Badanie: Wystawienie na prowadzenie jako dziecko może zmienić osobowość

Pomimo przepisów wprowadzonych w celu zmniejszenia narażenia na ołów, Centers for Disease Control and Prevention (CDC) szacuje, że w zeszłym roku 3,6 miliona amerykańskich rodzin było zagrożonych zatruciem ołowiem. Teraz nowe badanie pokazuje, że ta ekspozycja może potencjalnie negatywnie wpłynąć na osobowość dzieci w wieku dorosłym.

Na potrzeby badania naukowcy zebrali wyniki kwestionariusza osobowości od ponad 1,5 miliona osób, które dorastały w różnych obszarach — docierając do 269 różnych hrabstw USA i 37 krajów europejskich. Przeanalizowali również dane historyczne Agencji Ochrony Środowiska (EPA) dotyczące poziomów ołowiu atmosferycznego, w których respondenci dorastali, dostosowując się do wieku i statusu społeczno-ekonomicznego.

Odkryli, że ci, którzy dorastali na obszarach o wyższym poziomie ołowiu atmosferycznego, wykazywali „mniej adaptacyjne” osobowości w wieku dorosłym. Oznacza to, że byli mniej ugodowi i sumienni. A jeśli są młodsze, mają tendencję do bycia bardziej neurotycznymi.

Aby zweryfikować swoje odkrycia, naukowcy powtórzyli badanie, korzystając z danych z 37 krajów europejskich, w których ołów został wycofany później niż w Stanach Zjednoczonych. Wyniki były podobne – osoby z większą ekspozycją na ołów w dzieciństwie były również mniej przyjemne i bardziej neurotyczne w wieku dorosłym , ale nie mniej sumienny.

Autor badania, dr Ted Schwaba, badacz podoktorancki z University of Texas w Austin, mówi Verywell, że on i jego koledzy odkryli również, że ludzie urodzeni w USA po uchwaleniu ustawy o czystym powietrzu z 1970 r. byli bardziej dojrzali i zdrowsi psychicznie. Ustawa ta nakłada na Agencję Ochrony Środowiska (EPA) obowiązek ustanowienia ogólnokrajowych standardów jakości powietrza zgodnie z najnowszymi osiągnięciami nauki.

Schwaba dodaje, że zaczął badać wpływ ekspozycji na ołów na osobowość, aby motywować do zmiany. „To nie tak, że musimy być narażeni na prowadzenie”, mówi. „Jeśli nadal będziemy usuwać ołów ze środowiska, potencjalnie możemy mieć szczęśliwszych, zdrowszych, bardziej zorganizowanych, bardziej przyjaznych ludzi”.

Badanie zostało opublikowane w Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America (PNAS) pod koniec lipca.

Jak ołów wpływa na mózg?

Mówiąc najprościej, dr Tomás R. Guilarte, dziekan Robert Stempel College of Public Health and Social Work na Florida International University, mówi Verywell: „ołów hamuje bardzo ważny receptor w mózgu, który jest krytycznie ważny dla rozwoju mózgu dla uczenia się i pamięci ”.

Guilarte nie był zaangażowany w badania, ale jego własne badania dotyczą neurotoksyczności substancji chemicznych, takich jak ołów. Dodaje, że z czasem prowadzi to do osłabienia połączeń między neuronami i zmniejszenia objętości mózgu. W rezultacie jednostka po prostu nie jest w stanie wykonywać pewnych funkcji poznawczych, a także innych.

Przy tak dużej próbie dane z tego badania pokazują siłę w liczbach, mówi Guilarte.

„Badaliśmy neurotoksyczność ołowiu od około trzydziestu lat” – mówi. „Dla mnie to, co ma znaczenie w tym badaniu, to wielkość liczby badanych”.

Jednak, dodaje Guilarte, musimy uznać ważne ograniczenie tego badania: koncentruje się ono tylko na Stanach Zjednoczonych i Europie. „W wielu innych częściach świata problem jest jeszcze większy” – mówi. „Afryka, Ameryka Południowa, Bliski Wschód, Azja – tam można uzyskać jeszcze wyższy poziom ekspozycji”.

