Alloprzeszczep a autoprzeszczep w chirurgii ortopedycznej

Wiele różnych ortopedycznych zabiegów chirurgicznych wymaga użycia dodatkowych tkanek w ciele w celu osiągnięcia rekonstrukcyjnych celów chirurgii. Często, gdy doszło do urazu, uszkodzone tkanki wymagają zastosowania augmentacji w celu prawidłowego przywrócenia funkcji.

W takich sytuacjach chirurg będzie musiał podjąć decyzję o tym, gdzie uzyskać dodatkową tkankę, aby wzmocnić naprawę chirurgiczną. Najczęstszymi sposobami uzyskania tkanki jest pobranie tkanki z innego miejsca w ciele lub pobranie tej tkanki od dawcy. Tkanka pobrana z własnego ciała nazywana jest autoprzeszczepem. Kiedy tkanka jest pobierana od dawcy, nazywa się to przeszczepem allogenicznym.

Niektóre z typowych procedur chirurgicznych, które mogą wymagać odbudowy tkanek podczas chirurgii ortopedycznej, obejmują:

• Operacja przeszczepu chrząstki
• Rekonstrukcja ACL

• Fuzja i rekonstrukcja kręgosłupa

• Operacja złamania

Planując jeden z tych zabiegów chirurgicznych, chirurg może omówić z Tobą możliwości uzyskania tkanki do chirurgicznej naprawy wszelkich uszkodzeń. Twój chirurg może omówić opcje użycia własnej tkanki lub użycia tkanki dawcy w czasie operacji. Obie opcje mogą działać dobrze. Czasami jednak ludzie mają pewne preferencje.

Wykorzystywanie przeszczepu allogenicznego stało się bardzo powszechne — w Stanach Zjednoczonych każdego roku przeprowadza się około 1,5 miliona zabiegów ortopedycznych z użyciem przeszczepu allogenicznego. Poznając zalety i wady autoprzeszczepu w porównaniu z tkanką allogeniczną, jesteś lepiej przygotowany do omówienia tych opcji ortopedycznych operacji rekonstrukcyjnych.

Plusy i minusy autoprzeszczepu

Plusy

Jedną z głównych korzyści płynących z używania własnej tkanki jest fakt, że tkanka jest żywa i zawiera twoje własne żywe komórki. W przeciwieństwie do tkanki dawcy, która musi zostać wysterylizowana i zakonserwowana, przy użyciu własnej tkanki przenosi się zdrową, żywą tkankę do miejsca uszkodzenia. Chociaż techniki sterylizacji i konserwacji uległy poprawie, aby ograniczyć ilość uszkodzeń strukturalnych w tkance przeszczepu allogenicznego, nie jest ona tak silna jak tkanka, która nie przeszła tych procesów.

Inną podstawową zaletą korzystania z własnej tkanki jest mniejsze prawdopodobieństwo przeniesienia choroby. Nadal istnieje możliwość infekcji, w której bakterie mogą dostać się do rany chirurgicznej ze skóry lub otoczenia, ale nie ma obawy o zarażenie się chorobą zakaźną (taką jak zapalenie wątroby lub HIV) od dawcy.

Cons

Głównym powodem, dla którego ludzie unikają autoprzeszczepu, jest konieczność uzyskania przeszczepu ze zdrowej części ciała. Jest to problematyczne z dwóch powodów. Po pierwsze, wiąże się z większym zabiegiem chirurgicznym i większym dyskomfortem. Ponieważ przeszczep musi zostać uzyskany, zazwyczaj oznacza to, że nacięcia są większe i występuje dyskomfort związany z pobraniem przeszczepu.

Drugim problemem jest uszkodzenie zdrowej części ciała. Na przykład najczęstszymi lokalizacjami przeszczepu w przypadku operacji rekonstrukcji ACL są ścięgna rzepki lub ścięgno podkolanowe. Zarówno rzepka, jak i ścięgno podkolanowe mają kluczowe znaczenie dla prawidłowego funkcjonowania kolana, a uszkodzenie tych struktur może powodować problemy z rehabilitacją. Chociaż zbieranie przeszczepów odbywa się w taki sposób, aby zminimalizować szkody uboczne, niektórzy ludzie chcą tego całkowicie uniknąć.

Plusy i minusy Allograft

Plusy

Osoby, które wybierają tkankę do przeszczepu allogenicznego, zazwyczaj szukają łatwiejszego i płynniejszego powrotu do zdrowia. Chociaż niekoniecznie jest to szybszy powrót do zdrowia, ponieważ użycie tkanki przeszczepionej allogenicznie może w rzeczywistości wydłużyć całkowity czas regeneracji. Jednak użycie przeszczepu allogenicznego sprawia, że ​​wczesne fazy powrotu do zdrowia są mniej bolesne i nieco łatwiejsze.

