Badanie: 1 na 5 dorosłych rozwija zaburzenia psychiczne związane z pandemią

Rok po pandemii fizyczne objawy COVID-19, takie jak duszność i zmęczenie, są dobrze udokumentowane. Ale jak wirus wpływa na zdrowie psychiczne?

Aby odpowiedzieć na to pytanie, oceniający program, dr Matthew T. Boden, zwrócił się do swoich kolegów z Veterans Health Administration w Palo Alto o zorganizowanie metaanalizy wielu badań w celu zidentyfikowania nadrzędnych trendów.

Ponieważ dane na temat COVID-19 są w powijakach, w badaniu starano się przewidzieć wpływ wirusa na zdrowie psychiczne, wykorzystując dane z dwóch innych niedawnych pandemii koronawirusa – SARS i MERS-CoV, wraz z istniejącymi danymi COVID-19. „Wszyscy są dotknięci”, mówi Boden Verywell, ale dzięki temu badaniu „teraz wiemy, że zakażeni/wyzdrowieni ludzie są najbardziej dotknięci” pod względem zdrowia psychicznego.

Naukowcy odkryli, że co piąty dorosły rozwinął zaburzenia psychiczne związane z pandemią. Wersja przed drukiem artykułu jest dostępna na serwerze medRxiv, opublikowana w grudniu, podczas gdy artykuł jest recenzowany.Kąt

Badanie

Boden i jego koledzy przeanalizowali trendy w 60 publikacjach, łącznie z 66 190 uczestnikami. Ogólnie rzecz biorąc, najczęściej zgłaszanymi zaburzeniami psychicznymi były nieokreślona chorobowość psychiczna (zaburzenie nieokreślone, 32%), zespół stresu pourazowego (PTSD) (21%), depresja (17%) i lęk (12%).

Godny uwagi jest wskaźnik PTSD, mówi Boden. Wszystko, co dotyczy leczenia pacjentów z ciężkimi przypadkami COVID-19 — izolacja, niezwykle inwazyjne metody leczenia, takie jak intubacja, silna sedacja i różne leki — są czynnikami ryzyka PTSD. W szczególności wentylacja mechaniczna została powiązana z objawami PTSD u osób, które przeżyły OIOM.Kąt

Osoby najbardziej dotknięte problemami ze zdrowiem psychicznym to osoby zakażone/wyleczone (30%), następnie świadczeniodawcy (20%), dorośli w społeczności (16%) i dorośli poddani kwarantannie (12%).Kąt

Autorzy odkryli również, że pacjenci, którzy wyzdrowieli z SARS lub MERS, wykazywali wyższe wskaźniki chorób psychicznych w porównaniu z tymi, którzy wyzdrowieli po COVID-19. To, mówi Boden, może mieć związek z różnicami w śmiertelności; MERS i SARS mogą być bardziej śmiertelne niż COVID-19, ale trudno to osądzić, ponieważ nie dotyczyły prawie tylu osób, a kontekst globalny był inny.

„Należy zauważyć, że liczba osób dotkniętych COVID-19 oraz zakres stresorów, urazów i zagrożeń, z którymi może spotkać się jedna osoba, jest o wiele wyższa niż w przypadku SARS lub MERS” – mówi Boden. „W związku z tym ogólna liczba osób z niekorzystnymi skutkami dla zdrowia psychicznego będzie również znacznie wyższa”.

Prognozy oparte na danych

Dla osób z historią psychiatryczną „niemal na każde zaburzenie może mieć wpływ” ostatnia pandemia, mówi Boden. Jeśli chodzi o nowe zaburzenia, to obecnie w większości spekulacje, ale w nadchodzących latach możemy również zaobserwować wzrost lęku i nadużywania substancji.

„Ludzie używają substancji jako mechanizmów radzenia sobie” – mówi Boden. „Będzie to szczególnie widoczne, gdy mamy takie rzeczy, jak schronienie w miejscu, gdy substancje są jedynym sposobem, w jaki ludzie mogą znaleźć przyjemność lub poradzić sobie z pandemią”. to, „istnieje wyraźna potrzeba uzyskania danych na temat używania substancji podczas pandemii”, mówi.

Niezależnie od statusu COVID-19, Boden przewiduje wzrost depresji i zaburzeń lękowych. „Wpływ ekonomiczny będzie czynnikiem wpływającym na większość ludzi, zwłaszcza wśród populacji, które są nieproporcjonalnie dotknięte spowolnieniem gospodarczym, które miało i nadal trwa”, szczególnie dla osób o ograniczonych środkach ekonomicznych, tych, którzy pracują w „podstawowych ”, publiczne miejsca pracy oraz czarnoskórzy i rdzenni kolorowi ludzie.

„Aby odpowiednio zająć się tą pandemią, władze federalne i lokalne, systemy opieki zdrowotnej i indywidualni dostawcy leczenia będą musieli przeznaczyć zasoby na ocenę i leczenie niekorzystnych skutków dla zdrowia psychicznego w tych wrażliwych populacjach” – mówi.

Pomoc w zakresie zdrowia psychicznego dla pacjentów z COVID-19

Kiedy wybuchła pandemia, dr Brittany C. LeMonda, neuropsycholog kliniczny z Nowego Jorku, zapewniła telezdrowie pacjentom w trakcie powrotu do zdrowia po COVID-19. Opierając się na swojej pracy, LeMonda mówi Verywell, że wzorce zdrowia psychicznego wydają się zależeć od ciężkości infekcji i wieku. Oznacza to, że pacjenci z cięższą infekcją wykazują objawy zespołu stresu pourazowego, lęku i choroby psychicznej, ale są też starsi. Pacjenci z lżejszymi przypadkami wykazują depresję i zwykle są młodsi.

