Co to jest łysienie plackowate?

Łysienie plackowate to choroba autoimmunologiczna charakteryzująca się szybkim początkiem wypadania włosów w wyraźnie zaznaczonym obszarze. Termin łysienie plackowate dosłownie oznacza „łaciate łysienie” i może mieć wpływ na każdą owłosioną skórę (nawet brwi i rzęsy), przy czym najbardziej zauważalnym jest skóra głowy i twarz.

Chociaż choroba atakuje mieszki włosowe, nie niszczy ich, więc nie ma blizn, a włosy z czasem odrastają. Dzieci, nastolatki i dorośli mogą być dotknięte chorobą, a genetyka odgrywa rolę w tym, kto ją rozwija. Chociaż łysienie plackowate zwykle ustępuje samoistnie, istnieją pewne opcje leczenia, a także strategie radzenia sobie, gdy wypadanie włosów powoduje niepokój i zakłopotanie.

Objawy łysienia plackowatego

Ludzie, którzy mają ten stan, są w większości zdrowi. Łysienie plackowate nie jest oznaką ani objawem poważniejszej lub podstawowej choroby.

Najczęstsze objawy łysienia plackowatego to:

• Okrągłe lub owalne plamy łysienia na obszarach owłosionych.
• Możliwe pieczenie lub mrowienie w okolicy, choć nie zawsze tak jest
• Zdrowo wyglądająca skóra w miejscu wypadania włosów, bez oznak wysypki lub podrażnienia
• Szybkie wypadanie włosów, czasami w ciągu kilku dni
• Odrastanie włosów w jednym miejscu, wypadanie w innym

To zdjęcie zawiera treści, które niektóre osoby mogą uznać za drastyczne lub niepokojące.

Zobacz zdjęcie

Na brzegu łaty widoczne są włoski „wykrzyknik”. Są to połamane, krótkie włosy, które zwężają się u nasady.Lekkie pociągnięcie za te włosy powoduje ich wypadanie.

Uwaga: Niektóre przypadki mogą powodować rozległe wypadanie włosów, w tym całkowite łysienie (alopecia totalis) i utratę wszystkich włosów na ciele (alopecia universalis).

Powoduje

Łysienie plackowate to choroba autoimmunologiczna, co oznacza, że ​​układ odpornościowy organizmu z nieznanych przyczyn atakuje mieszki włosowe, powodując wypadanie włosów.

Kiedy układ odpornościowy wyczuwa zagrożenie ze strony intruza z zewnątrz (na przykład bakterie), organizm reaguje wysyłając substancje zapalne do dotkniętego obszaru. W przypadku łysienia plackowatego, mimo że zagrożenie nie istnieje, organizm wytwarza przeciwciała przeciwko własnym strukturom mieszka włosowego.

„Życie” włosa ma trzy fazy: anagen (wzrost), katagen (dojrzałość) i telogen (śmierć lub wypadanie). Zwykle wszystkie włosy przechodzą przez te etapy w sposób losowy, a rosnące włosy na reszcie głowy przewyższają liczbę włosów, które wypadają.

Zapalna odpowiedź immunologiczna łysienia plackowatego wyzwala przedwczesny etap telogenu lub późny katagen w mieszkach włosowych.

Czynniki ryzyka

Łysienie plackowate jest dość powszechne, w pewnym momencie doświadcza go nawet 2% populacji.

Stan może wystąpić w każdym wieku. Jednak zdecydowana większość osób, u których występuje łysienie plackowate, ma mniej niż 30 lat, a wiele z nich to dzieci i nastolatki. Łysienie plackowate o wczesnym początku, definiowane jako występujące między 5 a 10 rokiem życia, jest zwykle najcięższe.

Niektóre czynniki zwiększają prawdopodobieństwo rozwoju choroby u osoby:

• Predyspozycje genetyczne: Około 18% osób z łysieniem plackowatym ma bliskiego krewnego z tą chorobą.

• Stany atopowe: Atopowe zapalenie skóry (egzema), alergie i/lub astma mogą zwiększać ryzyko.

• Choroby autoimmunologiczne: mogą przyczynić się do tego choroby tarczycy, toczeń, łuszczyca, reumatoidalne zapalenie stawów lub bielactwo nabyte.

• Rasa: Analiza z 2018 r. wykazała, że ​​łysienie plackowate występuje częściej u osób rasy czarnej lub Latynosów, przynajmniej w przypadku kobiet.Potrzebne są dalsze badania, aby sprawdzić, czy dotyczy to obu płci.

• Zimna pogoda: niskie temperatury nie powodują łysienia plackowatego, chociaż zimowa pogoda może być wyzwalaczem dla tych, którzy już mają tę chorobę. Badanie z 2018 r. opublikowane w Journal of the American Academy of Dermatology wykazało, że niektóre nawroty wypadania włosów występują częściej w miesiącach zimowych z okresami odrastania w okresie letnim.

Diagnoza

Nie istnieje żaden specyficzny test do diagnozowania łysienia plackowatego. W większości przypadków Twój lekarz powinien być w stanie zdiagnozować łysienie plackowate poprzez fizyczne badanie włosów i paznokci, biorąc pod uwagę szczegółową historię medyczną.

Twój lekarz może również wykonać pewne badania krwi w celu wykrycia chorób autoimmunologicznych i wykluczenia innych chorób, które mogą naśladować łysienie plackowate, takich jak:

• Łysienie telogenowe: uogólniona utrata włosów spowodowana ciążą, niektórymi lekami, wysoką gorączką lub stresem

• Łysienie androgenowe: znane również jako łysienie typu męskiego

• Trichotillomania: Ręczne wyrywanie włosów spowodowane zaburzeniem psychicznym

• Kiła wtórna: łysienie „zjedzone przez mole” na całej skórze głowy

Leczenie

Łysienie plackowate jest nieuleczalne. Jednak u większości pacjentów włosy odrosną całkowicie w ciągu roku bez żadnego leczenia.