Unikając operacji w celu pobrania przeszczepionej tkanki, osoby, które wybierają tkankę przeszczepioną od dawcy, zazwyczaj mają łatwiejszy powrót do zdrowia po operacji we wczesnym okresie i nieco szybciej wracają do swoich codziennych czynności.

Cons

Wadą przeszczepu allogenicznego jest to, że istnieje wiele badań, które wykazały, że tkanka ta nie jest tak mocna jak tkanka, która nie została wysterylizowana i przetworzona. Większość chirurgów wykonujących rekonstrukcję ACL zaleca, aby sportowcy na wysokim poziomie (na przykład sportowcy z uczelni lub zawodowi) unikali tkanki dawcy ze względu na wyższy wskaźnik ponownego uszkodzenia przeszczepu.

Ponadto ramy czasowe rehabilitacji są na ogół dłuższe, gdy wykorzystywana jest tkanka dawcy; może to stanowić problem dla sportowca w szkole średniej lub kolegiaty, który ma napięty harmonogram regeneracji. Wreszcie, dla wielu osób istotne są obawy dotyczące przenoszenia chorób. Chociaż ryzyko zakażenia przeszczepem dawcy jest niezwykle małe, pojawiły się doniesienia o takich przypadkach. Wiele osób decyduje się całkowicie uniknąć tego potencjalnego ryzyka, używając własnej tkanki.

Bezpieczeństwo

Chociaż z pewnością istnieją zalety i wady korzystania z przeszczepów allogenicznych i autoprzeszczepów, obie opcje są wyjątkowo bezpieczne.

Istnieje kilka wyjątkowych zagrożeń związanych ze stosowaniem przeszczepu allogenicznego. W szczególności istnieje ryzyko przeniesienia choroby, chociaż ryzyko to jest niezwykle małe. Ponadto istnieje możliwość zanieczyszczenia tkanki przeszczepu allogenicznego, jeśli nie jest odpowiednio sterylizowana lub przechowywana. Ryzyko przeniesienia choroby lub zanieczyszczenia tkanką z przeszczepem allogenicznym jest bardzo małe.

Aby zapobiec tym zagrożeniom, chirurg powinien współpracować z renomowanym bankiem tkanek i upewnić się, że zna procedury przesiewowe i kryteria wyboru sposobu uzyskiwania przeszczepów. Jeśli obawiasz się ryzyka przeniesienia choroby, poproś swojego dostawcę opieki zdrowotnej o dodatkowe informacje na temat banku tkanek, w którym otrzymuje on tkankę do przeszczepu.

Opcje syntetyczne

Podjęto znaczące wysiłki badawcze w celu zidentyfikowania możliwych opcji syntetycznych, które można wykorzystać w różnych procedurach chirurgicznych.

Istnieją pewne substytuty przeszczepów kostnych, które dobrze sprawdzają się w zespoleniu kręgosłupa i niektórych rodzajach naprawy złamań, ale te zastosowania w przypadku przeszczepów syntetycznych są nieco ograniczone. Podjęto wysiłki w celu zidentyfikowania syntetycznych opcji tworzenia nowych więzadeł i ścięgien.

Chociaż istnieją pewne badania, w których może to być wykonalne, są one ogólnie uważane za opcję drugorzędną. Używanie zdrowej tkanki ludzkiej (albo przeszczepu autogenicznego lub przeszczepu allogenicznego) jest ogólnie uważane za mocniejszą i trwalszą opcję przeszczepu.

Zabiegi ortopedyczne polegające na odbudowie uszkodzonych części ciała mogą wymagać zastosowania augmentacji tkanek. Ty i Twój chirurg musicie podjąć decyzję, skąd pobrać tę tkankę. Najczęstsze opcje to pobranie tej tkanki z innego miejsca w ciele (przeszczep autologiczny) lub od kogoś, kto oddał tkankę po śmierci (przeszczep allogeniczny).

Istnieją wady i zalety zarówno autoprzeszczepu, jak i przeszczepu allogenicznego, a decyzja o tym, która opcja jest najlepsza, zależy od konkretnych potrzeb i wykonywanego zabiegu chirurgicznego. Powinieneś porozmawiać z chirurgiem, jeśli masz szczególne obawy lub preferencje dotyczące tego, skąd powinny pochodzić przeszczepy tkanek.