Tłumienie wirusów i HIV

Supresja wirusowa jest definiowana jako dosłownie tłumienie lub zmniejszanie funkcji i replikacji wirusa. Omawiając terapię przeciwretrowirusową HIV, uważa się, że schemat leczenia jest wysoce skuteczny, jeśli zmniejsza miano wirusa do niewykrywalnego poziomu*. Termin „obciążenie wirusem” odnosi się do liczby kopii wirusa HIV na ml krwi. Innymi słowy, to ilość wirusa we krwi.KątKąt

Tłumienie wirusów i HIV

Ogólnie rzecz biorąc, osoby z HIV muszą stosować skojarzoną terapię przeciwretrowirusową (cART – znaną również jako wysoce aktywna terapia przeciwretrowirusowa lub HAART), aby osiągnąć długotrwałą supresję wirusa. Jest to definiowane jako sytuacja, w której poziom krążącego wirusa we krwi pozostaje dość niski lub niewykrywalny.KątKąt

Skojarzona terapia antyretrowirusowa jest konieczna, ponieważ HIV może ulec mutacji po zastosowaniu jednego leku (nazywanego również monoterapią). O wiele trudniej jest wirusowi HIV stać się lekoopornym w obecności schematu wielolekowego. To prawda, nawet jeśli te leki są zawarte w jednej pigułce.

Czasami określony schemat cART nie może pomóc pacjentowi zakażonemu HIV osiągnąć niewykrywalne miano wirusa. W takich przypadkach nowe kombinacje leków będą wypróbowywane, aż do osiągnięcia pełnej supresji wirusa. Jednak otrzymanie wyników testów sugerujących, że poziom wirusa HIV we krwi jest niewykrywalny, to nie to samo, co powiedzenie, że zostałeś wyleczony z wirusa. Nawet jeśli we krwi nie ma wirusa, komórki zakażone wirusem HIV mogą pozostać w organizmie.

W związku z tym istnieje możliwość, że wirus mógłby zacząć się ponownie replikować (sam kopiować), gdyby terapia antyretrowirusowa miała zostać zatrzymana. Co więcej, „niewykrywalne” obciążenie wirusem oznacza po prostu, że jest zbyt mało kopii wirusa, aby mogły zostać wykryte przez obecne testy. W związku z tym „niewykrywalny” jest ruchomym celem. Dwadzieścia lat temu testy były mniej czułe. Dlatego tak zwane miana wirusa niewykrywalnego były potencjalnie znacznie wyższe niż obecnie.

To powiedziawszy, istnieje wiele potencjalnych korzyści z utrzymania niewykrywalnego miana wirusa. Osoby, których wyniki badań wykazują niewykrywalne miano wirusa, są ogólnie zdrowsze niż osoby, których wyniki wskazują na wyższy poziom wirusa we krwi. Ponadto osoby, które osiągnęły niewykrywalny poziom wirusa, są również mniej podatne na przeniesienie wirusa HIV na swoich partnerów seksualnych. To jest zasada, która kieruje leczeniem jako prewencją lub TasP. TaSP ma miejsce, gdy osoby zarażone wirusem HIV otrzymują wczesne leczenie, aby poprawić nie tylko ich własne zdrowie, ale także zdrowie ich społeczności.​

Tłumienie wirusów w ogóle

Leczenie HIV jest głównym kontekstem, w którym większość ludzi usłyszy termin „supresja wirusa”. Jednak nie jest to jedyny kontekst, w którym istotna jest supresja wirusa. Zdolność organizmu do tłumienia replikacji wirusa i zmniejszania wiremii jest istotna w dyskusji na temat licznych przewlekłych infekcji wirusowych. Obejmuje to wirusy zapalenia wątroby czasami przenoszone drogą płciową. Supresja wirusowa jest również miarą skuteczności leczenia tych innych wirusów.

Ważne jest, aby zdać sobie sprawę, że, jak zasugerowano powyżej, leczenie nie zawsze jest konieczne do osiągnięcia supresji wirusa. W przypadku niektórych wirusów w niektórych przypadkach układ odpornościowy może obniżyć poziom do tego stopnia, że ​​wirus nie zostanie wykryty we krwi. W innych przypadkach układ odpornościowy może całkowicie wyeliminować wirusa. Jednak supresja wirusa nie jest zwykle używana do opisania procesu eliminacji wirusa z organizmu. Jest zwykle używany do opisywania sytuacji, w których wirus był kontrolowany, ale nadal jest obecny na niskim (lub nawet niewykrywalnym) poziomie. Tę kontrolę można osiągnąć albo przez układ odpornościowy, albo poprzez leczenie.

Przykłady: Kilka leków stosowanych jako część schematu leczenia HIV może być również skutecznych w tłumieniu przewlekłego zapalenia wątroby typu B. Uważa się, że leki te mają podwójną skuteczność przeciwko obu wirusom. HIV i zapalenie wątroby często występują razem u pacjentów wysokiego ryzyka.KątKąt