Różnice w tym, kto jest narażony

O ile polityka taka jak ustawa o czystym powietrzu zmniejszyła ołów w środowisku, nadal jest to pilna kwestia, szczególnie dla osób zmarginalizowanych w społeczeństwie.

Tego rodzaju badania mogą pomóc nam zrozumieć, jak kręte są kwestie sprawiedliwości środowiskowej, mówi Schwaba. Jeśli dorośniesz, by być mniej zorganizowanym i bardziej neurotycznym, częściowo z powodu zatrucia ołowiem, na przykład, „to spotkanie, na które dziś przegapisz, może zadanie, które ominiesz w szkole – są efekty, które po prostu kuli śnieżnej, ponieważ te małe rzeczy nieustannie na nas wpływają” – mówi.

„Wracając do dnia, [leaded] benzyna narażała wszystkich na ołów”, mówi Schwaba. „Ale teraz dużym problemem są różnice w poziomie ołowiu we krwi”. Patrząc na ostatnie dane, jedno z badań wykazało, że czarne dzieci są co najmniej 2,8 raza bardziej narażone na kliniczne znaczny poziom ołowiu we krwi niż białe dzieci.

„To naprawdę ustawia różne grupy ludzi, zwłaszcza tych, którzy już są w niekorzystnej sytuacji, aby przez całe życie pozostawali w niekorzystnej sytuacji” – dodaje Schwaba. „Więc naprawdę musimy zwracać uwagę na te problemy, nawet jeśli nie mają one już wpływu na bogatsze społeczności, dopóki nie zostanie usunięty ołów dla wszystkich”.

Guilarte dodaje, że jeśli spojrzysz na dane międzynarodowe, zobaczysz, że około 1 na 3 dzieci, czyli do 800 milionów na całym świecie, ma poziom ołowiu we krwi na poziomie klinicznie istotnym 5 mikrogramów na decylitr (µg/dl) lub wyższy. .

Zatruciu ołowiem można zapobiegać i leczyć

Przesłanie, które należy wyciągnąć z tych badań, dodają Schwaba i Guilarte, wykracza poza indywidualne ryzyko i odpowiedzialność. Pokazuje, że całe społeczeństwa są kształtowane przez konsekwencje ekspozycji, dopóki nasze systemy nie zrobią czegoś, aby to powstrzymać.

Aby zapobiec kolejnemu upadkowi, Schwaba mówi, że możemy przeznaczyć zasoby na usuwanie ołowianych rur i farby ołowianej na przykład ze starszych domów.

Z drugiej strony Guilarte przyznaje, że zmiany polityki trochę trwają. Na szczęście jego badania z 2003 roku wykazały, że ostrożna interwencja może odwrócić niektóre skutki zatrucia ołowiem u dzieci. „Istniał dogmat, że wpływ ołowiu na mózg jest nieodwracalny” – mówi. „Ale w rzeczywistości pokazaliśmy, że tak nie jest. Jeśli zapewnisz wzbogacone środowisko dzieciom narażonym na ołów, możesz poprawić ich wydajność”.

Guilarte i jego koledzy opracowali również badania nad składnikiem odżywczym, który naśladuje neurotroficzny czynnik pochodzenia mózgowego (BDNF). Podawana zwierzętom, które zostały wystawione na działanie ołowiu, odwraca niektóre z wytworzonych deficytów neurologicznych. Ta substancja chemiczna znajduje się w niektórych owocach, takich jak jagody, i jest zarówno bezpieczna, jak i tania.

„Istnieją miliony ton ołowiu rozproszonego w środowisku” – dodaje Guilarte. „Musimy zmniejszyć narażenie, ale czasami nie jest to możliwe. Musimy więc znaleźć inne sposoby, aby pomóc jednostce stać się lepszą, bardziej wszechstronną osobą i nie pozostać w tyle, ponieważ była narażona na tę neurotoksynę. ”