Co należy wiedzieć o szczepionce Heplisav-B

Heplisav-B to szczepionka stosowana u osób dorosłych w wieku 18 lat i starszych w celu zapobiegania wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, infekcji wirusowej wątroby. Jest to jedna z trzech szczepionek zatwierdzonych przez amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków (FDA) do zapobiegania zakażeniu wirusem zapalenia wątroby typu B.

Heplisav-B to rekombinowana szczepionka, która stymuluje wytwarzanie ochronnych przeciwciał skierowanych specyficznie na wirusa zapalenia wątroby typu B (HBV). Szczepionki rekombinowane działają poprzez wprowadzenie DNA kodującego wirusa HBV do komórek, dostarczając im instrukcji, jak wytwarzać przeciwciała specyficzne dla HBV.

Heplisav-B podaje się w serii dwóch wstrzyknięć. Jedną z głównych zalet Heplisav-B jest to, że wymaga mniejszej liczby szczepionek w krótszym czasie w porównaniu z innymi opcjami szczepionek. To lepiej pomaga zapewnić, że ludzie ukończą serię szczepień, zamiast przerywać.

Zastosowania

Heplisav-B to nowsza opcja szczepionki stosowana do podstawowej immunizacji przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u osób dorosłych w wieku 18 lat i starszych. Szczepienie to proces uodparniania osoby na infekcje poprzez szczepienie lub narażenie na naturalną infekcję.

W przypadku zapalenia wątroby typu B naturalna ekspozycja nie jest opcją, ponieważ może prowadzić do przewlekłej infekcji, stanu, który można kontrolować, ale nie można go wyleczyć. W niektórych przypadkach przewlekłe zakażenie HBV może prowadzić do marskości, niewydolności wątroby i raka wątroby.

Wirusowe zapalenie wątroby typu B jest spowodowane kontaktem z zakażoną HBV krwią oraz, w mniejszym stopniu, płynami ustrojowymi, takimi jak nasienie.

Komitet Doradczy ds. Praktyk Szczepień (ACIP), panel ekspertów będący częścią CDC, zaleca szczepienie przeciwko HBV wszystkim nieszczepionym dorosłym w wieku 59 lat i młodszym oraz osobom w wieku 60 lat i starszym, u których występują czynniki ryzyka HBV, w tym:

• Osoby, które uprawiają seks z kimś, kto ma zapalenie wątroby typu B
• Osoby aktywne seksualnie, które nie są w długotrwałym, wzajemnie monogamicznym związku
• Osoby poszukujące testów lub leczenia chorób przenoszonych drogą płciową
• Mężczyźni uprawiający seks z mężczyznami
• Osoby, które dzielą się igłami, strzykawkami lub innymi akcesoriami związanymi z narkotykami

• Pracownicy służby zdrowia i inne osoby narażone na kontakt z krwią

• Osoby mieszkające w tym samym gospodarstwie domowym co osoba z wirusowym zapaleniem wątroby typu B
• Mieszkańcy i pracownicy placówek dla osób z niepełnosprawnością rozwojową
• Osoby ze schyłkową chorobą nerek, które wymagają dializy
• Osoby z przewlekłą chorobą wątroby, w tym zapaleniem wątroby typu C
• Osoby żyjące z HIV
• Osoby z cukrzycą
• Osób uwięzionych
• Podróżujący z zagranicy do regionów o umiarkowanym lub wysokim wskaźniku wirusowego zapalenia wątroby typu B
• Każdy, kto prosi o szczepienie przeciwko HBV

Przed użyciem

Heplisav-B jest ogólnie uważany za bezpieczny do stosowania u dorosłych. Jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem jest ciężka alergia na poprzednią dawkę jakiejkolwiek szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B lub na którykolwiek składnik szczepionki Heplisav-B, w tym drożdże. Należy ją również stosować ze szczególną ostrożnością u osób z ciężką alergią na drożdże, ponieważ szczepionka jest hodowana z komórek drożdży.

Inne szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B

Istnieją dwie inne szczepionki przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, które są zatwierdzone dla osób w każdym wieku i dostarczane w trzech wstrzyknięciach domięśniowych:

• Engerix-B

• Recombivax HB

Istnieje również szczepionka skojarzona o nazwie Twinrix, która chroni zarówno przed wirusowym zapaleniem wątroby typu A, jak i wirusowym zapaleniem wątroby typu B. Jest zatwierdzona do stosowania wyłącznie u osób dorosłych w wieku 18 lat i starszych i jest podawana w serii trzech lub czterech zastrzyków.

