Anatomia tętnicy płucnej

Główna tętnica płucna, zwana także pniem płucnym, to naczynie wychodzące z serca. Dzieli się na lewą i prawą tętnicę płucną, które przenoszą do płuc krew o stosunkowo niskiej zawartości tlenu i wysokiej zawartości dwutlenku węgla.

Tam jest uzupełniany wdychanym tlenem, a nadmiar dwutlenku węgla jest „odrzucany”, aby uwolnić się z organizmu poprzez wydech.

Anatomia

Pień płucny oraz lewa i prawa tętnica płucna są stosunkowo dużymi tętnicami. Każdy z nich ma kształt rurki z prześwitem (otworem, przez który przepływa krew). Lewa i prawa tętnica płucna przesyłają krew odpowiednio do lewego i prawego płuca.

Struktura

Pień płucny oraz prawa i lewa tętnica płucna mają kształt przypominający dużą literę „T”, przy czym pień tworzy dolną część, a lewa i prawa gałąź tworzą jedną z dwóch stron u góry.

Pomiędzy prawą komorą serca a pniem płucnym znajduje się zastawka. Ta zastawka, złożona z dwóch guzków tkanki łącznej, jest skonstruowana tak, że otwiera się, gdy serce pompuje, dzięki czemu krew może płynąć z prawej komory do tułowia płucnego. Gdy mięsień sercowy się rozluźnia, zastawki zamykają się, aby zapobiec cofaniu się krwi do serca.

Podobnie jak w przypadku wszystkich tętnic, ściany tętnic płucnych mają kilka warstw mięśni, które pozwalają im się rozszerzać (poszerzać) i zwężać (zwężyć). To bardzo różni się od ścian żył, które są cieńsze i mniej umięśnione.

Lokalizacja

U wylotu prawej komory znajduje się stosunkowo krótki i szeroki pień płucny. Ta główna gałąź tętnicza znajduje się powyżej serca na lewo od aorty wstępującej.

Prawa tętnica płucna zaklinuje się w łuku aorty, za aortą wstępującą i przed aortą zstępującą. Lewa tętnica płucna rozciąga się w pobliżu lewej strony aorty.

Naczynia te przebijają osierdzie, czyli wyściółkę tkanki łącznej wokół serca. Ponieważ serce znajduje się po lewej stronie klatki piersiowej, lewa tętnica płucna jest bliżej płuc niż prawa tętnica płucna.

Po wejściu lewej tętnicy płucnej do lewego płuca dzieli się na mniejsze gałęzie. Prawa tętnica płucna biegnie przez górną część klatki piersiowej, aby dostać się do prawego płuca. Po tym punkcie tętnica ta dzieli się na mniejsze gałęzie.

Wariacje anatomiczne

Ogólnie rzecz biorąc, każda tętnica płucna dzieli się na trzy do siedmiu odgałęzień. Najczęstsze zmiany anatomiczne tętnic płucnych to zmiany liczby gałęzi tętnic w płucach.A czasami jeden lub więcej działów może się rozgałęzić, zanim prawa lub lewa tętnica płucna dostanie się do serca.

Istnieją również rzadkie wrodzone deformacje tętnic płucnych:

• Atrezja płucna: jest to stan, w którym zastawka płucna nie otwiera się prawidłowo, co powoduje zmniejszenie przepływu krwi z serca do płuc. Objawy, takie jak szybki oddech i powolny wzrost w dzieciństwie, mogą się różnić w zależności od stopnia wady anatomicznej.Ta wada jest leczona chirurgicznie.

• Zwężenie tętnicy płucnej: Ta wrodzona wada charakteryzuje się wąską tętnicą płucną. Może wiązać się z różnymi wadami serca i powodować zmęczenie i duszność, a także objawy wszelkich takich współistniejących wad serca. Naprawa chirurgiczna może obejmować poszerzenie tętnicy za pomocą stentu.

• Zawiesie tętnicy płucnej: Jest to wada wrodzona, w której lewa tętnica płucna odgałęzia się od prawej tętnicy płucnej, a nie bezpośrednio od pnia płucnego. Wada związana jest ze zwężeniem tchawicy (tchawicy) i oskrzeli (dróg oddechowych).Zawiesie tętnicy płucnej można leczyć chirurgicznie.

Funkcjonować

Tętnice płucne są częścią krążenia płucnego, które obejmuje również żyły płucne i naczynia włosowate płucne. Celem krążenia płucnego jest przenoszenie tlenu i dwutlenku węgla między krwią w ciele a powietrzem wdychanym i wydychanym w płucach.

Specyficzną rolą tętnic płucnych jest przenoszenie krwi ubogiej w tlen i bogatej w odpady dwutlenku węgla do naczyń włosowatych płuc, gdzie zachodzi ta wymiana.

Kiedy krew zostanie wzbogacona w tlen i oczyszczona z odpadów dwutlenku węgla, płynie z powrotem przez żyły płucne do prawej komory serca. Stamtąd krew jest pompowana do lewej komory i ostatecznie rozprowadzana przez aortę do tętnic, które przenoszą bogatą w tlen krew w całym ciele.

Znaczenie kliniczne

Istnieją dwa główne schorzenia, które wpływają na tętnice płucne u dorosłych — zator płucny (PE) i tętnicze nadciśnienie płucne. Tętnicze nadciśnienie płucne jest rzadką chorobą, która rozwija się w czasie. PE to zakrzep krwi w tętnicy płucnej i jest to nagły przypadek medyczny.

Zator płucny

ZTP to stan, w którym skrzep krwi osadza się w tętnicy płucnej, blokując przepływ krwi do płuc. Objawy obejmują:

• Nagła duszność
• Ból w klatce piersiowej i plecach
• Kaszel
• Krwawa plwocina
• Nadmierne pocenie
• Zawroty
• Niebieskie usta lub paznokcie
• Utrata przytomności

ZTP może wystąpić, gdy skrzep krwi tworzy się w żyle (np. w nogach) i przemieszcza się przez serce, ostatecznie osadzając się w tętnicy płucnej. Czynniki ryzyka obejmują zaburzenia krzepnięcia krwi, raka i przedłużający się bezruch fizyczny.

Tętnicze nadciśnienie płucne

Tętnicze nadciśnienie płucne jest rzadkim typem nadciśnienia płucnego charakteryzującym się zwężeniem, usztywnieniem i pogrubieniem tętnic w płucach i wokół nich. Może powodować zmęczenie, duszność, krwioplucie (odkrztuszanie krwi) i obrzęk nóg.

Tętnicze nadciśnienie płucne może rozwinąć się bez znanej przyczyny, a czynnikami ryzyka są twardzina lub inne choroby tkanki łącznej, ekspozycja na toksyny i marskość wątroby.

Choroba ma charakter postępujący i może skutkować ciężką niewydolnością serca i niepełnosprawnością z powodu nietolerancji aktywności fizycznej.Leki na receptę mogą spowolnić postęp tętniczego nadciśnienia płucnego.

Tętnice płucne przenoszą krew z serca do płuc. Naczynia te są częścią krążenia płucnego i podlegają wpływowi innych naczyń krwionośnych w tym układzie i mają na nie wpływ. Wrodzone deformacje serca mogą być związane ze zmianami w tętnicach płucnych, a te problemy mogą wymagać chirurgicznej naprawy w dzieciństwie.