Bielactwo: rodzaje, objawy, przyczyny, leczenie i regeneracja

Bielactwo nabyte to choroba skóry, w której na skórze pojawiają się gładkie białe obszary (zwane plamkami lub plamami). Zwykle zaczyna się na dłoniach, przedramionach, stopach i twarzy. Na całym świecie około 1% populacji ma bielactwo.

Przegląd

Co to jest bielactwo?

Bielactwo nabyte (vit-il-EYE-go) to choroba skóry, która powoduje, że skóra traci kolor. Na skórze osoby pojawiają się gładkie białe obszary (nazywane plamkami, jeśli mają mniej niż 5 mm lub plamy, jeśli 5 mm lub większe). Jeśli masz bielactwo w miejscu, w którym są włosy, włosy na twoim ciele również mogą stać się białe.

Stan ten występuje, gdy melanocyty (komórki skóry wytwarzające melaninę, substancję chemiczną nadającą skórze jej kolor lub pigmentację) są niszczone przez układ odpornościowy organizmu.

Jak postępuje bielactwo?

Bielactwo zwykle zaczyna się od kilku małych białych plam, które mogą stopniowo rozprzestrzeniać się po całym ciele w ciągu kilku miesięcy. Bielactwo zwykle zaczyna się na dłoniach, przedramionach, stopach i twarzy, ale może rozwijać się na dowolnej części ciała, w tym na błonach śluzowych (wilgotna wyściółka jamy ustnej, nosa, narządów płciowych i odbytu), oczy i uszy wewnętrzne.

Czasami większe łaty nadal się rozszerzają i rozprzestrzeniają, ale zwykle pozostają w tym samym miejscu przez lata. Lokalizacja mniejszych plamek zmienia się wraz z upływem czasu, ponieważ niektóre obszary skóry tracą i odzyskują pigment. Bielactwo różni się pod względem ilości dotkniętej chorobą skóry, u niektórych pacjentów występuje kilka obszarów odbarwionych, a u innych rozległa utrata koloru skóry.

Jakie są rodzaje bielactwa nabytego?

Bielactwo może być:

Uogólnione, który jest najczęstszym typem, gdy plamki pojawiają się w różnych miejscach na ciele.
Segmentowyktóry jest ograniczony do jednej strony ciała lub jednego obszaru, takiego jak dłonie lub twarz.
śluzówka, który wpływa na błony śluzowe jamy ustnej i/lub narządów płciowych.
Ogniskowy, który jest rzadkim typem, w którym plamki znajdują się na małym obszarze i nie rozprzestrzeniają się w określony wzór w ciągu jednego do dwóch lat.
trichom, co oznacza, że występuje biały lub bezbarwny środek, następnie obszar o jaśniejszej pigmentacji, a następnie obszar o normalnej kolorystyce skóry.
uniwersalnyinny rzadki rodzaj bielactwa, w którym ponad 80% skóry ciała nie ma pigmentu.

Jak powszechne jest bielactwo?

Bielactwo nabyte występuje u około 1% lub nieco więcej populacji na całym świecie. Bielactwo wpływa jednakowo na wszystkie rasy i płcie; jednak jest bardziej widoczny u osób o ciemniejszej karnacji. Chociaż bielactwo może rozwinąć się u każdego w każdym wieku, najczęściej pojawia się u osób w wieku od 10 do 30 lat. Bielactwo rzadko pojawia się u osób bardzo młodych lub bardzo starych.

Objawy i przyczyny

Co powoduje bielactwo?

Chociaż przyczyny bielactwa nabytego nie są do końca poznane, istnieje wiele różnych teorii:

Zaburzenia autoimmunologiczne: Układ odpornościowy osoby dotkniętej chorobą może wytworzyć przeciwciała, które niszczą melanocyty.
Czynniki genetyczne: Niektóre czynniki, które mogą zwiększać szansę na bielactwo, mogą być dziedziczone. Około 30% przypadków bielactwa przebiega w rodzinach.
Czynniki neurogenne: Substancja toksyczna dla melanocytów może być uwalniana na zakończeniach nerwowych skóry.
Samozniszczenie: Defekt melanocytów powoduje, że same się niszczą.

Bielactwo może być również wywołane przez pewne zdarzenia, takie jak stres fizyczny lub emocjonalny. Ponieważ żadne z wyjaśnień nie wydaje się całkowicie wyjaśniać tego stanu, możliwe jest, że kombinacja tych czynników jest odpowiedzialna za bielactwo.

Czy bielactwo jest bolesne?

