Powtarzające się zachowania w autyzmie

Powtarzające się, bezcelowe zachowania są częstym objawem autyzmu.KątW rzeczywistości wielu rodziców martwi się autyzmem, gdy widzą, jak ich dziecko ciągle układa zabawki, obraca się przedmiotami lub otwiera i zamyka szuflady lub drzwi.

Powtarzające się zachowania mogą również obejmować mówienie, myślenie lub pytanie o to samo w kółko.

W rzadkich przypadkach powtarzające się zachowania mogą być w rzeczywistości niebezpieczne; częściej jednak są narzędziem do samouspokojenia.KątMogą stać się problemem, gdy przeszkadzają w wykonywaniu zwykłych czynności lub utrudniają przejście przez szkołę lub pracę.

„Stereotypowe” zachowania i autyzm

Powtarzające się, pozornie bezcelowe zachowania oraz obsesyjne, wysoce wybiórcze i sztywne zainteresowania są opisane jako objawy autyzmu w DSM-5 (oficjalny podręcznik diagnostyczny).KątKąt

Eksperci od autyzmu czasami nazywają te zachowania „stereotypią” lub „perseweracją”. Różne typy stereotypii i perseweracji są również obecne w innych schorzeniach neurologicznych.

Zgodnie z kryteriami diagnostycznymi, bycie „tworem nawyku” (na przykład preferowanie przestrzegania ustalonego harmonogramu) nie wystarcza, aby sugerować autyzm; raczej zachowania muszą być „nienormalne pod względem intensywności lub skupienia”, a zmiany tych zachowań muszą powodować „skrajne cierpienie”.

Według DSM „Ograniczone, powtarzające się wzorce zachowań, zainteresowań lub działań, przejawiające się w co najmniej dwóch z następujących, obecnie lub w historii:

• Stereotypowe lub powtarzające się ruchy motoryczne, używanie przedmiotów lub mowa. Przykłady obejmują proste stereotypy motoryczne, ustawianie zabawek w kolejce, przewracanie przedmiotów, echolalia, idiosynkratyczne zwroty.

• Naleganie na identyczność, nieelastyczne trzymanie się rutyny lub zrytualizowane wzorce zachowań werbalnych lub niewerbalnych. Przykłady obejmują skrajne cierpienie przy niewielkich zmianach, trudności z przejściami, sztywne wzorce myślenia, rytuały powitania, potrzebę codziennego korzystania z tej samej trasy lub jedzenia.

• Wysoce ograniczone, skupione zainteresowania, których intensywność lub skupienie są nienormalne. Przykłady obejmują silne przywiązanie lub zaabsorbowanie niezwykłymi przedmiotami, nadmiernie ograniczone lub wytrwałe zainteresowania.

Jak wyglądają stereotypowe zachowania

Powtarzające się zachowania w autyzmie mogą się radykalnie różnić w zależności od osoby. Dla niektórych oznacza to powtarzanie lub mówienie o tych samych rzeczach w kółko.

Może to obejmować takie rzeczy, jak wymienienie wszystkich Avengers Marvela i ich mocy, recytowanie scenariuszy z telewizji lub zadawanie tego samego pytania wiele razy z rzędu).

W przypadku innych obejmuje działania fizyczne, takie jak powtarzające się kołysanie, przesuwanie lub chodzenie. W cięższym autyzmie stereotypowe zachowania mogą być gwałtowne, jak uderzanie głową.

Niektóre osoby ze spektrum autyzmu stale angażują się w powtarzające się zachowania, podczas gdy inne sporadycznie trwają, gdy są zestresowane, niespokojne lub zdenerwowane.

Wiele osób z autyzmem czuje się bardzo zaniepokojonych, gdy są proszone o zmianę rutyny lub harmonogramu. Chociaż zmiany mogą być irytujące dla kogoś, kto nie jest autystycznym, reakcje autystyczne na zmianę mogą być ekstremalne.

Czasami zachowania perseweracyjne lub stereotypowe są oczywiste, ponieważ są tak wyraźne lub nietypowe. Kołysanie się w przód i w tył przez długi czas, powtarzalne otwieranie i zamykanie drzwi lub powtarzanie w kółko linijek to wyraźnie niezwykłe zachowania.

Często jednak autystyczna perseweracja może nie być oczywista dla przypadkowego obserwatora.

