Co to jest choroba afektywna dwubiegunowa?

Choroba afektywna dwubiegunowa jest rodzajem choroby psychicznej, która powoduje drastyczne zmiany nastroju, poziomu energii, toku myślenia i ogólnej zdolności do funkcjonowania w życiu codziennym. Charakteryzują się okresami maniakalnymi, w których jednostka jest niezwykle pobudzona i odczuwalnie szczęśliwa lub bardzo rozdrażniona, a także znaczącymi epizodami depresji.

Jest również znany jako depresja maniakalna. Podobnie jak inne schorzenia psychiczne, choroba afektywna dwubiegunowa wpływa na zdolność jednostki do radzenia sobie z prostymi codziennymi zadaniami, takimi jak uczęszczanie do pracy, szkoły, a nawet utrzymywanie kontaktów społecznych.

Co to jest choroba afektywna dwubiegunowa?

W życiu wszyscy doświadczamy różnych emocji, w tym radości, smutku, gniewu i strachu, ale robimy to w odpowiedzi na istotne wydarzenie życiowe. Kiedy osoba uporczywie doświadcza znaczących wzlotów i upadków emocji, które przeszkadzają w życiu, może cierpieć z powodu czegoś poważniejszego – na przykład choroby afektywnej dwubiegunowej.

Choroba afektywna dwubiegunowa jest znacznie częstsza niż większość ludzi myśli. Według Narodowego Instytutu Zdrowia Psychicznego około 4,4% dorosłych Amerykanów doświadczy choroby afektywnej dwubiegunowej lub pokrewnej w pewnym momencie swojego życia, a około 2,8% dorosłych Amerykanów doświadczy tej choroby tylko w ciągu ostatniego roku. .

Według National Alliance on Mental Illness pojawia się zwykle w wieku dorosłym, a większość pacjentów wykazuje objawy po raz pierwszy w wieku około 25 lat.

Rodzaje

Istnieją trzy główne typy choroby afektywnej dwubiegunowej i wszystkie trzy obejmują wiele takich samych objawów, obejmujących zmiany nastroju i wahania poziomu energii i aktywności. Oto spojrzenie na każdy typ i różnice między nimi.

Zaburzenie dwubiegunowe typu I

Jest to najbardziej znany rodzaj choroby afektywnej dwubiegunowej, który definiuje się jako ciężkie epizody maniakalne, które trwają co najmniej jeden tydzień (lub siedem dni). Epizody maniakalne mogą być na tyle poważne, że wymagają hospitalizacji. To samo dotyczy epizodów depresyjnych, które muszą być obecne przez co najmniej dwa tygodnie, aby postawić tę diagnozę.

Zaburzenie dwubiegunowe II

Ten typ choroby afektywnej dwubiegunowej definiuje się jako epizody depresyjne i hipomaniakalne. Epizody hipomanii mają cechy manii, ale nie są tak intensywne, jak epizody maniakalne obserwowane w zaburzeniu dwubiegunowym typu I.

Zaburzenie cyklotymiczne

Znany również jako cyklotymia, ten typ choroby afektywnej dwubiegunowej charakteryzuje się okresami objawów hipomanii naprzemiennie z objawami depresyjnymi przez okres dłuższy niż dwa lata.

Kluczową cechą tego typu choroby afektywnej dwubiegunowej jest to, że objawy zarówno wzlotów, jak i upadków nie spełniają wymagań diagnostycznych, aby uznać je za prawdziwy epizod hipomanii lub dużej depresji.

Objawy

Według National Institutes of Mental Health (NIMH) są to najczęstsze oznaki i objawy związane z epizodem maniakalnym choroby afektywnej dwubiegunowej:

• uczucie „haju” lub „uniesienia”
• Uczucie irytacji lub drażliwości
• Uczucie „skoku” lub „przewodów”
• Czujesz się mniej zmęczony lub potrzebujesz mniej snu
• Zmniejszony apetyt
• Mówienie bardzo szybko na kilka różnych tematów
• Czujesz się, jakby twój umysł ścigał się
• Myślenie, że można zarządzać wieloma zadaniami jednocześnie
• Oddawanie się ryzykownym zachowaniom, które świadczy o złym osądzie
• Czujesz się niezwykle ważny, utalentowany lub potężny

Oto najczęstsze oznaki i objawy związane z epizodem depresyjnym choroby afektywnej dwubiegunowej, według NIMH:

• Czuję się bardzo smutny, „przygnębiony”, pusty, zmartwiony lub beznadziejny
• Uczucie spowolnienia lub niepokoju

• Masz trudności z zasypianiem lub zbyt dużo snu

• Budzenie się zbyt wcześnie rano
• Doświadczanie zwiększonego apetytu i przyrostu masy ciała
• Mówisz bardzo powoli i czujesz, że nie masz nic do powiedzenia
• Uczucie zapomnienia
• Masz trudności z koncentracją lub podejmowaniem decyzji
• Uczucie niezdolności do wykonywania nawet prostych zadań
• Nie interesujesz się rzeczami, które kiedyś sprawiały Ci radość
• Myśli samobójcze lub myślenie o śmierci

Powoduje

Podczas gdy naukowcy wciąż poszukują przyczyn choroby afektywnej dwubiegunowej, badania wykazały, że pewne czynniki mogą odgrywać pewną rolę:

• Genetyka: Jeśli twoi rodzice lub jedno z twoich rodzeństwa cierpi na chorobę afektywną dwubiegunową, masz zwiększone ryzyko rozwoju tej choroby. Należy jednak zauważyć, że u większości osób z bliskim krewnym, którzy cierpią na tę chorobę, nie rozwija się ona.

