Anatomia nerwu strzałkowego wspólnego

Nerw strzałkowy wspólny, zwany także nerwem strzałkowym wspólnym, jest nerwem obwodowym, który odgałęzia się od nerwu kulszowego. To i jego gałęzie dostarczają czucia i niektórych funkcji motorycznych do dolnej części nogi i górnej części stopy.

Anatomia

Korzenie nerwu kulszowego opuszczają rdzeń kręgowy w dwóch najniższych obszarach kręgosłupa – lędźwiowym i krzyżowym. Korzenie łączą się ze sobą i biegną w dół pośladków i tylnej części uda.

Ponieważ nerw kulszowy dociera do tylnej części kolana, co można nazwać „dołkiem kolanowym”, ale pracownicy służby zdrowia nazywają go dołem podkolanowym, dzieli się na dwie główne gałęzie:

1. Nerw piszczelowy
2. Nerw strzałkowy wspólny

Nerw piszczelowy biegnie wzdłuż tylnej części nogi, podczas gdy wspólny nerw strzałkowy owija się wokół zewnętrznej części kolana, aby dotrzeć do przedniej części łydki.

Struktura

Nerw strzałkowy wspólny ma stosunkowo krótki przebieg. Wkrótce po odgałęzieniu od nerwu kulszowego wypuszcza dwie gałęzie skórne. „skórny” oznacza mający związek ze skórą; te skórne gałęzie zapewniają czucie na skórze podudzia. Nazywają się nerwem łydkowym i bocznym nerwem łydkowo-skórnym. Wysyła również gałąź, zwaną gałązką genetyczną, do stawu kolanowego.

Nerw strzałkowy wspólny dzieli się następnie na dwie końcowe gałęzie: nerw strzałkowy głęboki i nerw strzałkowy powierzchowny.

Lokalizacja

Od początku tuż nad dołem podkolanowym nerw strzałkowy wspólny biegnie wzdłuż wewnętrznej krawędzi mięśnia dwugłowego uda, nad głową mięśnia brzuchatego łydki. W tym miejscu odrywają się dwie skórne gałęzie.

Nerw strzałkowy wspólny owija się następnie wokół szyjki kości strzałkowej (kości łydki na zewnętrznej stronie nogi), przebija mięsień strzałkowy długi i dzieli się na końcowe gałęzie po zewnętrznej stronie nogi, niedaleko pod kolanem.

Wariacje anatomiczne

Istnieje co najmniej jedno doniesienie o tym, że nerw strzałkowy wspólny dzieli się na dwie gałęzie w dole podkolanowym zamiast na poziomie głowy kości strzałkowej. Ta zmienność może mieć wpływ na operację dekompresji lub leczenie w nagłych wypadkach, gdy podawany jest regionalny blok nerwowy w celu znieczulenia stopy.

Funkcjonować

Nerw strzałkowy wspólny i jego końcowe gałęzie mają zarówno włókna ruchowe, jak i czuciowe, ale jego funkcja motoryczna jest ograniczona. Reszta jest czysto sensoryczna, wysyłając informacje o takich rzeczach jak temperatura i ciśnienie do iz mózgu.

Funkcje motorowe

Nerw łączy się z krótką głową mięśnia dwugłowego uda. To część mięśni ścięgien podkolanowych, które umożliwiają zginanie kolana. To jedyna część głównego nerwu, która pełni funkcję motoryczną.

Nerw strzałkowy powierzchowny zapewnia jednak ruch mięśniom strzałkowym długim i strzałkowym krótkim w dół na zewnątrz łydek, co pozwala na odwrócenie czubków stóp.

Tymczasem głęboki nerw strzałkowy łączy się z mięśniami przedniej części łydki, w tym z mięśniami piszczelowymi przednimi, prostownikami długimi palców i prostownikami długimi palucha. Mięśnie te pozwalają zgiąć stopę i wyprostować palce.

