Badania wykazały, że bezsenność dziecięca może powodować niepokój w późniejszym życiu

Sen jest jednym z głównych filarów dobrego samopoczucia fizycznego i emocjonalnego dziecka, ale wielu rodziców będzie w stanie odnieść się do frustracji dziecka, które po prostu nie chce zasnąć lub budzi się kilka razy w ciągu nocy. Nie jest to niczym niezwykłym — nawet 50% dzieci w pewnym momencie doświadcza problemów ze snem.

Konsekwencje bezsenności w dzieciństwie mogą być dalekosiężne. Niedawne badanie podsumowane w czasopiśmie Sleep wykazało, że utrzymujące się objawy bezsenności (określane jako „umiarkowane lub poważne trudności z rozpoczęciem lub utrzymaniem snu”) są silnymi wyznacznikami zaburzeń nastroju w późniejszym życiu.

„Chociaż wiemy, że dzieci i młodzież z objawami bezsenności częściej mają historię zaburzeń nastroju i lęku, brakuje nam danych na temat tego, jak te objawy bezsenności ewoluują w miarę dojrzewania dziecka i wchodzenia w młodą dorosłość” – mówi główny autor Julio Fernandez – dr Mendoza, profesor nadzwyczajny na wydziale psychiatrii i zdrowia behawioralnego w Penn State College of Medicine.

Bliższe spojrzenie na badanie

Fernandez-Mendoza i jego zespół starali się lepiej zrozumieć przebieg objawów bezsenności u dzieci, analizując dane z Penn State Child Cohort, populacyjnej próby 700 dzieci o medianie wieku 9 lat. Naukowcy zbadali 421 uczestników, gdy byli nastolatkami, a następnie, gdy byli młodymi dorosłymi.

„Młodzi dorośli, którzy mieli chroniczne, nieustępliwe objawy bezsenności od dzieciństwa (wiek 9 lat) do wieku dojrzewania (16 lat) trzykrotnie częściej zgłaszali zaburzenia nastroju lub lękowe w wieku 24 lat, nawet po uwzględnieniu tych, którzy już mieli historię lub leczenie takich zaburzeń we wcześniejszym okresie życia” – mówi Fernandez-Mendoza.

Jednak to nie wszystkie złe wieści. Dzieci, które wyrosły z objawów bezsenności przed przejściem w wiek dojrzewania – i pozostały od nich wolne – nie były narażone na zaburzenia nastroju i lęki w młodym wieku dorosłym.

„Spodziewalibyśmy się zaobserwować przynajmniej pewne ryzyko, ale te dzieci miały się dobrze, co potwierdza pogląd, że wczesne leczenie bezsenności u dzieci może mieć istotny wpływ na zapobieganie przyszłym problemom ze zdrowiem psychicznym” – mówi Fernandez-Mendoza.

Fernandez-Mendoza uważa, że ​​terapie behawioralne objawów bezsenności w dzieciństwie powinny stać się standardem. „Nie należy pozostawiać „treningu” rodzicom, ponieważ istnieją bezpieczne terapie oparte na dobrych dowodach klinicznych i badawczych, które skutecznie pomagają dzieciom lepiej spać – mówi. „Są one obecnie dostarczane przez specjalistów od snu, ale można je włączyć jako część standardowej podstawowej opieki pediatrycznej”.

Jak wygląda bezsenność u dzieci?

Amerykańska Akademia Pediatrii (AAP) zaleca, aby dzieci w wieku od 6 do 12 lat spały od 9 do 12 godzin na dobę, aby zapewnić optymalny stan zdrowia.

Rodzice powinni uważać, aby ich dziecko kilka razy w tygodniu sypiało zbyt mało, czuło się zmęczone w ciągu dnia lub codziennie musiało drzemać, mówi dr Daniel Ganjian, pediatra z Providence Saint John’s Health Center w Santa Monica w Kalifornii. Głośne chrapanie lub dławienie się podczas snu to inne powody, dla których warto zasięgnąć porady lekarskiej.

„Diagnozujemy bezsenność u dzieci, przeprowadzając dokładną historię dziecka, która obejmuje ocenę harmonogramu snu dziecka” – wyjaśnia dr Ganjian. „W przypadkach, które nie są jasne, wykorzystujemy badanie snu, aby dostarczyć danych o tym, jak śpi dziecko”.