Co to jest depresja poporodowa?

Co to jest depresja poporodowa?

Depresja poporodowa (PPD) to depresja kliniczna występująca po porodzie. Charakteryzuje się objawami, które obejmują smutek, drażliwość, trudności w nawiązywaniu więzi z dzieckiem, bezsenność i utratę apetytu. Chociaż może to być bardzo poważne, jest uleczalne i bardzo powszechne. W rzeczywistości, Centers for Disease Control Prevention donosi, że około 1 na 8 kobiet doświadcza depresji poporodowej.

Objawy

Objawy depresji poporodowej są podobne do epizodu dużej depresji. W „Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders” (DSM-5), opis dużej depresji poporodowej jest „dużym epizodem depresyjnym z objawem okołoporodowym”. Depresja poporodowa zwykle rozwija się w ciągu kilku tygodni od porodu.

Niektórzy eksperci uważają, że kryteria kwalifikujące do wystąpienia po porodzie powinny być dłuższe, być może nawet do sześciu miesięcy po porodzie. Objawy PPD mogą obejmować:

• Zmiana wagi lub apetytu
• Płacz
• Obniżony nastrój, utrata zainteresowania lub przyjemności
• Trudności w podejmowaniu decyzji
• Poczucie nieadekwatności
• Poczucie bezwartościowości lub winy
• Bezsenność lub hipersomnia
• Utrata energii lub zmęczenie
• Problemy z koncentracją
• Niepokój lub pobudzenie
• Smutek

Niektóre kobiety doświadczają również myśli samobójczych.

Diagnoza

Jeśli czujesz się przytłoczony objawami depresji poporodowej, natychmiast skontaktuj się z lekarzem. Tylko Twój lekarz lub doradca może zdiagnozować depresję poporodową. Twój lekarz oceni twoje objawy i określi, czy doświadczasz depresji poporodowej, depresji lub czegoś innego – i stworzy plan leczenia.

Podczas oceny prawdopodobnie:

• Wypełnij kwestionariusz przesiewowy na depresję
• Omów objawy, które masz, w tym czas trwania i nasilenie
• Zrób badania krwi w celu wykrycia nieprawidłowości medycznych, które mogą przyczyniać się do objawów

Najczęstszą przeszkodą w leczeniu PPD jest wstyd i milczenie. Kobiety często nie mówią o objawach depresji, których doświadczają. Napiętnowanie zdrowia psychicznego i przekonanie, że młode matki powinny być zachwycone, przyczyniają się do tego wahania.

Ludzie powinni wiedzieć, że przystosowanie się do bycia młodą mamą jest naprawdę trudne – a depresja po porodzie jest bardzo powszechna. Skuteczne leczenie może wiele zmienić. Nie bój się więc z kimś porozmawiać, jeśli czujesz się zestresowany, smutny, rozdrażniony, przytłoczony i/lub przygnębiony.

Powoduje

Naukowcy nie są pewni, dlaczego występuje depresja poporodowa – i dlaczego dotyka ona jedną osobę, a nie inną. Jednak niektóre potencjalne przyczyny, które uważa się za przyczyniające się do tego stanu zdrowia psychicznego, obejmują:

• Czynniki genetyczne
• Brak snu
• Niski poziom hormonów tarczycy
• Szybko zmieniający się poziom hormonów po porodzie

Oto niektóre z czynników ryzyka, które zwiększają prawdopodobieństwo rozwoju PPD:

• Cukrzyca (wcześniej istniejąca lub ciążowa cukrzyca)

• Trudności w karmieniu piersią lub opiece nad dzieckiem

• Problemy zdrowotne z dzieckiem
• Stresory życiowe, takie jak niestabilne relacje, choroba lub kłopoty finansowe
• Ograniczone wsparcie rodziny lub znajomych
• Negatywne odczucia związane z byciem mamą
• Przeszłe doświadczenia depresji lub depresji poporodowej
• Powikłania ciąży, takie jak poród przedwczesny, urodzenie martwego dziecka lub wady wrodzone

Rodzaje

Inne poporodowe stany zdrowia psychicznego związane z PPD obejmują psychozę poporodową i zaburzenia lękowe po porodzie.

