Co należy wiedzieć o szczepionkach przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B

Szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B są stosowane w celu zapobiegania wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, infekcji wirusowej wątroby, która u niektórych osób może prowadzić do marskości, niewydolności wątroby i raka wątroby. Szacuje się, że w Stanach Zjednoczonych około 850 000 osób żyje z wirusowym zapaleniem wątroby typu B, z czego 67% nie zdaje sobie sprawy, że zostało zarażone.

Istnieją trzy szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B zatwierdzone do użytku przez amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków (FDA):

• Engerix B, zatwierdzony w 1989 r.

• Heplisav-B, zatwierdzony w 2017 r.

• Recombivax HB, zatwierdzony w 1986 r.

Wszystkie szczepionki są szczepionkami rekombinowanymi, co oznacza, że ​​dostarczają kod DNA do komórek, aby „nauczyć” je, jak budować przeciwciała specyficzne dla wirusa zapalenia wątroby typu B. Wytwarzając wystarczającą ilość przeciwciał, organizm może odeprzeć infekcję, jeśli zostanie wystawiony na działanie wirusa.

Każda szczepionka jest dostarczana w postaci zastrzyku.

Zastosowania

Szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B zapobiegają wszystkim podtypom wirusa zapalenia wątroby typu B (HBV). Szczepionki są używane do podstawowej immunizacji, czyli procesu uodparniania danej osoby na chorobę. Dwie ze szczepionek (Engerix-B, Recombivax HB) można stosować od urodzenia, a jedną (Heplisav-B) stosować wyłącznie u osób dorosłych.

W przeciwieństwie do tego, tylko 2% do 6% zakażonych dorosłych rozwinie przewlekłe zakażenie HBV; reszta spontanicznie usunie wirusa bez długotrwałych konsekwencji.

Zalecenia ACIP

Zalecenia dotyczące szczepień w Stanach Zjednoczonych są opracowywane przez Komitet Doradczy ds. Praktyk Szczepień (ACIP), niezależny panel ekspertów w ramach Centrów Kontroli i Zapobiegania Chorobom (CDC). W 2018 r. ACIP zaktualizował swoje wytyczne dotyczące zapalenia wątroby typu B po zatwierdzeniu przez FDA preparatu Heplisav-B.

Niemowlęta powinny otrzymać pierwszą dawkę szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B zaraz po urodzeniu i najlepiej zakończyć serię szczepień do 18 miesiąca życia.

Dzieci i młodzież poniżej 19 roku życia, które nie otrzymały szczepionki, również powinny zostać zaszczepione.

Niektóre nieszczepione osoby dorosłe powinny również otrzymać szczepionkę przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, w tym:

• Aktywni seksualnie dorośli w niemonogamicznych związkach
• Osoby, których partnerzy seksualni mają zapalenie wątroby typu B
• Osoby poszukujące diagnozy lub leczenia choroby przenoszonej drogą płciową
• Mężczyźni uprawiający seks z mężczyznami
• Osoby, które dzielą się lub niedawno dzieliły się igłami, strzykawkami lub innymi akcesoriami związanymi z narkotykami
• Osoby w gospodarstwach domowych z osobą chorą na wirusowe zapalenie wątroby typu B

• Pracownicy służby zdrowia i inne osoby zagrożone zawodowo narażeniem na krew

• Osób uwięzionych
• Ofiary napaści lub nadużyć na tle seksualnym
• Osoby podróżujące do regionów o podwyższonym wskaźniku wirusowego zapalenia wątroby typu B
• Osoby z przewlekłą chorobą wątroby, w tym zapaleniem wątroby typu C
• Osoby z przewlekłą chorobą nerek, szczególnie osoby dializowane
• Osoby z HIV
• Osoby z cukrzycą w wieku poniżej 60 lat
• Każdy, kto chce być chroniony przed wirusowym zapaleniem wątroby typu B

Przed użyciem

Szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B są uważane za bezpieczne, ale nie powinny być stosowane u osób, u których wystąpiła reakcja alergiczna na poprzednią dawkę szczepionki lub którykolwiek ze składników szczepionki. Dotyczy to osób z ciężką alergią na drożdże, ponieważ szczepionki są hodowane w komórkach drożdży.

Osoby z ciężką alergią na lateks powinny unikać Engerix-B w napełnionych strzykawkach lub Recombivax HB w napełnionych strzykawkach lub fiolkach, ponieważ urządzenia zawierają lateks. Dla tych osób Engerix-B jest oferowany w fiolkach bezlateksowych, podczas gdy Heplisav-B jest dostępny w bezlateksowych ampułko-strzykawkach.

Inne szczepionki

FDA zatwierdziła również szczepionkę skojarzoną o nazwie Twinrix, która chroni zarówno przed wirusowym zapaleniem wątroby typu A, jak i B. Jest zatwierdzona do stosowania u osób dorosłych w wieku 18 lat i starszych i jest podawana w seriach po trzy lub cztery wstrzyknięcia.

