Czy kobiety mogą być daltonistami?

Kobiety mogą być daltonistami, ale daltonizm występuje znacznie częściej u mężczyzn niż u kobiet. Dlaczego tak jest? Ma to związek z genami i sposobem dziedziczenia choroby. Podczas gdy większość przypadków zaburzeń widzenia barw jest wynikiem genetyki, istnieją również niegenetyczne przyczyny daltonizmu. Poznaj szczegóły, dlaczego tak się dzieje.

Ślepota barw w liczbach

Według organizacji Colorblind Awareness około 1 na 200 kobiet na całym świecie jest daltonistami w porównaniu do 1 na 12 mężczyzn.

Istnieje kilka rodzajów zaburzeń widzenia barw. Niektóre dotykają mężczyzn bardziej niż kobiety.

Ślepota na czerwono-zielone kolory jest najczęstsza i występuje częściej u mężczyzn niż u kobiet. Występuje również najczęściej u mężczyzn pochodzenia północnoeuropejskiego.
Zarówno mężczyźni, jak i kobiety mogą mieć niedobór widzenia niebiesko-żółtego, ale jest to znacznie rzadsze.
Monochromatyczność niebieskiego stożka, rzadka forma ślepoty barw, wiąże się również z wadami wzroku. Częściej występuje u mężczyzn.

Zaangażowane geny

Geny zaangażowane w ślepotę barw to:

OPN1LW
OPN1MW
OPN1SW

Wszystkie trzy z tych genów są niezbędne do prawidłowego widzenia kolorów. Mutacje (zmiany genetyczne) obejmujące te geny mogą przyczyniać się do wad widzenia kolorów.

Jak to jest dziedziczone

Sposób dziedziczenia daltonizmu zależy od tego, czy odpowiedzialne za to geny znajdują się na chromosomach płci (X i Y) czy na autosomach (chromosomach niezwiązanych z płcią) i czy jest ona wyrażana jako dominująca czy recesywna.

Recesywne formy daltonizmu sprzężonego z X

Ślepota na czerwono-zielone kolory i monochromatyczność niebieskiego czopka są dziedziczone w sposób recesywny sprzężony z chromosomem X. Geny odpowiedzialne za oba te stany, OPN1LW i OPN1MW, znajdują się na chromosomie X. Ponieważ ludzie, którzy są genetycznie mężczyznami, mają tylko jeden chromosom X, mutacja na ich jedynym chromosomie X może spowodować chorobę.

Osoby, które są genetycznie kobietami, mają dwa chromosomy X. Posiadanie normalnego genu na jednym chromosomie X zastąpiłoby mutację recesywną na drugim chromosomie X. Mutacja musiałaby być obecna na obu chromosomach X, aby wywołać stan. Ma to małe prawdopodobieństwo wystąpienia.

Ojcowie nie mogą przekazać synom cech recesywnych związanych z chromosomem X, ponieważ ich wkład genetyczny w potomstwo płci męskiej to chromosom Y, a nie X. Mogą przekazać te cechy swoim córkom, którym wnoszą chromosom X.

Jednak genetyczna kobieta, która odziedziczyła cechę sprzężoną z chromosomem X od swojego ojca, musiałaby również odziedziczyć ją po matce nosicielce, aby klinicznie zamanifestować te związane z chromosomem X formy daltonizmu.

Autosomalna dominująca daltonizm

Ślepota barw niebiesko-żółtych jest przekazywana przez autosomalny wzorzec dominacji, który nie jest powiązany z płcią. Może być przekazana potomstwu przez dowolnego rodzica genetycznego. Wystarczy jedna kopia zmiany genetycznej (w tym przypadku OPN1SW), aby spowodować zaburzenie.

W przypadku widzenia w kolorze niebiesko-żółtym, ludzie mają 50/50 szans na odziedziczenie choroby po rodzicu, który ją ma. Może się to również zdarzyć z powodu nowej mutacji genu.

Autosomalna recesywna daltonizm

Achromatopsja jest ciężką postacią ślepoty barw. Osoby z achromatopsją nie widzą żadnych kolorów. Osoby z tym schorzeniem widzą tylko czerń, biel i odcienie szarości pomiędzy. W przeciwieństwie do innych form niedoboru widzenia kolorów, może również powodować problemy ze wzrokiem, takie jak wrażliwość na światło, ograniczona ostrość wzroku, dalekowzroczność i krótkowzroczność.

Jest dziedziczony w sposób autosomalny recesywny. Oboje rodzice muszą mieć gen recesywny, aby go przekazać, dlatego jest to tak rzadkie. Istnieją również przypadki achromatopsji, których przyczyna jest nieznana. Tylko 1 na 30 000 osób na całym świecie cierpi na tę chorobę.

Czynniki ryzyka

Bardziej prawdopodobne jest, że będziesz daltonistą, jeśli:

Ktoś w Twojej rodzinie jest daltonistą
Masz chorobę oczu
Zażywasz leki, których efektem ubocznym jest daltonizm
Masz chorobę mózgu lub układu nerwowego, taką jak stwardnienie rozsiane (MS)
Jesteś biały

Inne przyczyny

Niedobór widzenia kolorów, który nie jest spowodowany przez geny, nazywa się nabytym niedowidzeniem. Potencjalne niegenetyczne przyczyny ślepoty barw obejmują:

Niektóre leki
Narażenie chemiczne
Zaburzenia oka
Uszkodzenie nerwu wzrokowego
Uszkodzenie obszarów mózgu odpowiedzialnych za przetwarzanie wzrokowe

Widzenie kolorów może również pogorszyć się wraz z wiekiem. W przypadku niegenetycznej daltonizmu, twoje oczy mogą mieć inny wpływ.

Przykłady chorób, które mogą powodować ślepotę barw, obejmują:

Cukrzyca
Jaskra
Białaczka
Choroba wątroby
Alkoholizm
choroba Parkinsona
Chora anemia komórkowa
Zwyrodnienie plamki żółtej

Leki, które mogą powodować zaburzenia widzenia barw, obejmują:

Hydroksychlorochina
Niektóre leki przeciwpsychotyczne
Etambutol, antybiotyk stosowany w leczeniu gruźlicy

Aby dowiedzieć się, czy jesteś daltonistą, umów się na wizytę u okulisty. Mogą przeprowadzić nieinwazyjny test, aby ustalić, czy masz jakąś formę niedoboru widzenia kolorów. Bardzo ważne jest wczesne zdiagnozowanie dzieci, aby mogły uzyskać pomoc i zakwaterowanie w klasie i poza nią.

Nie ma lekarstwa na ślepotę barw, ale istnieją sposoby na przystosowanie się i życie z niedoborem widzenia kolorów. Nie jest to poważna przypadłość i nie powoduje żadnych szkodliwych skutków ubocznych. Jednak zmniejszona zdolność wykrywania kolorów może utrudnić rozpoznawanie takich rzeczy, jak sygnalizacja świetlna, więc musisz nauczyć się, jak zachować bezpieczeństwo.

Jeśli dana osoba straci widzenie kolorów w późniejszym życiu, przyczyną problemu może być przyczyna problemu. Niezbędne jest umówienie się na wizytę u okulisty lub optometrysty, jeśli zauważysz jakiekolwiek zmiany w widzeniu.