Psychoza poporodowa

Czasami nazywana psychozą połogową, ta poporodowa choroba psychiczna rozwija się u około 1 do 2 na 1000 kobiet.Psychoza poporodowa zwykle zaczyna się wcześniej niż depresja poporodowa, w ciągu pierwszych dwóch tygodni po porodzie.

Psychozę poporodową różni się od depresji poporodowej obecnością urojeń (wiary w rzeczy, które nie są prawdziwe) i/lub halucynacji (słyszenia lub widzenia rzeczy, których nie ma). Inne objawy mogą obejmować natrętne myśli i niewłaściwą reakcję na dziecko lub brak zainteresowania nim.

Objawy psychozy poporodowej mogą się szybko zmieniać, a po okresach podwyższonego nastroju szybko następuje głęboki smutek lub wściekłość. Okresy klarowności są powszechne i niekoniecznie są wskaźnikiem powrotu do zdrowia. Uważa się, że psychoza poporodowa często stanowi epizod choroby afektywnej dwubiegunowej.

Zaburzenia lękowe poporodowe

Zaburzenia lękowe są również powszechne po porodzie. Może się okazać, że jesteś tak niespokojny, że masz trudności z opieką nad dzieckiem lub sobą, na przykład niemożność jedzenia lub spania. Niektóre kobiety boją się, że skrzywdzą swoje dziecko.

W rzeczywistości, według Women’s Preventive Services Initiative (WPSI), która jest krajową koalicją pracowników służby zdrowia kobiet, lęk jest jednym z najczęstszych zaburzeń zdrowotnych w Stanach Zjednoczonych.Niepokój, który dotyka aż 40% kobiet w ciągu ich życia, może być spowodowany wieloma podstawowymi problemami, w tym stresem związanym z porodem i zostaniem matką.

W związku z tym, jeśli odczuwasz objawy niepokoju, porozmawiaj ze swoim lekarzem. Mogą przeprowadzić szybki kwestionariusz, aby ocenić Twój niepokój i w razie potrzeby skierować na opiekę.

PPD kontra „Baby Blues”

Kiedy pracownicy służby zdrowia mówią o „baby blues”, mają na myśli krótkotrwałą, łagodniejszą wersję depresji poporodowej. Jednak smutek poporodowy nie spełnia klinicznych kryteriów PPD. Baby blues jest często odczuwany przez wiele kobiet po porodzie, ponieważ dostosowują się psychicznie i fizycznie do realiów rodzicielstwa.

Objawy baby bluesa obejmują:

• Lęk
• Płacz
• Bezsenność
• Zmęczenie
• Zły humor
• Smutek

W tym czasie kobiety mogą nagle poczuć, że nie poradzą sobie z opieką nad dzieckiem, bez względu na to, jak przygotowane są jako matki. Brak snu i regulacja hormonalna po porodzie przyczyniają się do objawów depresji poporodowej. Na szczęście doświadczenie baby blues jest zwykle krótkotrwałe (często trwa tydzień lub dwa) i ustępuje, gdy matki przyzwyczajają się do bycia mamami.

Leczenie

Jeśli podejrzewasz, że możesz mieć depresję poporodową, natychmiast skontaktuj się z lekarzem. Niezwykle ważne jest, aby uzyskać profesjonalną pomoc, nawet jeśli nie masz pewności, czy masz depresję, czy radzisz sobie z przedłużającym się baby blues. Leczenie może mieć duży wpływ zarówno na jakość życia, jak i zdrowie dziecka, ale wiele kobiet z depresją poporodową nie szuka i nie otrzymuje leczenia.

Opieka nad depresją poporodową zależy od objawów, diagnozy i ciężkości stanu. Chociaż samoopieka i wsparcie społeczne są często wystarczające, aby pomóc kobietom powrócić do normalnego funkcjonowania, jeśli cierpią na łagodną smutek poporodowy, prawdziwa PPD zwykle wymaga formalnego leczenia przez eksperta od depresji poporodowej.

Nawet jeśli czujesz, że doświadczasz łagodnego przypadku depresji poporodowej, powiedz swojemu lekarzowi o swoich objawach, aby mógł monitorować twoje postępy. Posiadanie wsparcia może zapewnić, że otrzymasz leczenie tak szybko, jak to możliwe, jeśli objawy się pogorszą. Jeśli czujesz, że objawy nasilają się i/lub przeszkadzają Ci w życiu, natychmiast poszukaj pomocy.