Bielactwo nie jest bolesne. Jednak na jaśniejszych partiach skóry mogą wystąpić bolesne oparzenia słoneczne. Ważne jest, aby chronić się przed słońcem za pomocą takich środków, jak stosowanie kremów przeciwsłonecznych, przebywanie z dala od słońca w godzinach, w których jest ono najsilniejsze i noszenie odzieży ochronnej. Niektóre osoby z bielactwem zgłaszały czasami swędzenie skóry, w tym przed rozpoczęciem depigmentacji.

Czy mogę odziedziczyć bielactwo?

Bielactwo niekoniecznie jest dziedziczone. Jednak około 30% osób z bielactwem ma co najmniej jednego bliskiego krewnego, który również ma bielactwo.

Jakie są oznaki i objawy bielactwa?

Oznaki i objawy bielactwa nabytego obejmują:

Plamy na skórze tracą kolor. Może to obejmować oczy i/lub błony śluzowe jamy ustnej lub nosa.
Plamy włosów na głowie lub twarzy stają się przedwcześnie szare lub białe.

Jakie problemy wiążą się z bielactwem?

Chociaż bielactwo nabyte jest głównie schorzeniem kosmetycznym, osoby z bielactwem mogą doświadczać różnych problemów:

Ponieważ brakuje im melanocytów, plamki są bardziej wrażliwe na światło słoneczne niż reszta skóry, więc będą raczej palić niż opalać.
Osoby cierpiące na bielactwo mogą mieć pewne nieprawidłowości w siatkówkach (wewnętrzna warstwa oka zawierająca komórki światłoczułe) i pewne zmiany koloru tęczówek (kolorowa część oka). W niektórych przypadkach dochodzi do zapalenia siatkówki lub tęczówki, ale zwykle nie ma to wpływu na widzenie.
Osoby z bielactwem mogą być bardziej podatne na inne choroby autoimmunologiczne (w których układ odpornościowy organizmu powoduje sam atak), takie jak niedoczynność tarczycy, cukrzyca, niedokrwistość złośliwa, choroba Addisona i łysienie plackowate. Ponadto osoby z chorobami autoimmunologicznymi są bardziej narażone na rozwój bielactwa.
Osoby z bielactwem mogą czuć się zakłopotane lub zaniepokojone swoją skórą. Czasami ludzie są niegrzeczni – mogą gapić się lub mówić niemiłe rzeczy. Może to spowodować, że osoba z bielactwem będzie miała niską samoocenę. To z kolei może wywołać problemy z lękiem lub depresją i sprawić, że ktoś będzie chciał się izolować. Jeśli tak się stanie, powinieneś porozmawiać ze swoim lekarzem lub rodziną i przyjaciółmi, aby pomóc Ci znaleźć rozwiązanie.

Diagnoza i testy

Jak diagnozuje się bielactwo?

Zwykle białe plamy są łatwo widoczne na skórze, ale pracownicy służby zdrowia mogą użyć lampy Wooda, która oświetla skórę światłem ultrafioletowym (UV), aby odróżnić ją od innych chorób skóry.

Jakie inne stany przypominają bielactwo?

Istnieją inne warunki, które powodują, że skóra zmienia się lub traci pigmentację. Obejmują one:

Leukoderma chemiczna: Ekspozycja na niektóre chemikalia przemysłowe powoduje uszkodzenie komórek skóry, powodując liniowe lub poplamione białe obszary skóry
Tinea versicolor: Ta infekcja drożdżakowa może tworzyć ciemne plamy widoczne na jasnej skórze lub jasne plamy widoczne na ciemniejszej skórze.
Bielactwo: Ta choroba genetyczna oznacza, że masz niższy poziom melaniny w skórze, włosach i/lub oczach.
Łupież biały: Ten stan zaczyna się od czerwonych i łuszczących się obszarów skóry, które zanikają w łuszczących się jaśniejszych plamach skóry.

Zarządzanie i leczenie

Jak leczy się bielactwo?

Nie ma lekarstwa na bielactwo. Celem leczenia medycznego jest ujednolicenie kolorytu skóry poprzez przywrócenie koloru (repigmentacja) lub wyeliminowanie pozostałego koloru (depigmentacja). Typowe zabiegi obejmują terapię kamuflażową, terapię repigmentacyjną, terapię światłem i chirurgię. Może być również zalecane poradnictwo.

Terapia kamuflażowa:

Używanie kremów przeciwsłonecznych z SPF 30 lub wyższym. Ponadto krem przeciwsłoneczny powinien chronić światło ultrafioletowe B i ultrafioletowe A (UVB i UVA). Stosowanie filtrów przeciwsłonecznych minimalizuje opalanie, ograniczając w ten sposób kontrast między dotkniętą i normalną skórą.
Makijaż pomaga zakamuflować obszary pozbawione pigmentu. Jedną z dobrze znanych marek jest Dermablend®.
Farby do włosów, jeśli bielactwo wpływa na włosy.
W przypadku rozległej choroby można zastosować terapię depigmentacyjną lekiem monobenzon. Ten lek jest nakładany na pigmentowane plamy skóry i zmienia je na białe, aby pasowały do obszarów bielactwa nabytego.