Funkcja sensoryczna

Nerw strzałkowy wspólny i jego gałęzie pełnią również funkcje czuciowe:KątKąt

• Nerw łydkowy łączy się z gałęzią nerwu piszczelowego, aby unerwić skórę po zewnętrznej stronie łydki i zewnętrznej krawędzi stopy.
• Boczny nerw skórny łydki zapewnia czucie mięśni na zewnątrz łydki tuż pod kolanem.
• Funkcje czuciowe pełnią również powierzchowne i głębokie nerwy strzałkowe. Powierzchowna pozwala na czucie skóry na zewnętrznej przedniej części dolnej połowy łydki i na czubku stopy, aż po czubki palców.
• Głęboki nerw strzałkowy zapewnia czucie skóry w jednym małym miejscu między pierwszym a drugim palcem u nogi.

Powiązane warunki

Nerw strzałkowy wspólny może zostać uszkodzony w wyniku urazu lub choroby.

Najczęstsze przyczyny uszkodzenia nerwów to:

• Uraz lub zwichnięcie kolana
• Złamania kości strzałkowej
• Przedłużony lub regularny ucisk, jak w przypadku ciasnego gipsu, regularnego krzyżowania nóg lub regularnego noszenia wysokich butów
• Ucisk na kolano z powodu ułożenia podczas snu, operacji lub śpiączki

Choroby, które mogą prowadzić do powszechnego uszkodzenia nerwu strzałkowego obejmują:

• Choroby autoimmunologiczne, takie jak guzkowe zapalenie tętnic

• Nerwiak (guz na osłonce nerwu)

• Inne rodzaje guzów lub narośli
• Cukrzyca
• Alkoholizm
• Choroba Charcota-Marie-Tootha

Objawami neuropatii nerwu strzałkowego wspólnego mogą być:

• Zmniejszone czucie, drętwienie lub mrowienie w skórze unerwionej przez ten nerw lub jego gałęzie
• Ból podudzia lub stopy
• Osłabienie mięśnia dwugłowego uda
• Osłabienie stopy i kostki

• Opadanie stopy (niezdolność do zgięcia grzbietowego stopy podczas chodzenia z powodu porażenia stawu skokowego i prostowników stopy)

• Stopa dotknięta chorobą wydaje dźwięk „klaskania” przy każdym kroku
• Przeciąganie palców u nóg
• Utrata masy mięśniowej z powodu braku stymulacji nerwów

Neuropatię nerwu strzałkowego wspólnego zazwyczaj diagnozuje się za pomocą kombinacji metod, które zależą od określonych objawów i wszelkich podejrzewanych przyczyn. Mogą to być:

• Badanie lekarskie

• Elektromiografia (EMG), czyli badanie aktywności elektrycznej w mięśniach

• Testy przewodzenia nerwów, które mierzą szybkość przemieszczania się sygnałów elektrycznych przez nerwy

• Rezonans magnetyczny (MRI)
• USG nerwów
• Badania krwi
• promienie rentgenowskie
• Inne skany

Rehabilitacja

Pierwszym krokiem w leczeniu neuropatii nerwu strzałkowego wspólnego jest leczenie podstawowej przyczyny, niezależnie od tego, czy jest to choroba, czy uraz. Jeśli to nie wystarczy, aby złagodzić objawy, lub jeśli objawy są wystarczająco poważne, aby uzasadnić natychmiastowe leczenie, masz wiele opcji.

• Fizjoterapia w celu utrzymania lub odzyskania siły mięśni
• Terapia zajęciowa, która pomoże Ci utrzymać lub odzyskać mobilność i funkcję
• Szelki, szyny, buty ortopedyczne lub inny sprzęt ułatwiający chodzenie

Leki przeciwbólowe dostępne bez recepty mogą złagodzić objawy. Jeśli nie przyniosą one wystarczającej ulgi, Twój lekarz może przepisać inne leki stosowane specjalnie w przypadku bólu nerwów. Obejmują one:

• Gabapentyna
• Karbamazepina
• Amitryptylina lub inne trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne

U niektórych pacjentów można rozważyć wstrzyknięcia kortykosteroidów w celu zmniejszenia obrzęku i nacisku na nerw.

Operacja może być opcją w przypadkach, gdy:KątKąt

• Ruch jest poważnie zaburzony
• Neuropatia nie ustępuje, gdy przyczyna jest leczona
• Akson nerwu jest uszkodzony
• Coś, na przykład guz, wywiera nacisk na nerw