Opcje leczenia mogą obejmować leki, psychoterapię, grupy wsparcia i inne. Kluczowe znaczenie ma również pozyskanie wsparcia rodziny i przyjaciół, szczególnie w przypadku pomocy w opiece nad dzieckiem podczas przestrzegania protokołu leczenia zaleconego przez lekarza.

Terapia

Psychoterapia polega na rozmowie ze specjalistą ds. zdrowia psychicznego, takim jak psychiatra, psycholog lub pracownik socjalny. To leczenie często obejmuje rozwijanie nowych umiejętności radzenia sobie, które mogą pomóc w lepszym radzeniu sobie z objawami. Terapia może również rozwiązać wszelkie problemy emocjonalne, które mogą mieć wpływ na twoje zdrowie psychiczne.

Typowe rodzaje psychoterapii stosowane w leczeniu depresji poporodowej obejmują terapię poznawczo-behawioralną (CBT) i terapię interpersonalną (IPT). CBT koncentruje się na zmianie niezdrowych wzorców myślenia i zachowań, podczas gdy IPT pomaga ludziom zrozumieć i zmienić problematyczne relacje.

Leki

Leczenie farmakologiczne depresji poporodowej często wiąże się z zastosowaniem leków przeciwdepresyjnych. Skuteczność leków przeciwdepresyjnych może potrwać kilka tygodni i być może będziesz musiał wypróbować kilka leków, zanim znajdziesz taki, który Ci pomoże. Twój lekarz określi, jaki rodzaj leków i dawkowanie są dla Ciebie odpowiednie. Jeśli karmisz piersią, lekarz przepisze Ci lek, który jest bezpieczny dla Twojego dziecka.

W 2019 roku lek Zulresso (brexanolon) stał się pierwszym lekiem zatwierdzonym przez FDA specjalnie do leczenia depresji poporodowej. Inne leki przeciwdepresyjne są ogólnie zatwierdzone do leczenia depresji.

Korona

Czas tuż po porodzie to także okres rekonwalescencji, rekonwalescencji i osłabienia dla wielu kobiet po miesiącach ciąży. Na szczęście jest kilka rzeczy, które możesz zrobić, aby ułatwić sobie zarządzanie tym przejściem:

• Przyjmij pomoc od innych.
• Poproś o pomoc, jeśli walczysz.
• Nie obwiniaj się.
• Jedz zdrową dietę.

• Ćwiczenie.

• Wyjdź z domu na zmianę scenerii.
• Poproś kogoś, aby obserwował dziecko podczas przerwy.
• Dołącz do grupy społecznej dla nowych mam, aby utrzymywać kontakty towarzyskie.
• Nadaj priorytet czasowi na samoopiekę.

• Porozmawiaj z innymi kobietami, które „tam tam były”.

• Postaraj się jak najwięcej spać.

Samoopieka i zmiany stylu życia mogą być również ważnym uzupełnieniem innych metod leczenia. Na przykład znajdź czas na zajęcia jogi dla dzieci, wybierz się na długi spacer, weź kąpiel z bąbelkami, skorzystaj z masażu lub zarezerwuj fryzurę. Kilka badań wykazało, że ćwiczenia fizyczne mogą zmniejszyć objawy depresji poporodowej.

Depresja poporodowa, lęk i psychoza to poważne schorzenia, które mogą pojawić się bardzo szybko. Jeśli Ty lub Twoja ukochana osoba doświadczacie objawów depresji, wiedz, że to niczyja wina, a zwrócenie się do lekarza lub terapeuty może pomóc. Jeśli ktoś wykazuje oznaki urojeń lub halucynacji po porodzie, natychmiast zasięgnij porady lekarskiej.

Wiele zasobów, w tym powyższa infolinia Postpartum Support International, jest dostępnych o każdej porze dnia. Nie wahaj się z kimś porozmawiać. Nawet jeśli myślisz, że to „tylko” baby blues, możesz otrzymać dodatkowe wsparcie.