Terapia repigmentacyjna:

Kortykosteroidy można przyjmować doustnie (jako pigułka) lub miejscowo (jako krem nakładany na skórę). Wyniki mogą potrwać do 3 miesięcy. Lekarz będzie monitorował pacjenta pod kątem wszelkich działań niepożądanych, które mogą obejmować ścieńczenie skóry lub rozstępy (rozstępy) w przypadku stosowania przez dłuższy czas.
Miejscowe analogi witaminy D.
Miejscowe immunomodulatory, takie jak inhibitory kalcyneuryny.

Terapia światłem:

Ultrafiolet B o wąskim paśmie (NB-UVB) wymaga od dwóch do trzech sesji leczenia tygodniowo przez kilka miesięcy.
Lasery ekscymerowe emitują światło ultrafioletowe o długości fali zbliżonej do wąskopasmowego UVB. Jest to lepsze dla pacjentów, którzy nie mają rozległych lub dużych zmian, ponieważ są dostarczane do małych, docelowych obszarów.
Połączenie doustnego psoralenu i UVA (PUVA) stosuje się w leczeniu dużych obszarów skóry z bielactwem. Uważa się, że zabieg ten jest bardzo skuteczny u osób z bielactwem w okolicach głowy, szyi, tułowia, ramion i nóg.

Chirurgia:

Autologiczne (od pacjenta) przeszczepy skóry: Skóra jest pobierana z jednej części pacjenta i używana do pokrycia innej części. Możliwe powikłania to blizny, infekcja lub brak repigmentacji. Można to również nazwać mini-szczepieniem.
Mikropigmentacja: rodzaj tatuowania, który zwykle stosuje się na ustach osób dotkniętych bielactwem.

Doradztwo:

Bielactwo może powodować stres psychiczny i może wpływać na poglądy i interakcje społeczne. Jeśli tak się stanie, Twój opiekun może zasugerować, abyś znalazł doradcę lub wziął udział w grupie wsparcia.

Zapobieganie

Jak mogę zapobiec bielactwu?

Ponieważ nikt nie wie na pewno, co powoduje bielactwo, nikt nie może ci powiedzieć, jak temu zapobiec. Ogólnie rzecz biorąc, mądrze jest, aby każdy stosował nawyki bezpiecznego przebywania na słońcu i dbał o swoją skórę.

Perspektywy / Prognozy

Jakie są perspektywy dla osób z bielactwem?

Około 10% do 20% osób z bielactwem nabytym w pełni odzyskuje kolor skóry. Największe szanse na odzyskanie koloru skóry mają osoby młode, których bielactwo osiąga szczyt w ciągu niespełna sześciu miesięcy i jest zlokalizowane głównie na twarzy. Osoby, u których prawdopodobieństwo odzyskania koloru jest mniejsze, to osoby, u których w późniejszym życiu pojawia się bielactwo na ustach i kończynach, zwłaszcza na dłoniach.

Czy bielactwo jest śmiertelne?

Nie. I nie jest też w żaden sposób zaraźliwy.

Żyć z

Co powinienem wiedzieć o życiu z bielactwem?

Czytając o bielactwie, możesz znaleźć tę myśl pojawiającą się w wielu miejscach, że „bielactwo nie zagraża życiu, ale zmienia życie”. Jednym z powodów jest fakt, że bielactwo rozwija się z czasem. Innym czynnikiem jest to, że wiele społeczeństw wierzy, że wygląd jest bardzo ważny i że należy unikać odmienności. Często dotyczy to kobiet.

Ważne jest, aby każdy wziął na siebie odpowiedzialność za swoje zdrowie. Kluczem jest edukacja na temat bielactwa i znalezienie lekarza, który naprawdę zna się na chorobie i możliwościach leczenia. Jeśli pojawią się jakiekolwiek nowe objawy, które powodują niepokój lub jeśli masz pytania, upewnij się, że Twój głos jest słyszalny.

Zasoby

Czy istnieją zasoby dla osób z bielactwem?

Oto nazwy niektórych organizacji, które mogą Ci się przydać.

Amerykańska Fundacja Vitiligo
https://www.avrf.org/
Fundacja Global Vitiligo
https://globalvitiligofoundation.org/
Widocznie niedoskonale doskonały
https://sites.google.com/view/viperfect/home?authuser=0
Przyjaciele Vitiligo „VITFriends”
https://www.vitfriends.org/
Międzynarodowe wsparcie dla bielactwa nabytego
https://vitiligosupport.org/

Tags: disease information wiedza medyczna