Brak snu a zespół krótkiego snu

Istnieje ponad 100 różnych zaburzeń snu i czuwania i łatwo je pomylić. Pozbawienie snu często występuje w przypadku zaburzeń snu.

Jeśli nie możesz spać dłużej niż kilka godzin na dobę, możesz cierpieć na brak snu. Ponadto regularne przerwy w śnie powodowane np. lękami nocnymi lub „zaczynem snu” mogą również prowadzić do pozbawienia snu.

Jeśli masz problemy z zasypianiem lub utrzymaniem snu, przyczyną niedoboru snu może być bezsenność. Ale może to być również spowodowane innymi zaburzeniami snu.

Na przykład, jeśli potrzebujesz mniej niż sześciu godzin snu każdej nocy i nie masz objawów braku snu, prawdopodobnie nie masz bezsenności. Zamiast tego możesz mieć stan znany jako zespół krótkiego snu (SSS).

Ten artykuł wyjaśnia różnicę między brakiem snu a SSS.

Deprywacja snu

Niemożność zaśnięcia może mieć wpływ na Twoje zdrowie i samopoczucie. Zaburzenia snu należą do następujących kategorii:

• Bezsenność: trudności z zasypianiem lub snem

• Nadmierna senność: nadmierna senność w ciągu dnia spowodowana narkolepsją, obturacyjnym bezdechem sennym i innymi schorzeniami

• Zaburzenia rytmu dobowego: gdy twój zegar biologiczny nie jest zsynchronizowany, na przykład w przypadku zmiany strefy czasowej, zespołu nieregularnego snu i czuwania oraz zespołu pracy zmianowej

• Parasomnie: Zachowania, które przerywają sen, takie jak lęki senne, lunatykowanie i zaburzenia zachowania snu REM

Wszystkie te stany mogą powodować brak snu. Często wpływają one na zdolność normalnego funkcjonowania w ciągu dnia. Objawy braku snu obejmują:

• Niezgrabność
• Depresja
• Trudności w nauce
• Senność
• Zmęczenie
• Zapomnienie
• Zwiększone pragnienie węglowodanów
• Drażliwość
• Mniejsze zainteresowanie seksem
• Utrata motywacji
• Zły humor
• Problemy z koncentracją
• Przybranie na wadze

Zespół krótkiego snu

W przeciwieństwie do deprywacji snu, osoby z zespołem krótkiego snu (SSS) regularnie potrzebują mniej niż sześciu godzin snu na noc i nadal mogą normalnie funkcjonować.

Osoby z SSS dobrze sobie radzą w pracy lub szkole, mimo że mają krótkie okresy snu. Nie czują potrzeby drzemek ani nadrabiania zaległości w czasie snu w weekendy.

Przyczyna zespołu krótkiego snu nie jest dobrze poznana. Jednak badanie z 2014 r. opublikowane w czasopiśmie Sleep zdecydowanie sugeruje, że genetyka odgrywa kluczową rolę.

SSS i mutacje genów

W jednym badaniu dwoje nieidentycznych bliźniąt miało prawie identyczne ilości snu z szybkim ruchem gałek ocznych (REM) i bez szybkich ruchów gałek ocznych (NREM). Jeden bliźniak miał mutację genu BHLHE41 i potrzebował kilku godzin snu na noc. Drugi nie miał mutacji i wymagał całonocnego odpoczynku, aby normalnie funkcjonować.

Uważa się, że takie zmiany genów zakłócają wzorce snu danej osoby i jej dążenie do snu. Zazwyczaj tego rodzaju zakłócenia snu powodują objawy niedoboru snu. Ale u osób z pewnymi mutacjami genów tak się nie dzieje.

Z jakiegoś powodu określone zmiany niektórych genów zmieniają sposób, w jaki mózg reaguje na brak snu. W rezultacie wewnętrzny zegar kontrolujący sen ulega skróceniu bez szkody dla zdrowia fizycznego i psychicznego.

Streszczenie

Brak snu może być spowodowany wieloma różnymi zaburzeniami snu, w tym bezsennością. Może powodować objawy, które wpływają na zdolność do funkcjonowania przez cały dzień. Na przykład, jeśli cierpisz na brak snu, możesz mieć problemy z koncentracją, cały czas czuć się zmęczonym lub być zrzędliwym.

Z drugiej strony osoby z SSS potrzebują mniej snu. W rezultacie nie odczuwają negatywnych objawów. Ponadto badania wykazały pewne mutacje genów u osób z SSS.

Jeśli nie masz negatywnego wpływu na krótki czas snu, nie masz bezsenności i nie powinieneś się martwić. Budzenie się wypoczęte po kilku godzinach snu to oznaka dobrego zdrowia, a nie choroba.

Zadzwoń jednak do swojego lekarza, jeśli problem ze snem trwa dłużej niż trzy tygodnie i wpływa na Twoją zdolność do pracy, opieki nad dziećmi lub zarządzania codziennymi czynnościami. Mogą skierować Cię do specjalisty od snu.

Nie próbuj samodzielnie diagnozować i leczyć tego, co uważasz za bezsenność. W niektórych przypadkach złe wzorce snu mogą być oznaką poważnego stanu chorobowego wymagającego szczególnego leczenia i opieki.