooporną późną dyskinezę.

Medycyna komplementarna i alternatywna (CAM)

Ogólnie rzecz biorąc, nie stwierdzono, aby alternatywne terapie wyleczyły lub odwróciły późną dyskinezę. Jednak podejście multidyscyplinarne, w tym doradztwo, może pomóc złagodzić niepokój związany z chorobą.

Ważne jest, aby starać się zachować zdrowie, unikając problemów, takich jak niedobory żywieniowe. Wiele badań sugeruje, że suplementacja witaminą E może potencjalnie zapobiegać pogorszeniu późnej dyskinezy, ale dowody na jej działanie są słabe, a dawki nie zostały dobrze ustalone.

Wysiłek fizyczny może być ograniczony w wyniku późnej dyskinezy, ale jeśli możesz ćwiczyć bezpiecznie, nie stwierdzono, aby był szkodliwy lub pogarszał późną dyskinezę. W rzeczywistości aktywność fizyczna może być pomocna dla niektórych osób. Na przykład opis przypadku opisuje dramatyczną poprawę objawów późnej dyskinezy związanych z jazdą na rolkach.

Jeśli doświadczasz późnej dyskinezy jako efektu ubocznego każdego przyjmowanego leku, może to ograniczyć twoją zdolność do funkcjonowania na wiele sposobów. Choroba powoduje mimowolne ruchy, a wiele osób odczuwa również znaczne skutki emocjonalne i społeczne.

Ważne jest, aby omówić swoje objawy fizyczne, a także wszelkie odczucia związane z tym skutkiem ubocznym z lekarzem. Późne dyskinezy często można leczyć. Ważne jest również, aby porozmawiać ze specjalistą od zdrowia psychicznego, który może pomóc w nauce strategii radzenia sobie z chorobą.