Anatomia ślimaka

Chociaż ślimak jest technicznie kością, odgrywa istotną rolę w funkcjonowaniu słuchu, a nie jest po prostu kolejnym elementem układu kostnego. Znajduje się w uchu wewnętrznym i jest często opisywany jako wydrążony w kształcie ślimaka lub spirali.

Anatomia

Spiralny kształt ślimaka jest niezbędny do transdukcji różnych częstotliwości dźwięku. Ślimak ma około 10 milimetrów (mm) szerokości, a gdyby ślimak był rozwinięty, miałby około 35 mm długości.

Struktura

Ślimak jest wypełniony płynem (perlimfą i endolimfą) i jest podzielony na trzy komory zwane przedsionkiem (scala vestibuli), media (scala media) i bębenek (scala tympani). Dwie z tych wypełnionych płynem komór wyczuwają zmiany ciśnienia (spowodowane dźwiękiem), podczas gdy trzecia komora zawiera narząd Cortiego, przewód ślimakowy i błonę podstawną.

Przewód ślimakowy to kolejna wydrążona kostna rurka, która znajduje się między przedsionkiem łusek a błoną bębenkową łuski bębenkowej. Przewód ślimakowy zawiera endolimfę. Łuska bębenkowa i przewód ślimakowy są oddzielone błoną podstawną.

W ślimaku znajdują się również maleńkie komórki rzęsate. Znajdują się one w narządzie Cortiego i są niezbędne do prawidłowego słyszenia.

W chwili narodzin mamy około 12 000 komórek rzęsatych. Komórki włosów mogą być uszkodzone i utracone przez całe nasze życie z powodu głośnych dźwięków lub innych warunków, a po ich utracie komórki te nie regenerują się. Biorąc pod uwagę ich zasadniczą rolę w słyszeniu, utrata komórek rzęsatych prowadzi do trwałej utraty słuchu typu zmysłowo-nerwowego.

Lokalizacja

Ślimak jest jedną z dwóch głównych struktur tworzących ucho wewnętrzne. Ucho wewnętrzne znajduje się za błoną bębenkową i obok ucha środkowego. Pozostałe struktury nazywane są kanałami półkolistymi, które odpowiadają za równowagę, podczas gdy ślimak jest zaangażowany w słyszenie.

Za błoną bębenkową znajdują się kosteczki słuchowe, maleńkie kości, które odgrywają istotną rolę w słyszeniu. U dołu strzemiączka znajduje się owalne okienko, za którym znajdują się półkoliste kanały (zwane również labryntyną).

Kanały półkoliste wypełnione są płynem zwanym endolimfą i działają tak, aby zapewnić organizmowi właściwe poczucie równowagi. Bezpośrednio do kanałów półkolistych, przed początkiem ślimaka tworzącego ślimaka, znajduje się okienko okrągłe.KątKąt

Wariacje anatomiczne

Embrionalnie ucho wewnętrzne zaczyna się formować już w 4 tygodniu ciąży. Sam ślimak jest zwykle tworzony w 18 tygodniu ciąży. Gen SOX2 jest w dużej mierze odpowiedzialny za tworzenie ślimaka, a mutacje w SOX2 są związane z niedosłuchem odbiorczym.KątKąt

Ślimak ma duże różnice w długości ślimaka, kątach między zwojami i położeniu w podstawie czaszki.KątMa to wpływ na chirurgię implantów ślimakowych.

Funkcjonować

Fale dźwiękowe trafiają do ucha i uderzają w błonę bębenkową, powodując wibracje. Wibracje te docierają do kosteczek słuchowych, maleńkich kości znajdujących się w uchu środkowym, zwanych młoteczkiem, kowadełkiem. i strzemiączka.

Strzemiączko uderza w okienko owalne, a wibracje są dalej przenoszone przez perylimfę (płyn) znajdującą się wewnątrz ślimaka. Wibracje dźwiękowe są kontynuowane przez przedsionek i błonę bębenkową, ostatecznie wypierając okrągłe okno.KątKąt

Gdy wibracje przechodzą przez płyn, aktywują komórki rzęsate zlokalizowane na błonie podstawnej i narządzie Corti. Komórki rzęsate następnie szczotkują swoje stereocilia (maleńkie włoskowate wypustki, które znajdują się na górze komórki) o strukturę zwaną błoną tektorialną.

