Anatomia przełyku

Przełyk to rurka mięśniowa, która łączy tylną część gardła (lub gardła) z żołądkiem. Jego głównym zadaniem jest dostarczanie pokarmu, płynów i śliny do reszty układu pokarmowego. Swoim przebiegiem biegnie w dół szyi, przez klatkę piersiową (jamę klatki piersiowej), przed wejściem do jamy brzusznej, w której znajduje się żołądek.

Na ten niezbędny narząd może wpływać wiele schorzeń – najczęściej choroba refluksowa przełyku (GERD), ale także rak przełyku, zgaga i eozynofilowe zapalenie przełyku. Ponieważ jest to tak ważna część ciała, ważne jest, aby zrozumieć, czym jest przełyk, co robi, a także jakie warunki mogą na niego wpływać.

Anatomia

Każda cecha anatomii przełyku odzwierciedla jej cel jako części systemu, który dostarcza składniki odżywcze i płynne przez organizm.

Struktura

U dorosłych dorosłych przełyk jest cylindrem o długości około 9 do 10 cali lub 23 do 25 centymetrów (cm) i na ogół ma nieco ponad 1 cal (3 cm) średnicy. Składa się z czterech warstw tkanek i mięśni:

• Błona śluzowa: Wewnętrzna wyściółka przełyku jest warstwą tkanki miękkiej, zwaną błoną śluzową (lub najbardziej wewnętrzną błoną śluzową), która sama składa się z trzech warstw. Jego zewnętrzna strona, nabłonek, składa się z komórek ochronnych, z warstwami tkanki łącznej (lamina propria) i cienkimi pasmami mięśni gładkich (muscularis mucosa). Warstwa ta jest również wyłożona gruczołami, które wspomagają trawienie.

• Submucos: Ta wewnętrzna warstwa jest gruba i włóknista, służąca do połączenia błony śluzowej z mięśniem zewnętrznym. Wraz z błoną śluzową warstwa ta powoduje fałdy spływające w dół przełyku. Jako taki, widziany z góry, organ ten tworzy kształt gwiazdy.

• Muscularis: Ta warstwa mięśniowa jest podzielona na wewnętrzną część złożoną z okrągłych włókien mięśniowych i zewnętrzną część włókien zstępujących.

• Tunica adventitia: Ta zewnętrzna warstwa tkanki włóknistej służy jako rodzaj rusztowania dla przełyku, mocując go do otaczających struktur, aby utrzymać go na miejscu.

Co ważne, muskulatura przełyku zmienia się w miarę przemieszczania się w dół. Górna jedna trzecia tego narządu to przede wszystkim mięsień dobrowolny (prążkowany); środkowa trzecia część jest mieszanką mięśni dobrowolnych i mimowolnych (gładkich), a dolna trzecia składa się tylko z mięśni mimowolnych.

Lokalizacja

Łącząc tylną część gardła (podgardle) z żołądkiem, przełyk biegnie w dół, przechodząc w klatkę piersiową i jamy brzuszne. Na podstawie tego kursu anatomia przełyku podzielona jest na trzy sekcje:

• Szyjkowy: Górna część przełyku przechodzi przez szyję, siedząc tuż przed kręgosłupem i tuż za tchawicą lub tchawicą. Tam, gdzie wyłania się z gardła, na styku gardłowo-przełykowym, znajduje się wiązka mimowolnego mięśnia zwanego górnym zwieraczem przełyku (UES), rodzaj drzwi do narządu.

• Klatka piersiowa: Gdy przełyk przemieszcza się w dół, dociera do części klatki piersiowej zwanej śródpiersiem, przemieszczając się w pobliżu niektórych z najważniejszych tętnic i żył w ciele. Tutaj biegnie równolegle do piersiowej części aorty (główna tętnica serca) i żyły nieparzystej (która przenosi krew z klatki piersiowej z powrotem do serca), przecinając inne ważne naczynia.

• Brzuch: Na poziomie najniższego żebra przełyk przechodzi do jamy brzusznej przez przeponę – główne mięśnie oddechowe – przez otwór zwany rozworem przełyku. W tej jamie przemieszcza się w dół obok lewego płata wątroby, po czym kończy się w żołądku. To miejsce spotkania, połączenie żołądkowo-przełykowe, otoczone jest innym wiązką mimowolnego mięśnia, dolnym zwieraczem przełyku.KątKąt

Wariacje anatomiczne

Ogólnie rzecz biorąc, zmiany w anatomii przełyku są niezwykle rzadkie. Większość z nich ma związek z niewielkimi zmianami długości tego narządu. Jednak pojawiają się znaczące i znaczące wady wrodzone. Obejmują one:

• Przetoka i atrezja tchawiczo-przełykowa: W pierwszym przypadku przełyk, który powinien być oddzielony od tchawicy, jest z nim połączony. Kiedy osoby z przetoką TE połykają, płyn może przedostać się do płuc. Stanowi temu często towarzyszy atrezja, w której przełyk tworzy dwie części, a nie jedną.

• Zwężenie przełyku: niedorozwój przełyku po urodzeniu może również prowadzić do zwężenia, zwężenia kanału. Jest to bardzo rzadkie zaburzenie, występujące co 25 do 50 000 żywych urodzeń.

• Zdwojenie przełyku i torbiel zduplikowana: Zdwojenie całego przełyku występuje bardzo rzadko; jednak częściej występuje częściowe podwojenie, prowadzące do wzrostu nienowotworowych torbieli. Występują one zwykle w dolnych partiach przełyku.

• Pierścienie i sieci przełyku: Pierścienie i sieci to fałdy tkanki przełyku, które częściowo lub całkowicie zatykają przełyk. Pierwsza z nich odnosi się do tych niedrożności w dolnej części przełyku; podczas gdy to drugie ma miejsce, gdy cienka warstwa komórek blokuje część lub całość górnego przełyku.