„Wiemy, że istnieje związek między zdrowiem psychicznym a funkcjonowaniem układu odpornościowego” – mówi LeMonda, więc starsze osoby, które mają bardziej osłabiony układ odpornościowy, również częściej borykają się ze zdrowiem psychicznym. Niezależnie od tego, jak mówi, te zmagania są znaczące bez względu na wiek pacjenta czy stopień zaawansowania infekcji.

„Wspólnym tematem wśród poważnie zakażonych pacjentów było to, że objawy COVID i lęk nakładały się na siebie” – mówi. Wyniki laboratoryjne mogą wrócić do normy dla pacjentów, co wskazuje, że nie mieli już wirusa, ale niektórzy powiedzieliby, że nadal czuli się, jakby wracali do zdrowia. „Nadal odczuwali problemy z oddychaniem, napięcie i ucisk w klatce piersiowej” – mówi LeMonda. „To są również objawy niepokoju”.

Mniej poważnie zakażeni pacjenci LeMondy prezentowali mgłę psychiczną, obawy przed powrotem do pracy i powiedzieli, że po prostu nie czuli się tak „ostry” od czasu zarażenia się wirusem. Więc przyłapała się na pytaniu klientów: „Czy to reakcja na pandemię, czy jest to prawdziwe neurologiczne powikłanie COVID?”

Fizyczne wyplątanie z emocjonalnego dobrostanu

Odnosząc się do tej różnicy, LeMonda zaleca skontaktowanie się z neuropsychologiem, aby pomóc odróżnić to, co się dzieje. „Neurpsycholog jest dobrze przygotowany do przeprowadzania oceny tego aspektu” – mówi. „Pytamy, czy to neurologiczne czy pierwotne zaburzenie nastroju?”

Mogą pomóc zidentyfikować, czy coś uszkodziło mózg, na przykład niedotlenienie, brak tlenu w tkance mózgowej. Jeśli dana osoba szuka terapii w przypadku problemów po wyzdrowieniu z COVID-19, „ta wstępna ocena neuropsychologiczna jest naprawdę przydatna”, tylko po to, aby wszyscy mieli jasność co do zdrowia mózgu, zanim zajmą się zdrowiem emocjonalnym.

Następnie LeMonda zaleca terapię grupową. Zwłaszcza jeśli dana osoba była intensywnie leczona w szpitalu – obejmująca intubację, izolację i szpitalny chaos. „Jeśli nie przeszedłeś przez to, nie rozumiesz, więc naprawdę uważam, że terapia grupowa jest idealna dla tych ciężko dotkniętych osób” – mówi. A dla osób wyzdrowiałych z objawami PTSD, Boden zaleca oparte na dowodach terapie, takie jak przedłużona ekspozycja, terapia przetwarzania poznawczego oraz odczulanie i ponowne przetwarzanie za pomocą ruchu gałek ocznych (EMDR).

Ponieważ pandemia pociąga za sobą nie tylko chorobę, ale także wstrząsające zmiany w zatrudnieniu, statusie finansowym, związkach i życiu codziennym, LeMonda mówi, że terapia indywidualna jest również opcją, nawet jeśli nie zachorowałeś na COVID-19.

Droga naprzód

Czy powszechność pandemii pomoże nam w radzeniu sobie? Boden mówi, że to wciąż niejasne. „Jednak dowody zgromadzone, na przykład w badaniach przeprowadzonych przez George’a Bonanno i współpracowników, wskazują, że większość ludzi jest odporna i nie cierpi na zaburzenia związane ze stresem traumatycznym, gdy jest narażona na traumatyczne wydarzenia”, mówi.

Potrzebne są dodatkowe badania, ale większość ludzi nie rozwija zespołu stresu pourazowego. Mimo to ci, którzy są najbardziej narażeni – ze względu na status finansowy, rasę, tożsamość płciową, wcześniejszy stan chorobowy, wiek lub jakąkolwiek kombinację tych czynników – potrzebują więcej uwagi i pomocy.

Jonathan Rogers, MRCPsych, psychiatra z Wielkiej Brytanii, zastanawia się, czy komunikaty dotyczące zdrowia publicznego nie były zbyt wąsko skoncentrowane, jedynie podkreślając znaczenie dystansu społecznego. „Prawdopodobnie pomocne byłoby posiadanie szerszego przekazu, podkreślającego znaczenie ćwiczeń fizycznych, dobrej diety, utrzymywania rutyny i regularnych kontaktów z przyjaciółmi/rodziną, nawet jeśli tylko wirtualnych” – mówi Rogers. „Wszystko to jest znane z tego, że wspierają dobre zdrowie psychiczne.”

Oprócz tych codziennych praktyk Rogers zaleca rządom udział w zdrowiu publicznym poprzez politykę. „Myślę, że wiele osób zmaga się z niepewnością, co ma się wydarzyć w przyszłości”, mówi Rogers. „Niektóre rzeczy są trudne do kontrolowania przez rządy, ale inne, takie jak zasiłki dla bezrobotnych, można zaplanować z wyprzedzeniem, aby dać ludziom pewność ”.

Oprócz jasno określonej pomocy finansowej „usługi zdrowia psychicznego muszą być odpowiednio wspierane, aby mogły pomóc osobom, które są chore psychicznie” – mówi Rogers.

Informacje zawarte w tym artykule są aktualne na podany dzień, co oznacza, że ​​po przeczytaniu mogą być dostępne nowsze informacje. Aby uzyskać najnowsze informacje o COVID-19, odwiedź naszą stronę z wiadomościami o koronawirusie.