Ten ruch komórek rzęsatych powoduje depolaryzację (zmianę równowagi elektrolitów w płynie otaczającym komórki) przyłączonych włókien nerwowych i w ten sposób dźwięki są przesyłane do mózgu w celu interpretacji przez nerw słuchowy. KątKąt

Powiązane warunki

Kilka stanów może wpływać na ślimak.

Ubytek słuchu czuciowo-nerwowego

Ubytek słuchu typu zmysłowo-nerwowego jest technicznie definiowany jako ubytek słuchu, który wynika z jakiejkolwiek dysfunkcji ucha wewnętrznego. Obejmuje czuciową utratę słuchu, która wynika z uszkodzonych komórek rzęsatych w ślimaku.

Ubytek słuchu typu zmysłowo-nerwowego jest niezwykle powszechny, zwłaszcza w populacji osób starszych, ale może być również wrodzony. Może to być spowodowane narażeniem na głośny hałas, leki toksyczne dla ucha lub związane z chorobą Meniere’a.KątKąt

Ubytek słuchu typu zmysłowo-nerwowego można podzielić na centralny lub sensoryczny ubytek słuchu. Jak wcześniej wspomniano, czuciowa utrata słuchu jest wynikiem uszkodzenia komórek rzęsatych, natomiast centralna utrata słuchu może być wynikiem uszkodzenia szlaku nerwu słuchowego.KątKąt

Nerwiak akustyczny (nerwiak nerwu przedsionkowego)

Nerwiak słuchowy to łagodny wzrost, który powstaje z nerwów zaopatrujących ucho wewnętrzne. Może powodować problemy z prawidłową równowagą, powodując zawroty głowy i może powodować utratę słuchu lub szumy uszne (dzwonienie w uchu).

szum w uszach

W uchu dzwoni szum w uszach. Może to być również leżący u podstaw dźwięk brzęczenia, gwizdania lub ćwierkania. Pulsacyjny szum w uszach występuje wtedy, gdy słyszysz w uszach coś, co brzmi jak bicie własnego serca.

Szum w uszach jest silnie związany z narażeniem na głośne dźwięki, odbiorczym ubytkiem słuchu i jest również uważany za wynik uszkodzenia komórek rzęsatych w ślimaku.KątKąt

Implanty ślimakowe

Implant ślimakowy to urządzenie elektroniczne, które może poprawić słyszenie u osób, które w wyniku uszkodzenia ślimaka doświadczają głuchoty lub głębokiego ubytku słuchu.

Składa się z kilku części, w tym mikrofonu, procesora mowy, nadajnika i odbiornika oraz zestawu elektrod. Część implantu ślimakowego umieszcza się chirurgicznie pod skórą, natomiast część zewnętrzną zakłada się za uchem.

Mimo swojej nazwy implant ślimakowy nie przywraca normalnego słuchu. Stymuluje nerw słuchowy, aby dać ludziom niesłyszącym lub z ciężkim ubytkiem słuchu reprezentację różnych dźwięków i pomóc im zrozumieć mowę. Interpretacja dźwięku za pomocą implantu ślimakowego wymaga odpowiedniego przeszkolenia.

Testy

Zdrowie ślimaka ocenia się za pomocą kilku testów.

Testy Rinne’a i Webera

Tego typu testy słuchu są czasami nazywane testami kamertonowymi i są przydatne w wykrywaniu problemów w uchu środkowym i uchu wewnętrznym. Testy te rzadko są stosowane samodzielnie, ale w połączeniu z innymi rodzajami testów słuchu, gdy próbuje się określić, czy występuje ubytek słuchu, czy też dotyczy ślimaka.KątKąt

Badanie odpowiedzi słuchowej pnia mózgu (ABR)

Ten test jest często używany do badania przesiewowego ubytku słuchu u niemowląt i jest również nazywany badaniem słuchowego potencjału wywołanego (AEP). Jest przydatny w wykrywaniu problemów ze ścieżkami nerwowymi zaangażowanymi w przekazywanie impulsów dźwiękowych do mózgu, a także problemów ze ślimakiem.

Test otoemisji akustycznych (OAE)

Ten test jest łatwy do przeprowadzenia, po prostu wkładając sondę do ucha i mierząc reakcję na określone dźwięki. Test OAE konkretnie mierzy funkcję komórek rzęsatych znajdujących się w ślimaku.