HepaGam B nie jest stosowany do pierwotnej immunizacji, ale raczej jako forma terapii immunoglobulinami, w której przeciwciała HBV są zbierane z krwi od dawców w celu leczenia ostrych infekcji.

Dawkowanie

Engerix-B i Recombivax HB są dostępne w fiolkach jednorazowego użytku lub w napełnionych strzykawkach, podczas gdy Heplisav B jest dostępny tylko w napełnionej strzykawce.

Dawka szczepionki waha się od 0,5 mililitrów (ml) do 1,0 ml w zależności od typu szczepionki, wieku osoby i innych czynników.

Szczepionki podaje się w dwóch lub trzech dawkach w następujący sposób:

• Engerix-B i Recombivax HB podaje się w trzech dawkach w ciągu sześciu miesięcy. Szczepionki można stosować zamiennie (co oznacza, że ​​można stosować Engerix-B dla jednej dawki i Recombivax HB dla drugiej).

• Heplisav-B może być stosowany jako substytut w wyżej wymienionej serii szczepionek. Dla osób powyżej 18 roku życia Heplisav-B może być stosowany samodzielnie, w dwóch dawkach w ciągu czterech tygodni.

Szczepionki są podawane domięśniowo przez pracownika służby zdrowia, zwykle w mięsień uda u młodszych dzieci i mięsień barkowy u starszych dzieci i dorosłych.

Modyfikacje

Dorośli poddawani dializie (lub przygotowujący się do dializy) wymagają większej dawki, aby osiągnąć ochronny poziom przeciwciał przeciwko HBV. Opcje obejmują:

• Engerix B: Trzy dawki 2,0 ml

• Recombivax HB: trzy dawki 1,0 ml

Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania leku Heplisav-B u dorosłych dializowanych.

Dorośli z obniżoną odpornością mogą odnieść korzyść z dodatkowej dawki Heplisav-B, jeśli poziom przeciwciał przeciwko HBV po serii szczepień wynosi poniżej 10 milijednostek międzynarodowych na mililitr (mIU/ml).

Nie sformułowano zaleceń dotyczących stosowania Engerix-B lub Recombivax HB u osób z obniżoną odpornością.

Skutki uboczne

Szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby mogą powodować działania niepożądane, chociaż zwykle są łagodne i ustępują w ciągu jednego lub dwóch dni. Poważne skutki uboczne są rzadkie.

Pospolity

Lista typowych działań niepożądanych jest podobna dla wszystkich trzech szczepionek przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Zawierają:

• Ból w miejscu wstrzyknięcia
• Obrzęk w miejscu wstrzyknięcia
• Bół głowy
• Zmęczenie
• Złe samopoczucie
• Mdłości
• Biegunka
• Zawroty głowy
• Gorączka powyżej 100 stopni F

Reakcje w miejscu wstrzyknięcia są częstsze w przypadku Heplisav-B, częściowo dlatego, że zawiera substancję zwaną cytozyno-fosfoguaniną. Działa jak adiuwant, składnik wzmacniający reakcję organizmu na szczepionki.

Mimo to reakcje miejscowe są zwykle stosunkowo łagodne.

Ciężki: Silny

Ciężkie skutki uboczne szczepionek przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby są rzadkie. Według Światowej Organizacji Zdrowia nie ma dowodów na poważne zdarzenia niepożądane związane ze szczepieniem przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Obejmuje to ryzyko potencjalnie zagrażającej życiu reakcji alergicznej znanej jako anafilaksja.

Ostrzeżenia i interakcje

Nie ma dobrze kontrolowanych badań na ludziach oceniających bezpieczeństwo szczepionek przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B podczas ciąży. Biorąc to pod uwagę, potencjalne korzyści mogą uzasadniać ich stosowanie u kobiet w ciąży pomimo potencjalnego ryzyka.

Mimo to ważne jest, aby porozmawiać z lekarzem, aby dokonać świadomego wyboru, jeśli jesteś w ciąży, karmisz piersią lub planujesz zajść w ciążę.

Nie ma większych interakcji leków związanych z preparatami Engerix-B, Heplisav-B lub Recombivax HB. Mimo to ważne jest, aby doradzić swojemu lekarzowi, jeśli stosujesz jakąkolwiek terapię immunosupresyjną. Takie leczenie może teoretycznie osłabić zdolność organizmu do wytwarzania przeciwciał.

Przykłady obejmują:

• Leki biologiczne, takie jak Humira (adalimumab)

• Leki do chemioterapii
• Cyklosporyna
• Kortykosteroidy w dużych dawkach
• Metotreksat
• Radioterapia

Pomimo tych obaw, nie ma zaleceń dotyczących dostosowania dawek dla osób stosujących jakiekolwiek leki immunosupresyjne lub terapię.