To powiedziawszy, ponieważ wypadanie włosów może być kłopotliwe i powodować niepokój, stan można leczyć. Należy pamiętać, że leczenie nie zawsze jest konieczne lub wskazane. Decyzja o leczeniu łysienia plackowatego zależy od wielu czynników, w tym od wieku osoby dotkniętej chorobą, nasilenia wypadania włosów oraz miejsca, w którym dochodzi do wypadania włosów.

Sterydy miejscowe. Jest to leczenie pierwszego rzutu zarówno dla dzieci, jak i dorosłych. Nałożenie silnego steroidu do stosowania miejscowego, takiego jak Diprolene (betametazon) lub Temovate (klobetazol) na plaster, może stymulować odrost włosów. Odrost włosów tą metodą może potrwać kilka miesięcy.

Wstrzyknięcie sterydów. Jest to leczenie z wyboru dla osób dorosłych z łysieniem plackowatym skóry głowy lub brwi. Pracownik służby zdrowia wstrzyknie steryd, taki jak acetonid triamcynolonu lub Celestone (betametazon), w dotkniętą skórę.

Początkowy odrost włosów można zaobserwować po czterech do ośmiu tygodniach, a zabiegi powtarza się co cztery do sześciu tygodni. Głównym skutkiem ubocznym jakiegokolwiek stosowania sterydów jest przerzedzenie skóry. Te zastrzyki nie są stosowane u dzieci w wieku poniżej 10 lat.

Rogaina lub Theroxidil (minoksydyl). Ten lek na porost włosów wykazał kosmetycznie akceptowalne wyniki w 30% przypadków. Ten lek jest stosowany miejscowo na dotknięte obszary i jest dostępny w postaci pianki lub roztworu.

Minoksydyl nie zatrzymuje procesu chorobowego, więc zaprzestanie aplikacji po tym, jak włosy zaczną odrastać, może spowodować ponowne wypadanie włosów.

Ponieważ minoksydyl jest stosunkowo bezpieczny, jest uważany za dobry wybór leczenia dla małych dzieci.

Miejscowe uczulacze kontaktowe. Ten rodzaj leczenia ma na celu wywołanie kontaktowego zapalenia skóry lub podrażnienia w miejscu w celu stymulowania wzrostu włosów. Najczęściej stosowanym środkiem drażniącym jest anthralin.

Sterydy doustne. Leki takie jak prednizon nie są stosowane jako leczenie pierwszego rzutu, ale mogą być przepisywane w ciężkich przypadkach rozległego wypadania włosów, jak w przypadku łysienia całkowitego lub uniwersalnego.

Przyjmowanie krótkiej kuracji sterydami doustnymi przez około sześć tygodni może spowodować odrost włosów. Ze względu na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, sterydy doustne nie powinny być przyjmowane przez długi czas. Ponadto, po zaprzestaniu stosowania doustnych sterydów, nowe włosy mogą ponownie wypadać.

Po odstawieniu sterydów doustnych większość osób przechodzi na inny sposób leczenia, aby kontynuować odrastanie włosów.

Inhibitory JAK. Leki te, które obejmują tofacytynib, ruksolitynib i baricytynib, powodują tępe zapalenie poprzez blokowanie szlaków sygnałowych podczas odpowiedzi immunologicznej. W badaniach wykazali krótkoterminową obietnicę leczenia łysienia plackowatego.

W zależności od cytowanego badania, od 50% do 91% osób wykazało znaczną poprawę. Potrzebne są jednak dalsze badania, zanim inhibitory JAK zostaną zatwierdzone do leczenia łysienia plackowatego.

Korona

Nagła i nieprzewidywalna natura tego rodzaju wypadania włosów może być trudna do radzenia sobie, szczególnie w przypadku dzieci i nastolatków. Ludzie w każdym wieku mogą doświadczyć utraty poczucia własnej wartości, a nawet depresji lub lęku, które mogą być na tyle poważne, że wymagają pomocy terapeuty.

Pomocne strategie radzenia sobie z łysieniem plackowatym obejmują:

• Peruki i treski: Niektórzy ludzie mogą chcieć rozważyć peruki, treski lub protezy włosów. Dostępna jest szeroka gama opcji dla dorosłych i dzieci.

• Sztuczne rzęsy: W przypadku wypadania rzęs tymczasowe rzęsy można nakładać zmywalnym klejem. Rzęsy półtrwałe utrzymują się do ośmiu tygodni. Mogą być one stosowane przez przeszkolonych fryzjerów lub estetyków w salonie fryzjerskim lub spa.

• Grupy wsparcia: Łączenie się z innymi osobami zajmującymi się wypadaniem włosów może być niezwykle pomocne. National Alopecia Areata Foundation może pomóc w nawiązaniu kontaktu z lokalnymi grupami wsparcia, a także oferuje wsparcie telefoniczne ze strony mentorów rówieśniczych.

Łysienie plackowate jest stanem trudnym. U wielu osób ustępuje samoistnie wraz z całkowitym wzrostem włosów, ale w międzyczasie muszą radzić sobie z szybkim i zauważalnym wypadaniem włosów. Porozmawiaj ze swoim lekarzem nie tylko o potencjalnych metodach leczenia, ale także o opcjach kosmetycznych, aby zmniejszyć zakłopotanie i niepokój.