Co to jest potrójnie oporny szpiczak mnogi?

Mówi się, że szpiczak mnogi jest oporny na leczenie potrójnej klasy, jeśli jest oporny na wszystkie trzy klasy standardowych terapii szpiczaka, które obejmują:

• Inhibitory proteasomów
• Środki immunomodulujące
• Przeciwciała monoklonalne

Podgrupa osób ze szpiczakiem mnogim opornym na leczenie potrójnej klasy charakteryzowała się słabymi wynikami przeżycia.Kąt Mając tę ​​wiedzę, bada się wiele różnych strategii, aby spróbować przezwyciężyć nawroty i oporność na leczenie w celu poprawy wyników u osób ze szpiczakiem mnogim, które stały się oporne na trzy standardowe terapie szpiczaka.

Objawy potrójnie opornego na leczenie szpiczaka mnogiego

Nowe objawy mogą być wskazówką, że leczenie szpiczaka mnogiego już nie działa i że stałeś się odporny na leczenie. Mogą to być:

• Ból kości, zwłaszcza pleców lub żeber
• Kości, które łatwo się łamią
• Gorączka bez znanej przyczyny
• Częste infekcje
• Łatwe siniaczenie lub krwawienie
• Problemy z oddychaniem
• osłabienie rąk lub nóg
• Czuję się bardzo zmęczony

Powoduje

Powody, dla których ludzie stają się oporni na leczenie szpiczaka mnogiego, nie są w pełni poznane. Pomimo dostępności nowych metod leczenia, większość osób ze szpiczakiem mnogim stanie się oporna na terapie, które obecnie stanowią standard opieki nad nowotworem złośliwym, w tym:

• Inhibitory proteasomów
• Środki immunomodulujące
• Przeciwciała monoklonalne

Osoby ze szpiczakiem mnogim mogą bardzo różnie reagować na obecne kombinacje leczenia. Niektórzy pacjenci w pierwszej kolejności nie reagują dobrze lub szybko nawracają, pomimo tego, że otrzymali takie samo leczenie, które u innych prowadzi do trwałych remisji, często wieloletnich.

Diagnoza

Rozpoznanie potrójnie opornego szpiczaka mnogiego zależy od testów szpiku kostnego i markerów, które można wykryć we krwi, a czasem w moczu, a wszystko to oprócz wszelkich objawów, które mogą być obecne. Przeprowadzone testy obejmują:

• Specjalistyczne badania krwi: obejmują badania immunoglobulin, pełną morfologię krwi i badania chemii krwi.

• Testy moczu: Jest to wykonywane, ponieważ markery białkowe będące przedmiotem zainteresowania w szpiczaku mnogim mogą czasami przejść do moczu.

• Aspiracja i biopsja szpiku kostnego: Jeśli masz szpiczaka mnogiego, w szpiku kostnym będzie nadmiar komórek plazmatycznych.

• Badania obrazowe: Obejmują one prześwietlenie kości, MRI, tomografię komputerową i skan PET w celu ustalenia, czy kości zostały uszkodzone przez szpiczaka mnogiego.

Leczenie

Obecne podejścia do leczenia choroby opornej na leczenie potrójnej klasy są ograniczone i obejmują:

• Konwencjonalna chemioterapia
• Przeszczep komórek macierzystych
• Recykling poprzednich schematów, z których każdy miał na ogół krótkotrwałą skuteczność

Pamiętaj, że każdy pacjent może inaczej reagować na kombinacje leczenia. Leki, które mogą być stosowane, mogą obejmować:

• Terapia celowana przeciwciałami monoklonalnymi (daratumumab lub elotuzumab)
• Terapia celowana inhibitorami proteasomu (bortezomib, karfilzomib lub iksazomib)
• Immunoterapia (pomalidomid, lenalidomid lub talidomid)
• Leczenie inhibitorem deacetylazy histonowej z panobinostatem
• Terapia skoniugowana przeciwciało-lek z belantamabem mafodotyną
• Terapia kortykosteroidami

Badania nad lekami koncentrują się również na dalszym zrozumieniu ewolucji klonalnej komórek szpiczaka, która jest odpowiedzialna za progresję szpiczaka.

Nowe technologie umożliwiają naukowcom badanie zmian genetycznych w komórkach szpiczaka między pierwszą diagnozą choroby a jej nawrotem. Powinno to umożliwić zaprojektowanie nowych leków, aby zapobiegać nawrotom i utrzymywać długotrwałe remisje.

Melflufen (melfalan flufenamid)

Istnieją obiecujące wyniki pochodzące z badań klinicznych leków stosowanych w leczeniu opornego na leczenie szpiczaka mnogiego o potrójnej klasie.

Lek melflufen (melfalan flufenamid) zabija komórki szpiczaka poprzez zastosowanie peptydaz (enzymów rozkładających peptydy), które często występują w większej liczbie w komórkach szpiczaka niż w zdrowych komórkach.

Kiedy melflufen dostanie się do komórek szpiczaka, peptydazy wewnątrz komórki rozrywają wiązanie utrzymujące razem melfalan i peptydazę. To uwalnia aktywny melfalan w komórce szpiczaka. Melfalan powoduje następnie nieodwracalne uszkodzenie DNA, prowadzące do śmierci komórki.

W badaniu klinicznym fazy II HORIZON melflufen i deksametazon podano łącznie 154 pacjentom, którzy otrzymali średnio pięć poprzednich linii leczenia.

Około trzech na 10 pacjentów (29%) odpowiedziało na leczenie, a średni czas do nawrotu szpiczaka wynosił cztery miesiące. Wyniki te wskazują, że melflufen może być korzystny dla pacjentów, którzy mieli wcześniej wiele linii leczenia.

Rokowanie

Kiedy szpiczak mnogi staje się oporny na trzy lub więcej środków terapeutycznych, klinicyści mogą nie mieć pewności, jak postępować. Dzieje się tak, ponieważ mniej opcji terapeutycznych pozostanie dla osób intensywnie leczonych, u których rozwinęła się bardziej agresywna choroba, co skutkuje gorszymi wynikami w tej populacji.

Do wieloośrodkowego badania włączono 543 pacjentów z opornym na leczenie szpiczakiem mnogim z potrójną ekspozycją, którzy byli również leczeni środkiem alkilującym. Mediana przeżycia całkowitego wyniosła 13 miesięcy.

W retrospektywnej analizie z 2016 r., w której badano wyniki w podobnej populacji pacjentów, całkowity czas przeżycia był niski pomimo dostępności nowszych leków, z medianą całkowitego przeżycia wynoszącą około 8 miesięcy.

Korona

Szpiczak mnogi zwykle wymaga pewnych zmian w życiu. Niektóre z tych zmian mogą być przejściowe, a inne długoterminowe. Ważne jest, aby znaleźć sieć wsparcia zarówno osobiście, jak i online, gdzie można znaleźć innych pacjentów z tym samym schorzeniem.

Możesz dojść do punktu, w którym zdecydujesz, że nie będziesz już leczyć szpiczaka mnogiego, lub gdy rak rozwinie się do punktu, w którym nic więcej nie można zrobić, aby utrzymać go pod kontrolą. Podjęcie decyzji o zaprzestaniu leczenia nigdy nie jest łatwe. Planowanie z wyprzedzeniem poprzez wczesne rozmowy z rodziną i pracownikami służby zdrowia może pomóc w złagodzeniu tego procesu.