Funkcjonować

Jako górna część układu pokarmowego, głównym zadaniem przełyku jest przenoszenie pokarmu i płynów do żołądka. Kiedy przełykasz, twój mózg aktywuje mięśnie górnego zwieracza przełyku (UES), otwierając go, jednocześnie stymulując innych do zablokowania tchawicy.

Gdy materiał dostanie się do przełyku, naprężenie ścianek stymuluje znajdujące się w nich komórki nerwowe, inicjując tak zwaną „perystaltykę”. Mięśnie przełyku najpierw rozluźniają się, a następnie ściskają od góry do dołu, popychając jedzenie do żołądka.

Dolny zwieracz przełyku, znajdujący się u podstawy przełyku, działa wtedy jak zastawka, otwierając się, aby przepuścić pokarm do żołądka, ale zamykając się, aby zapobiec przedostawaniu się kwasów żołądkowych w górę.

Drugorzędna rola przełyku występuje podczas wymiotów, kiedy wydalasz pokarm lub napój z żołądka. W odpowiedzi na mdłości aktywowane są pewne ośrodki w mózgu, co prowadzi do wymiotów lub suchości. Kiedy to robisz, mięśnie otaczające żołądek zaczynają się kurczyć i rozluźniać, a dolny zwieracz przełyku się otwiera.

W końcowej fazie wymiotów mięśnie brzucha napinają się, aby uciskać żołądek, podczas gdy przepona kurczy się i otwiera przełyk. To z kolei wypycha żywność i płyny z organizmu.

Powiązane warunki

Na przełyk może mieć wpływ szereg schorzeń, od stosunkowo łagodnych do znacznie poważniejszych. Zaburzenia i choroby mogą tu powstawać niezależnie lub być częścią stanu podstawowego.

Oto szybki podział najczęstszych schorzeń przełyku:

• Achalazja (dysfagia): Trudności w połykaniu mogą pojawić się z wielu powodów i stanowią zaburzenie przełyku. Zgaga i bóle w klatce piersiowej często towarzyszą achalazji.

• Choroba refluksowa przełyku (GERD): Zgaga występuje, gdy kwasy żołądkowe cofają się do góry, ponieważ dolny zwieracz przełyku nie zamyka się prawidłowo, powodując ból w klatce piersiowej. GERD to postać przewlekłej i ciężkiej zgagi, która prowadzi również do kaszlu, świszczącego oddechu, nudności, bolesnego przełykania i wymiotów.

• Eozynofilowe zapalenie przełyku (EoE): Jest to przewlekła reakcja immunologiczna lub alergiczna przełyku, w której białe krwinki gromadzą się w wewnętrznej wyściółce. Prowadzi to do stanu zapalnego, powodując trudności w połykaniu, zmniejszenie apetytu, bóle brzucha i wymioty.

• Rak przełyku: komórki rakowe mogą rozwijać się w wewnętrznej wyściółce przełyku, ostatecznie rozprzestrzeniając się na inne warstwy. Ten narząd jest dotknięty dwoma rodzajami raka, zdefiniowanymi przez typ komórek, z których pochodzą – rak płaskonabłonkowy i gruczolakorak.

• Przełyk Barretta: Często związany z GERD, w tym stanie uszkodzenie tkanek przełyku może powodować objawy zgagi, ale zawsze zwiększa ryzyko rozwoju gruczolakoraka.

• Zwężenie przełyku: Nieprawidłowe zwężenie przełyku może pojawić się po urodzeniu (jak omówiono powyżej), być wynikiem raka lub GERD lub powstać w wyniku radioterapii, wcześniejszej operacji, leków lub wrzodów żołądka.

Leczenie

Leczenie stanów przełyku oznacza przyjmowanie zgagi i innych objawów lub chodzenie po jakimkolwiek podstawowym stanie, który powoduje problemy. W walce z tymi chorobami i zaburzeniami można wykorzystać wszystko, od zmiany stylu życia po operację. Typowe podejścia do leczenia obejmują:

• Zarządzanie stylem życia: Zgaga wynikająca z GERD lub innych schorzeń może zostać podjęta wraz ze zmianą diety i stylu życia. Unikanie pokarmów wywołujących refluks, powolne jedzenie, utrata wagi, rzucenie palenia i inne zmiany mogą nie zawsze wyeliminować problem, ale z pewnością mogą pomóc.

• Leki: W leczeniu przewlekłej zgagi przepisuje się kilka rodzajów leków, w tym blokery histaminy, takie jak Tagamet (cymetydyna) i Pepcid (famotydyna), inhibitory pompy protonowej (PPI), takie jak Nexium (esomeprazol) i Prilosec (omeprazol) i inne.

• Terapia raka przełyku: Metody leczenia raka różnią się znacznie w zależności od konkretnego przypadku; mogą one jednak obejmować radioterapię, chemioterapię, immunoterapię lub zabieg chirurgiczny. Lekarze mogą lokalnie celować i usuwać guzy lub pracować nad zabiciem raka w całym ciele za pomocą promieniowania lub leków.

• Operacja: Fundoplikacja Nissena jest powszechnym leczeniem chirurgicznym GERD, w którym górna część żołądka jest owinięta wokół dolnego zwieracza przełyku (LES). Ta operacja wzmacnia zwieracz, aby zapobiec refluksowi kwasu.

• Rozszerzenie przełyku: w przypadku zwężenia lekarze mogą spróbować tej procedury, która polega na użyciu specjalnej rurki lub balonu chirurgicznego w celu fizycznego otwarcia przełyku. Jest to zwykle zabieg ambulatoryjny, wykonywany podczas znieczulenia miejscowego.