Opcja nieszczepiona o nazwie HepaGam B jest czasami stosowana w celu ochrony przed zakażeniem u osób, które były narażone na HBV poprzez seks lub kontakt z zakażoną krwią (w tym krwią matki podczas porodu). Jest to forma terapii immunoglobulinowej, w której z krwi od dawców pobierane są ochronne przeciwciała. Nie jest stosowany do szczepień pierwotnych.

Dawkowanie

Heplisav-B jest dostarczany w jednorazowych, napełnionych strzykawkach, z których każda zawiera 0,5 mililitra (ml) szczepionki. Zastrzyki są podawane przez pracownika służby zdrowia.

Heplisav-B nie jest wymienny z żadną inną szczepionką przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Modyfikacje

Osoby z obniżoną odpornością – w tym biorcy przeszczepów narządów, osoby zarażone wirusem HIV oraz osoby poddawane chemioterapii lub hemodializie – mogą nie osiągnąć tego samego poziomu ochrony ze względu na zmniejszoną odpowiedź immunologiczną.

W przypadku tych osób może być potrzebna dodatkowa dawka Heplisav-B w celu uzyskania ochrony. Można to ustalić wykonując test na przeciwciała HBV jeden do dwóch miesięcy po zakończeniu pierwszej serii. Jeśli poziomy przeciwciał są poniżej 10 milijednostek międzynarodowych na mililitr (mIU/ml), zwykle zaleca się ponowne szczepienie.

Skutki uboczne

Podobnie jak w przypadku wszystkich szczepionek, Heplisav-B może powodować działania niepożądane, chociaż zwykle są one łagodne i przemijające. Poważne skutki uboczne, choć możliwe, są stosunkowo rzadkie.

Pospolity

Badania kliniczne przed wprowadzeniem do obrotu zgłaszały następujące działania niepożądane (w kolejności częstości) wśród pacjentów otrzymujących Heplisav-B:

• Ból w miejscu wstrzyknięcia
• Zmęczenie
• Bół głowy
• Złe samopoczucie
• Zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia
• Obrzęk w miejscu wstrzyknięcia

Może również wystąpić gorączka, zwykle łagodna. Większość działań niepożądanych jest łagodna i ustępuje w ciągu około jednego dnia. Zadzwoń do swojego lekarza, jeśli wystąpią nietypowe, uporczywe lub nasilające się skutki uboczne.

Ciężki: Silny

Poważne skutki uboczne są rzadkie w przypadku Heplisav-B. Prawdopodobnie najpoważniejszym problemem jest ryzyko potencjalnie zagrażającej życiu alergii całego ciała znanej jako anafilaksja. W badaniach klinicznych przed wprowadzeniem do obrotu nie odnotowano takich incydentów.

Powiedziawszy to, Instytut Medycyny doszedł do wniosku, że istnieje związek przyczynowy między szczepieniem HBV a anafilaksją u osób wrażliwych na drożdżaki. Mimo to częstość występowania wynosi tylko około jednego na 1,1 miliona dawek.

Ostrzeżenia i interakcje

Badania na zwierzętach z udziałem Heplisav-B sugerowały możliwość wystąpienia powikłań płodowych, ale nie są dostępne żadne dobrze kontrolowane badania na ludziach. Potencjalne korzyści mogą uzasadniać stosowanie leku pomimo potencjalnych zagrożeń.

Jeśli jesteś w ciąży lub planujesz zajść w ciążę, porozmawiaj ze swoim lekarzem, aby w pełni zrozumieć korzyści i ryzyko szczepienia przeciwko HBV w Twoim przypadku.

Heplisav-B może wchodzić w interakcje z lekami immunosupresyjnymi. Ta kategoria leków, która osłabia odpowiedź immunologiczną, może hamować zdolność organizmu do wytwarzania ochronnych przeciwciał.

Poinformuj swojego lekarza, jeśli zastosujesz którekolwiek z poniższych środków przed zaszczepieniem:

• Leki biologiczne, takie jak Humira (adalimumab) i Xeljanz (tofacitinib)

• Leki chemioterapeutyczne, w tym środki alkilujące, takie jak Cytoxan (cyklofosfamid) i antymetabolity, takie jak Gemzar (gemcytabina)

• Cyklosporyna, stosowana w zapobieganiu odrzuceniu przeszczepionego narządu i ostrym objawom nieswoistego zapalenia jelit (IBD)

• Leki przeciwreumatyczne modyfikujące przebieg choroby (DMARD), w tym metotreksat

• Kortykosteroidy w dużych dawkach, w tym prednizon

Osoby poddawane radioterapii powinny również poinformować swojego lekarza przed zaszczepieniem. W zależności od osoby, szczepienie może wymagać opóźnienia lub zwiększenia dawki szczepionki.