Osoba z autyzmem może na przykład zapytać „Lubisz filmy Marvela?” Jeśli powiesz „tak”, mogą wypowiedzieć tę samą mowę o Iron Manu, którą przeszli dziesięć razy wcześniej, dokładnie tymi samymi słowami, z dokładnie tym samym tonem i gestami.

Jako rodzic lub bliski przyjaciel możesz znać mowę do przodu i do tyłu, ale jako nowy przyjaciel możesz nie wiedzieć, że powiedział to wcześniej.

Czy powtarzające się zachowania stanowią problem?

Tego typu zachowania nie są charakterystyczne dla osób z autyzmem. Większość ludzi angażuje się w takie zachowania. Typowe formy perseweracji to:

• Obgryzać paznokcie
• Tempo
• Ołówek lub stukanie palcami
• Przymusowe sprzątanie
• „Potrzeba” bezproblemowego oglądania tych samych programów telewizyjnych lub wydarzeń sportowych

Dla niektórych osób z autyzmem problem perseweracji tak naprawdę nie stanowi żadnego problemu, ponieważ pojawia się tylko w tym samym czasie, co u innych osób – zwykle pod wpływem stresu – a zachowania są dość dyskretne.

Wytrwałość może być nawet plusem dla osób z autyzmem, ponieważ może odnosić się do namiętnego zainteresowania, które może prowadzić do przyjaźni, a nawet kariery. Ktoś z uporczywym zainteresowaniem na przykład grami komputerowymi może dołączyć do klubów gier i znaleźć innych o podobnej pasji.

Jednak dla wielu osób z autyzmem wytrwałość lub powtarzające się zachowanie nie tylko przeszkadza innym, ale także stanowi główną przeszkodę w komunikacji i zaangażowaniu w świat.KątKąt

Osoba, która kompulsywnie macha rękami, wykluczając cokolwiek innego, wyraźnie nie jest w stanie zajmować się otaczającym ją światem ani brać udziału w rzeczywistych działaniach.

I chociaż nie ma nic złego w mówieniu na ten sam temat w kółko w ten sam sposób, takie zachowanie może powodować różne problemy społeczne i praktyczne.

Przyczyny i leczenie

Nikt tak naprawdę nie wie, co powoduje persewerację u osób z autyzmem, chociaż istnieje wiele teorii. Teoria, którą wyznajesz, może skłonić Cię do wybrania konkretnego leczenia (lub braku leczenia).

Oczywiście, jeśli zachowanie jest niebezpieczne lub ryzykowne, należy je zmienić. Niektóre metody leczenia zostały dokładniej zbadane niż inne, ale wszystkie odniosły pewien sukces u niektórych osób, a mniej u innych.

Jeśli uważasz, że wytrwałość jest problemem behawioralnym, prawdopodobnie użyjesz technik behawioralnych (nagrody, a w niektórych przypadkach konsekwencje), aby „wygasić” zachowanie.

Jeśli uważasz, że powtarzające się zachowania są techniką samouspokajania używaną do blokowania zbyt dużej ilości bodźców zmysłowych, prawdopodobnie użyjesz technik integracji sensorycznej, aby pomóc osobie się uspokoić i odzyskać poczucie kontroli.

Jeśli uważasz, że perseweracja jest przejawem prawdziwych zainteresowań osoby z autyzmem, prawdopodobnie użyjesz technik terapeutycznych, takich jak Floortime lub SonRise, aby połączyć się z nimi i pomóc im przekształcić perseweracyjne działania w znaczące działania.

Jeśli uważasz, że zachowanie perseweracyjne jest spowodowane lękiem lub problemem chemicznym lub neurologicznym, prawdopodobnie spróbujesz kontrolować zachowania za pomocą leków.KątKąt

Jako rodzic możesz być zakłopotany lub zniechęcony powtarzającymi się zachowaniami Twojego dziecka. Jednak przed podjęciem działań w celu ich „ugaszenia” ważne jest, aby zrozumieć, czemu służą.

Jeśli pomagają dziecku zachować spokój, radzić sobie z wyzwaniami sensorycznymi lub w inny sposób radzić sobie z wymaganiami codziennego życia, będziesz musiał je wspierać, gdy modyfikują lub rozszerzają rutynę.

Może to oznaczać znalezienie terapeuty do pracy z dzieckiem lub zmodyfikowanie środowiska dziecka, aby było mniej trudne.