• Stres: W niektórych przypadkach stresujące wydarzenie, takie jak utrata bliskiej osoby, radzenie sobie z poważną chorobą, rozwód lub zmaganie się z finansami, może wywołać epizod choroby afektywnej dwubiegunowej, czy to maniakalnej, czy depresyjnej.

• Struktura mózgu: Chociaż choroby afektywnej dwubiegunowej nie można zdiagnozować za pomocą samego skanu mózgu, niektóre badania sugerują, że istnieją różnice w średniej wielkości lub aktywacji niektórych struktur mózgu u pacjentów cierpiących na chorobę afektywną dwubiegunową.

Diagnoza

Aby postawić diagnozę, Twój lekarz prawdopodobnie zacznie od wykonania badania fizykalnego i pewnych testów laboratoryjnych.

Chociaż zaburzenia afektywnego dwubiegunowego nie można zobaczyć w badaniu krwi ani w tomografii ciała, testy te mogą pomóc Twojemu lekarzowi wykluczyć inne schorzenia, które mogą mieć podobne cechy, w tym chorobę tarczycy.

Twój świadczeniodawca prawdopodobnie skieruje Cię do specjalisty zdrowia psychicznego, takiego jak psycholog lub psychiatra, który użyje Podręcznika diagnostyczno-statystycznego zaburzeń psychicznych (DSM) w celu ustalenia Twojej diagnozy i rodzaju choroby afektywnej dwubiegunowej, na którą możesz cierpieć. na twoich symptomach.

Aby zdiagnozować epizod maniakalny, musisz doświadczać związanych z nim objawów przez co najmniej tydzień lub być z ich powodu hospitalizowanym. Aby zdiagnozować poważny epizod depresyjny, musisz doświadczać objawów przez co najmniej dwa pełne tygodnie.

Leczenie

Istnieje kilka sposobów leczenia choroby afektywnej dwubiegunowej przez specjalistów z zakresu zdrowia psychicznego, a to, co może być odpowiednie dla osoby, która widzi, niekoniecznie będzie dla Ciebie najlepsze.

Psychoterapia

Ten rodzaj leczenia, znany również jako terapia rozmowa, polega na rozmowie ze specjalistą ds. zdrowia psychicznego na temat objawów i tego, czego doświadczasz.

Rodzaje psychoterapii obejmują terapię poznawczo-behawioralną (CBT), terapię skoncentrowaną na rodzinie, interpersonalną i społeczną terapię rytmiczną (IPSRT) oraz psychoedukację.

Leki

Choroba afektywna dwubiegunowa zazwyczaj wymaga od specjalisty zdrowia psychicznego przepisania pewnych leków, które pomogą Ci radzić sobie z objawami, takich jak stabilizatory nastroju (takie jak lit), leki przeciwpsychotyczne, leki przeciwlękowe i, choć rzadziej, antydepresanty.

Programy hospitalizacji i leczenia dziennego

W okresach bardziej ekstremalnych objawów lub jeśli istnieją obawy dotyczące bezpieczeństwa, może być konieczna hospitalizacja.

Jeśli hospitalizacja stacjonarna nie jest wymagana, Twój pracownik służby zdrowia może zalecić Ci udział w dziennym programie leczenia, który jest specjalnie zaprojektowany, aby zapewnić Ci bardziej intensywne wsparcie i porady potrzebne do radzenia sobie z Twoim schorzeniem.

Korona

Nie musisz czuć się samotny, kiedy prowadzisz swoje życie z chorobą afektywną dwubiegunową. Oto kilka praktycznych sposobów radzenia sobie:

• Bądź cierpliwy. Wiedz, że minie trochę czasu, zanim objawy znikną i zaczniesz czuć się bardziej jak dawne ja. Jednak dzięki konsekwentnemu planowi leczenia możesz doświadczyć znacznej poprawy objawów.

• Utrzymuj komunikację z lekarzem. Podczas leczenia ważne jest, aby pozostawać w bliskim kontakcie z lekarzem, ponieważ z czasem plan leczenia może wymagać modyfikacji.

• Przyjmuj leki zgodnie z instrukcją. Jeśli masz plan leczenia, który obejmuje przyjmowanie leków, ważne jest, abyś przestrzegał wszystkich instruktorów i przyjmował dawkę zalecaną przez lekarza. Jeśli czujesz potrzebę zmiany leków, porozmawiaj o tym najpierw ze swoim lekarzem.

• Wiedz, kiedy szukać pomocy w nagłych wypadkach. Jeśli uważasz, że możesz skrzywdzić siebie lub kogoś innego, zadzwoń pod numer 911 lub lokalny numer alarmowy JAK NAJSZYBCIEJ.